II SA/Bd 342/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant asystent sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty I. z dnia [...] znak [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych na rzecz adwokata S. S. tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE II SA/Bd 342/08 Uzasadnienie Starosta I. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] na podstawie art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) orzekł o cofnięciu K. H. uprawnienia do kierowania pojazdami kategoria A, B, T. Uzasadniając decyzję wskazano, że orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. stwierdzono u ww. przeciwwskazania zdrowotne. Co prawda K. H. odwołał się od tego orzeczenia jednak nie stawił się na badanie kontrolne w ośrodku odwoławczym, wobec czego ww. orzeczenie z [...] maja 2007 r. stało się ostateczne. Od decyzji z [...] stycznia 2008 r. K. H. złożył odwołanie zarzucając naruszenie prawa procesowego oraz prawa materialnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, że nie ze swej winy nie brał udziału w kontrolnych badaniach na które nie mógł się stawić. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] lutego 2008 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano na orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] maja 2007 r. wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B. zaznaczając, że organ administracyjny nie jest upoważniony do oceny dokumentacji medycznej, na podstawie której wydano orzeczenie i uwzględnienie uwag badanego, bo przekracza to kompetencje organu, który nie posiada wiadomości specjalnych i któremu obowiązujące przepisy nie przyznają takich uprawnień. Uznając, że orzeczenie lekarskie stanowi dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez uprawnionego lekarza państwowej jednostki organizacyjnej a zarzuty zainteresowanego nie mają charakteru merytorycznej oceny orzeczeń lekarskich, Kolegium nie znalazło podstaw do ich zakwestionowania. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę, w której zarzucił naruszenie prawa procesowego poprzez nie wyjaśnienie istoty sprawy i nie przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego w sprawie (art. 77 § 1 kpa) oraz uniemożliwienie mu czynnego udziału w postępowaniu, a także naruszenie prawa materialnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika zaś, że w trybie określonym przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2 poz. 15) skarżący złożył odwołanie od orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] maja 2007 r. Orzeczenie to stwierdzało istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, B, T. Orzeczenie to legło u podstaw zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji Starosty I. z [...] stycznia 2008 r. W ocenie Sądu - powyższe decyzje zapadły z rażącym wprost naruszeniem podstawowych zasad i przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Stanowi on, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa - zasada państwa prawa), że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 – zasada praworządności). Organy administracji publicznej obwiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 - zasada pogłębiania zaufania obywateli). Organy administracji publicznej obwiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 kpa in principio – zasada uczestnictwa stron w postępowaniu). Z akt sprawy wynika, że skarżący po wyznaczeniu mu terminu badań w Instytucie Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. na [...] września 2007 r. godz. [...] deklarując chęć stawienia się na badania zwrócił się o wyznaczenie innego dogodnego dla niego terminu wskazując na swój wiek, miejsce zamieszkania sytuację materialną i wiążące się z tym trudności w stawieniu się na godz. [...]. W odpowiedzi co prawda wyznaczono mu inny termin ale również na godz. [...], mimo że skarżący w ocenie Sądu zasadnie wskazał, że na tą godzinę nie jest w stanie stawić się. W rezultacie Instytut Medycyny Pracy nie wydał żadnego orzeczenia! Nie wydał go nie tylko ignorując prośbę skarżącego ale i nie wydał w oparciu o posiadaną dokumentację, którą - jak wynika z pisma z dnia [...] listopada posiadał. Mimo tego organy administracji publicznej rozstrzygały sprawę merytorycznie. W tym stanie rzeczy uznając, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania i mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy – Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 135 tej ustawy uchylił zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Starosty I. z dnia [...] stycznia 2008 r., w oparciu o art. 152 stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Prowadząc ponownie postępowanie organ ponownie przeprowadzi postępowanie wyjaśniające przy pełnym poszanowaniu ww. zasad i przepisów, a także przepisów dotyczących postępowania dowodowego zawartych w art. 75 – 88a kpa. W szczególności rzeczą organu będzie m.in. domaganie się także od właściwych instytucji Medycyny Pracy ostatecznego orzeczenia lekarskiego. Orzeczenie zawarte w pkt 3 wyroku oparto na art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002r. oraz przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) - § 2 ust. 1-3 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 20 ww. rozporządzenia.