II SA/Po 580/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ J.Zieliński /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Marszałek Województwa Wielkopolskiego na podstawie art. 106 § 5 kpa, art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 11 ust. 1 pkt 4, art. 75 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) uzgodniło w zakresie melioracji wodnych inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego trzykondygnacyjnego wraz z parkingiem w części parteru oraz budowie elementów małej architektury wraz z urządzeniem i usytuowaniem parkingu, dróg wewnętrznych i ścieżek na działce nr [...], ark. [...] położonej w G. przy ul. C.. W uzasadnieniu organ wskazał, że po przeanalizowaniu sprawy w oparciu o przepis art. 70 ust. 3 w zw. z art. 75 Prawa wodnego może stwierdzić, że na przedmiotowej działce nie występują urządzenia melioracyjne, które mogłyby kolidować z planowaną inwestycją. Zażalenie na to postanowienie wniosła E. K. Podniosła, iż przedmiotowa inwestycja zakłóci gospodarkę wodno-gruntową na działce nr [...] i sąsiednich działkach nr [...]. Teren, na którym ją zaplanowano jest podmokły o wysokim poziomie wód gruntowych. Cieki wodne zostały skanalizowane. W okolicznych budynkach mieszkalnych w piwnicach po opadach deszczu wybija woda. Po ingerencji w grunt i posadowieniu fundamentów trzykondygnacyjnego obiektu poziom wody podniesie się i znacznie pogorszy sytuację ponad stuletnich budynków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] 2010 r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że zaskarżone postanowienie posiada wystarczające uzasadnienie, gdyż na działce objętej wnioskiem nie występują urządzenia wodno-melioracyjne. Uwagi wnoszącej zażalenie będą zaś rozważane na etapie opracowania dokumentacji technicznej projektowanej inwestycji, żaląca się będzie uczestnikiem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i będzie mogła brać w nim czynny udział. E. K. wniosła do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. W uzasadnieniu skargi wskazała, że jej zdaniem sprawa pogorszenia się stosunków wodnych powinna być wzięta pod uwagę na etapie uzgodnień inwestycji w zakresie gospodarki wodnej przed opracowaniem dokumentacji technicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć z innych przyczyn nich w niej wskazano. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przepis art. 156 kpa stanowi zaś, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] 2010 r. zostało wydane przez organ niewłaściwy, co wyczerpuje przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Stwierdzić należy, że w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy - Ordynacja podatkowa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Organem właściwym w sprawach uzgodnień inwestycji w zakresie melioracji wodnych na etapie ustalenia warunków zabudowy, o których mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest marszałek województwa. Przepis art. 75 ust. 1 Prawa wodnego stanowi, że programowanie, planowanie, nadzorowanie wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, w trybie, o którym mowa w art. 74 ust. 2, urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych należy do marszałka województwa. Zgodnie zaś z przepisem art. 4 ust. 3 Prawa wodnego to Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcje organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w sprawach określonych ustawą. Powyżej wymienionego przepisu nie stosuje się jedynie w sprawach, o których mowa w art. 72 ust. 3, 74b ust.1 i 4, 74c, 85 ust. 3, 86 ust. 1, 164 ust. 9 tejże ustawy. Mając zatem na względzie, że przepisy Prawa wodnego w kwestii w jakim ustalają organ właściwy w sprawie organu właściwego w zakresie melioracji wodnych stanowią lex specialis wobec przepisów ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych należy uznać, że to Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej powinien był w niniejszej sprawie rozpoznać zażalenie skarżącej na postanowienie Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] 2010 r. Wyrażone powyżej stanowisko znalazło aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt II OW 36/09 (Lex nr 602952) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie dyrektora regionalnego zarządu melioracji i urządzeń wodnych (z upoważnienia marszałka województwa), wydanego na podstawie art. 106 § 5 k.p.a., art. 53 ust. 4 pkt 6 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 75 ust. 1 Prawa wodnego, jest Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej jako organ wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a., co wynika z art. 4 ust. 3 Prawa wodnego. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni poczynione w niniejszym uzasadnieniu rozważania w zakresie organu właściwego do rozpoznania zażalenia. Wada nieważności zaskarżonego postanowienia uniemożliwiła Sądowi ustosunkowanie się do merytorycznych zarzutów podniesionych w skardze. O zwrocie skarżącej poniesionych kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zaś o wykonalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a. . /-/ J. Zieliński /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska