II SA/Bd 18/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi sp. E. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody na rzecz sp. E. w G. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. skarżąca spółka E. zwróciła się do Starosty R. o wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 199/[...] i 200/[...], położonej w obrębie B., gmina D., dla której nie jest prowadzona księga wieczysta, w celu wykonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV relacji GPZ [...], polegających na wymianie przewodów, izolatorów oraz stanowisk słupowych, zgodnie z zakresem opisanym na załączonym do wniosku opisie prac remontowych i mapie. Skarżąca wskazała na konieczność przeprowadzenia remontu linii ze względu na jej stan techniczny w celu zapewnienia dalszego bezpiecznego i niezakłóconego jej funkcjonowania, uniknięcia niebezpieczeństwa opadania przewodów i zachowania wymaganych norm odległości przewodów od gruntu. Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Starosta R., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie m.in. art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm., dalej powoływanej jako ugn), odmówił zobowiązania do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, celem dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji dokonując analizy pojęcia remontu w oparciu o definicję zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) oraz powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych, stwierdził że zamierzone przez skarżącą prace polegające na wymianie stanowisk słupowych, wymianie przewodów i wymianie izolatorów istniejącej linii napowietrznej nie stanowią remontu lecz przebudowę i w związku z tym niedopuszczalne jest wydanie decyzji na podstawie art. 124b ugn. Jednocześnie organ wskazał, że na wezwania organu z dnia [...] i [...] marca 2017 r. skarżąca nie przedstawiła dokumentacji technicznej planowanych prac, nie przedstawiła dokumentacji potwierdzającej awaryjność linii oraz nie udowodniła konieczności przeprowadzenia remontu. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca, domagając się uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji zgodnej ze złożonym wnioskiem, zarzuciła organowi błędne założenie, iż planowane parce nie stanowią remontu, w sytuacji gdy polegają one na odtworzeniu stanu pierwotnego obiektu i gdy dopuszczalne jest stosowanie innych materiałów niż użyte podczas budowy obiektu. Skarżąca zaznaczyła, że planowane prace nie doprowadzą do zmiany parametrów linii, takich jak napięcie przesyłanego prądu oraz przebieg trasy. Wskazała, że planowane prace remontowe dotyczą całej linii elektroenergetycznej, jako obiektu liniowego. Skarżąca podkreśliła, że nie była zobowiązana do przedkładania organowi żądanej przez niego różnego rodzaju dokumentacji, w tym dotyczącej awaryjności linii. Zarzuciła również organowi błędne stanowisko, uzależniające wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości od wystąpienia awarii urządzeń linii, w sytuacji gdy zamierzone prace stanowią remont urządzeń linii i mają na celu zapobieżenie ewentualnym awariom w przyszłości. Decyzją z dnia 19 października 2017 r. nr WSPN/DW.7581.55.2017.WJ Wojewoda Kujawsko-Pomorski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wydanie decyzji administracyjnej w oparciu o art. 124b ust. 1 ugn może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, w tym spełnienia przesłanki, iż planowane przedsięwzięcie ograniczać się będzie do podjęcia czynności związanych z remontem. Ocena czy mamy do czynienia z remontem jest uzależniona od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie może dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu, zmiany parametrów technicznych lub użytkowych obiektu, do całkowitej lub częściowej jego rozbiórki i wzniesienia na nowo, ani do zmiany jego położenia i gabarytów. W tym kontekście organ wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 12 lipca 2017 r. do złożenia szczegółowych informacji dotyczących parametrów technicznych i użytkowych linii obecnie funkcjonującej i planowanej, skarżąca pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. wskazała że przedmiotowa linia posiada przewody typu ALF-6 o przekroju 35 mm2, które zostaną wymienione na przewody ALF-6 o przekroju 70 mm2, w celu zapewnienia przesyłu prądu o parametrach niezmiennych na całej długości linii. Z powyższego wynika, zdaniem organu, że na przedmiotowej linii przewody dotychczasowe zostaną zastąpione przez przewody o większym przekroju - 70 mm2. Nie może więc budzić wątpliwości, że spowoduje to trwałe zwiększone możliwości przesyłu prądu (zwiększenie przepustowości sieci). Wraz ze zwiększeniem przekroju przewodów zwiększą się bowiem możliwości przesyłowe, a tym samym zwiększy się natężenie prądu, moc linii oraz jednocześnie pole elektroenergetyczne. W związku z powyższym już sama wymiana przewodów o większym przekroju linii elektroenergetycznej nie spełniała definicji remontu, gdyż dojdzie do zmiany parametrów takich jak zwiększenie mocy i pola elektromagnetycznego linii napowietrznej. Ponadto, jak wskazał organ, zgodnie z wyjaśnieniami z dnia 30 sierpnia 2017 r., zmianie ulegną także wymieniane słupy, gdyż dotychczas stosowane żerdzie żelbetowe typu ŻN zostaną wymienione na strunobetonowe wirowane typu E o długościach 12 m, i wymaganej wytrzymałości. Powyższe ustalenia, zdaniem organu, uniemożliwiają zakwalifikowanie przedmiotowych prac jako remontu i prowadzą do zaliczenia inwestycji do kategorii przebudowy, a to wyłącza ją spod zakresu prac objętych regulacją art. 124b ust. 1 ugn. Jednocześnie organ zaznaczył, że remont nie może, tak jak w przedmiotowej sprawie, polegać na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu liniowego, a następnie jego wznoszeniu od nowa i to ze zmienionymi parametrami. Równoczesna wymiana fundamentów, słupów, przewodów i izolatorów oznacza bowiem, że obiekt liniowy na określonym odcinku przestaje istnieć, a następnie wznosi się go w tym samym miejscu. Organ podniósł również, że w sprawie nie mają przesądzającego znaczenia okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę, że niewykonanie remontu linii zwiększy ryzyko wystąpienia awarii urządzeń i przerw w dostawie energii elektrycznej dla odbiorców. Istotne jest bowiem, czy na skutek planowanych prac dojdzie do odtworzenia stanu pierwotnego, a zatem do stanu, jaki istniał przed wykonaniem prac, czy też powstanie jakakolwiek nowa substancja w obrębie istniejącego na przedmiotowym odcinku obiektu budowlanego, czy to zamiast, czy też obok, dotychczas istniejących elementów. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się jej uchylenia w całości. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 124b ust. 1 ugn w zw. z art. 3 pkt 8 pb poprzez ich błędną interpretację, sprzeczną z ich treścią, a także naruszenie art. 7, i art. 77 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej powoływanej jako kpa) poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Uzasadniając skargę, skarżąca podniosła, że w sprawie organy błędnie ustaliły i przyjęły, że zakres prac polegających na wymianie słupów linii na nowe i wymianie przewodów linii nie odpowiada definicji remontu, w sytuacji gdy trasa linii i parametry linii nie ulegną zmianie. Skarżąca podkreśliła, że w przypadku linii elektroenergetycznej remont może dotyczyć wszystkich elementów linii, pod warunkiem zachowania pierwotnej długości linii, miejsca posadowienia słupów i parametrów linii, przy czym możliwe jest zastosowanie innych materiałów. Zaznaczyła, że w przypadku linii elektroenergetycznej przy klasyfikacji rodzaju robót jako remontu czy przebudowy znaczenie ma długość, szerokość, wysokość oraz parametry linii, które nie ulegną zmianie dla całego obiektu budowlanego. Wskazując, że w sprawie główny powód dla zakwalifikowania zamierzonych robót jako przebudowy dotyczył zastosowania innych przewodów linii, skarżąca stwierdziła, że w praktyce budowlanej nie jest wskazane używanie dokładnie tych samych materiałów, co w przeszłości z okresu budowy linii, gdyż nie spełniają one obecnie obowiązujących standardów technicznych, a konieczne jest użycie materiałów zgodnych z aktualnymi Polskimi Normami. Skarżąca podkreśliła, że w sprawie zaistniały wszystkie przesłanki do uznania zamierzonych prac za remont. Zamierzone prace będą bowiem wykonane w istniejącym, użytkowanym obiekcie, który uległ pewnemu zużyciu, będą one polegały na odtworzeniu stanu pierwotnego, a wymiana słupów i przewodów linii nie spowoduje zmiany parametrów linii. Ponadto skarżąca zarzuciła, że żądnie przez organ od skarżącej dokumentacji technicznej planowanych prac remontowych nie mieściło się w ramach zakresu przedmiotowego postępowania. Podkreśliła również, że w sprawie remontu odcinka linii SN-15kV, inwestor wystosował zgłoszenie do organu architektoniczno-budowlanego dla robót budowlanych polegających na remoncie linii na nieruchomościach, których właściciele wyrazili zgodę na wykonanie prac remontowych, co zdaniem skarżącej wskazuje że w sprawie mamy do czynienia z remontem, gdyż co do zasadny remont nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a pozostałe roboty budowalne (poza remontem) wymagają uzyskania takiej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów niż wskazane w skardze. Zgodnie z treścią art. 124b ust. 1 ugn, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Wynika z tego, że udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami następuje na wniosek tego podmiotu w sytuacji, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia prac remontowych, konserwujących lub eliminujących skutki zaistniałej awarii. Tylko zatem potrzeba wykonania czynności związanych z konserwacją, remontem lub usuwaniem awarii uzasadnia, w przypadku braku zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby której przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości, wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości. Przytoczony przepis przewiduje szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z komentowanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Okoliczność, że mamy do czynienia z ograniczeniem prawa własności, determinuje zawężającą wykładnię ww. przepisu. W przedmiotowej sprawie spór między stronami w zakresie możliwości wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b ugn, dotyczył kwestii jaki charakter mają prace objęte wnioskiem, tj. czy planowane przez inwestora prace, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, stanowią remont czy też, jak utrzymują orzekające w sprawie organy, nie mogą być kwalifikowane jako remont, lecz przebudowa. Tylko zakwalifikowanie prac jako remont daje organowi możliwość wydania decyzji w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. W celu określenia zakresu semantycznego pojęcia "remontu" należy odwołać się do definicji "remontu" zawartej w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm., dalej powoływanej jako pb). Zgodnie z tym przepisem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że, aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w istniejącym obiekcie, i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy ani rozbudowy, odbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudowa natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a pb i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Jak wynika z zestawienia ww. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. np. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II OSK 610/2010; z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1945/2006 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont. Rzeczą organów w niniejszym postępowaniu było zatem ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych. Jak wynika z treści wniosku o udostępnienie nieruchomości zamiarem inwestora była wymiana przewodów, izolatorów oraz stanowisk słupowych (po jednym na każdej działce) linii napowietrznej SN-15kV relacji GPZ [...], na terenie nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 199/[...] i 200/[...]. W przedłożonych w toku postępowania odwoławczego, w odpowiedzi na wezwanie Wojewody [...], wyjaśnieniach skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., strona wskazała wyraźnie, że przedmiotowa linia posiada przewody typu ALF-6 o przekroju 35 mm2, które zostaną wymienione na przewody ALF-6 o przekroju 35 mm2. Tymczasem Wojewoda [...] powołując się na wskazane wyjaśnienia skarżącej zawarte w przywołanym piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. stwierdził, że skarżąca oświadczyła, iż istniejące przewody typu ALF-6 o przekroju 35 mm2 zostaną wymienione na przewody ALF-6 o przekroju 70 mm2, oraz że zmiana przekroju przewodów linii napowietrznej ma za zadanie zapewnić przesył prądu o parametrach niezmiennych na całej długości linii – ograniczenie strat napięcia na końcach linii napowietrznej. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma z dnia [...] sierpnia 2017 r. jednoznacznie wynika, że nie została zawarta w nim ani informacja, że przewody typu ALF-6 o przekroju 35 mm2 zostaną wymienione na przewody ALF-6 o przekroju 70 mm2, ani też informacja, że zmiana przekroju przewodów linii napowietrznej ma za zadanie zapewnić przesył prądu o parametrach niezmiennych na całej długości linii. Oznacza to, że organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołał się na informacje, które nie znajdują potwierdzenia w piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r., jako dokumencie mającym stanowić źródło tych informacji. Podkreślić należy, że kwestia przekroju przewodów, które miały zostać wymienione w ramach zamierzonych przez skarżącą prac na przedmiotowej linii, miała istotne znaczenie w sprawie. To bowiem stwierdzona przez organ II instancji okoliczność zwiększenia przekroju przewodów, mająca wynikać z wyjaśnień skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., stanowiła główny powód rozważań organu II instancji o nieremontowym charakterze zamierzonych prac. Organ II instancji stwierdził bowiem, że zastąpienie dotychczasowych przewodów, przewodami o większym przekroju tj 70 mm2, spowoduje trwałe zwiększenie możliwości przesyłu prądu (zwiększenie przepustowości sieci), a tym samym zwiększenie natężenia prądu, mocy linii oraz jednocześnie pola elektroenergetycznego. W konsekwencji zatem uznania, że w sprawie nastąpi wymiana przewodów o większym przekroju linii elektrycznej, organ II instancji stwierdził, że zamierzona wymiana przewodów nie spełni definicji remontu, gdyż dojdzie do zmiany parametrów takich jak zwiększenie mocy i pola elektromagnetycznego linii napowietrznej. W związku z tym, iż organ II instancji wskazał, że powyższe ustalenia oparł na informacjach o zwiększeniu przekroju przewodów z 35 mm2 na 70 mm2 udzielonych przez skarżącą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., które to informacje nie znajdują potwierdzenia w przywołanym przez organ piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., gdyż w piśmie tym mowa jest o wymianie przewodów typu AFL-6 35 mm2 na przewody AFL-6 35 mm2, to tym samym stwierdzić należy, że stanowisko organu II instancji o zmianie parametrów linii na skutek wymiany przewodów nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, na który to powołał się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wobec okoliczności poczynienia istotnych ustaleń w spawie, determinujących podjęte rozstrzygnięcie w sprawie, na podstawie danych nie znajdujących potwierdzenia w materiale dowodowym na który powołał się organ II instancji, Sąd uznał, że w takim stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że podjęta przez organ II instancji decyzja odpowiada prawu. Skoro, jak wynika z uzasadnienia decyzji organu II instancji, kwestia zwiększenia przekroju przewodów, miała istotne znaczenie w sprawie, gdyż to ona w gruncie rzeczy stanowiła w świetle ustaleń organu o nieremontowym charakterze zamierzonych prac, oraz skoro ustalenie organu o zwiększeniu przekroju przewodów z 35 mm2 na 70 mm2 nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym na który powołał się organ II instancji, lecz wręcz jest z nim sprzeczne, gdyż z powołanego przez organ pisma z dnia [...] sierpnia 2017 r. wynika, że przekrój przewodów nie ulegnie zmianie (przewody typu ALF-6 o przekroju 35 mm2 mając zostać wymienione na przewody ALF-6 o przekroju 35 mm2), to tym samym oznacza to, że organ II instancji podjął rozstrzygnięcie nieodpowiadające prawu, gdyż naruszające art. 7, art. 77 §1, art. 80 oraz art. 11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Obowiązek dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, wynika z obwiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady prawdy obiektywnej - art. 7 kpa. Obowiązek ten jest realizowany dzięki, wynikającemu z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa, nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Jako dowolne należy traktować więc ustalenia faktyczne nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia oparte na materiale dowodowym i dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 kpa). Ustalenia organu oparte na całokształcie materiału dowodowego, znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, rozpatrzonym w sposób wyczerpujący, powinny znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu podjętej decyzji. W tym stanie rzeczy, uznając że organ II instancji dokonał istotnych ustaleń w spawie, które nie znajdowały potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy, na który powołał się organ uzasadniając poczynione ustalenia, Sąd nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzekł w pkt 1 wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z motywów uzasadnienia wyroku. Organ II instancji ponownie rozpatrując sprawę dokona istotnych ustaleń faktycznych na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).