I FZ 453/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1224/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, lipiec, wrzesień-grudzień 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zażalenie P. M. dotyczy postanowienia z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1224/14, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", oddalił wniosek P. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 28 lutego 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, lipiec, wrzesień-grudzień 2007 r. Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że P. M. do wniesionej skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący odniósł się jedynie do poczynionych przez organ podatkowy ustaleń faktycznych oraz dokonanej przez niego oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Wskazując na motywy oddalenia wniosku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący w ogóle nie uzasadnił żądania przyznania mu ochrony tymczasowej, a co za tym idzie nie uprawdopodobnił okoliczności, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Sąd odwołał się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynikało, że brak przytoczenia konkretnych okoliczności faktycznych zagrażających powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków powoduje, iż nie można ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na uwzględnienie złożonego wniosku. Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że określona w decyzji wysokość podatku należnego wynosi 150.700,00 zł. Bezpodstawne wyegzekwowanie tej kwoty może spowodować nieodwracalne skutki w postaci uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący dodał, że niniejsza sprawa dotyczy rozstrzygnięcia czy jest on podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, w ocenie skarżącego, Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił argumentacji podniesionej w uzasadnieniu skargi. Była ona o tyle istotna, że wykonanie powołanej decyzji, bez merytorycznego rozstrzygnięcia przez Sąd czy skarżący jest podatnikiem, spełnia wszelkie przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego musi zostać zatem należycie umotywowany, gdyż w głównej mierze na podstawie jego treści Sąd administracyjny ocenia, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podkreślenia wymaga, że jeśli skarżący we wniosku nie wykaże, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, będzie to równoznaczne z brakiem przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przystępując do oceny argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy wskazać, że powody dla których została wydana zaskarżona decyzja nie mogą stanowić argumentu przemawiającego za wstrzymaniem jej wykonania. Co do zasady bowiem każdy podmiot wnoszący skargę nie zgadza się z wydanym przez organ orzeczeniem. Nie oznacza to jednak, że jego wykonanie zawsze prowadzi do spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Oceniając wniosek składany na podstawie powołanego przepisu sąd nie wnika zatem w kwestie podlegające sądowej kontroli administracji, które będą analizowane w momencie rozpoznawania skargi, gdyż rolą sądu na tym etapie postępowania jest jedynie zbadanie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji nie odnosił się do uzasadnienia skargi w części niedotyczącej bezpośrednio wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dla oceny czy skarżącemu należało przyznać ochronę tymczasową nie było bowiem istotne z jakich powodów i czy słusznie określono mu zobowiązanie podatkowe oraz podatek do zapłaty za wskazane na wstępie okresy rozliczeniowe. Nie sposób było również uwzględnić złożonego zażalenia w oparciu o gołosłowne stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w której określono podatek na kwotę 150.700,00 zł może spowodować nieodwracalne skutki w postaci uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazać należy bowiem, że przedstawione przez skarżącego argumenty są zbyt ogólne, i nie świadczą o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa. Również kwota ciążących na skarżącym zobowiązań podatkowych nie świadczy, sama w sobie, o tym że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa, jak wspomniano wyżej, na wnioskodawcy, a obowiązkiem sądu jest w tej sytuacji ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Ppsa. Ogólnikowość złożonego w niniejszej sprawie zażalenia tym samym nie pozwala zweryfikować, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.