Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SAB/Wr 553/22

Административные суды2022-07-15
Номер дела
I SAB/Wr 553/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2022-07-15
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Piotr Kieres

Резолютивная часть

*Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi V.B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić Stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Skarżący wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpany tok instancji. Zarządzeniem z 5 kwietnia 2022 r. doręczonym Skarżącemu w dniu 20.05.2022 r., wezwano Stronę skarżącą do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewyczerpania środków zaskarżenia. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA). Pomimo skutecznego doręczenia wezwania Skarżącemu w dniu 20.05.2022 r. do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia, a tym samym wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpano środek zaskarżenia, wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. W tej sytuacji należało uznać, że Skarżący w istocie nie wyczerpał przysługujących środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł do właściwego organu ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.