I C 456/20

Суды общей юрисдикции2024-02-02

Номер дела

I C 456/20

Дата решения

2024-02-02

Тип

SENTENCE

Судьи

Małgorzata Kłek (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

Sygn. akt: I C 456/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 2 lutego 2024r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia Małgorzata Kłek </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> Starszy sekretarz sądowy Sandra Kozak </td> </tr> </table> po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2024 r. w K. sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. przeciwko P. C., Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. o roszczenia z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego I. postępowanie umarza co do kwoty 1 376,10 zł (jeden tysiąc trzysta siedemdziesiąt sześć złotych i dziesięć groszy) , II. w pozostałej części powództwo wobec obydwu pozwanych oddala, III. zasądza od powoda (...) Sp.z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 917 (dziewięćset siedemnaście) zł z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje pobrać od powoda (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 582,60 zł (pięćset osiemdziesiąt dwa złote i sześćdziesiąt groszy ) tytułem kosztów sądowych, przy czym kwotę 500 (pięćset) zł pobrać z zaliczki uiszczonej przez powoda w dniu 09.04.2021 r., V. orzeka zwrot pozwanemu Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem niewykorzystanej zaliczki. Sygn. akt I C 456/20 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem wniesionym w dniu 9 kwietnia 2020 r. powód (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. wniósł o zasądzenie od pozwanego P. C. kwoty 3 306,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie na rzecz powoda od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia , za czas od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż w dniu 24 czerwca 2017 r. doszło do zdarzenia , w wyniku którego został uszkodzony pojazd marki M. (...) o nr rej. (...) . Podmiotem wyłącznie odpowiedzialnym za zdarzenie jest pozwany. Dalej powód wskazał, iż w dniu 7 sierpnia 2017 r. C. Ł. oddał uszkodzony pojazd do naprawy i zawarł z powodem umowę najmu, która trwała do dnia 18 sierpnia 2017 r. Powód dochodzi od pozwanego należności za czas trwania najmu pojazdu zastępczego od dnia 7 sierpnia 2017 r. do dnia 18 sierpnia 2017 r. Legitymację czynną powoda stanowi umowa cesji wierzytelności z dnia 18 grudnia 2019 r. przenosząca uprawnienia do dochodzenia roszczeń przez powoda w zakresie zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Powód wystawił fakturę VAT za najem pojazdu zastępczego na kwotę 3 306,24 zł brutto. Powód zgłosił roszczenie o najem do (...) S.A. , u której pozwany posiadał dobrowolne ubezpieczenie OC. (...) W. odmówiła jednak refundacji kosztów najmu z uwagi na postanowienia OWU, które nie obejmowały roszczeń związanych z najmem pojazdu zastępczego. W tej sytuacji pozwany ponosi wyłączną odpowiedzialność za zdarzenie. Powód wskazał też, iż przy oddawaniu uszkodzonego samochodu do naprawy zachowano należytą staranność podmiotu dokonującego naprawy. Przez okres naprawy pojazdu poszkodowany był pozbawiony ( nie ze swojej winy) możliwości korzystania z auta. Brak ten mieści się w pojęciu szkody oraz objęty jest adekwatnym związkiem przyczynowym z powstałą szkodą i podlega likwidacji w toku postępowania likwidacyjnego. Pozwany P. C. w odpowiedzi na pozew (k. 50-51) wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podniósł, iż jego zdaniem nie jest stroną w tym sporze. Wskazał, iż oboje z małżonką są rodzicami małoletniego dziecka , które przyczyniło się do powstania szkody. Podniósł też , iż w czasie gdy nastała szkoda był posiadaczem ubezpieczenia OC w życiu prywatnym w (...) W. , które zabezpiecza jego odpowiedzialność w tym zakresie. Pozwany wskazał, iż (...) W. pierwotnie odmówiła refundacji kosztów najmu, niemniej ubezpieczyciel zmienił decyzję i ostatecznie przyznał odszkodowanie, kwestionując jednak zasadność okresu najmu pojazdu. Pozwany zakwestionował też twierdzenia powoda o podjęciu próby polubownego rozwiązania sporu. Wskazał, iż powód w kierowanym do niego piśmie powoływał się na cesję , która dotyczy szkody komunikacyjnej i odwołuje się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">prawa o ruchu drogowym</a> , a w niniejszej sprawie szkoda dotyczy rysy zrobionej przez dziecko. Pozwany podniósł też , że po skontaktowaniu się z ubezpieczycielem , (...) W. uznała swoją odpowiedzialność finansową co do najmu , nie zgadzając się jednak z wysokością żądania. Pozwany zakwestionował zasadność najmu pojazdu, okres, na który pojazd został wynajęty oraz dobową stawkę za najem pojazdu zastępczego. Pismem procesowym z dnia 24 czerwca 2020 r. powód (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. wniósł o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W.. Jednocześnie z uwagi na częściowe spełnienie roszczenia przez (...) S.A. powód cofnął pozew co do kwoty 1 376,10 zł i w tym zakresie zrzekł się roszczenia. Powód wskazał, iż decyzją z dnia 19 maja 2020 r. (...) S.A. przyjęła odpowiedzialność za zdarzenie. Pozwany Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego towarzystwa ubezpieczeń kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany wskazał, iż nie przeczy swojej odpowiedzialności gwarancyjnej za szkodę objętą przedmiotowym postepowaniem, co do której prowadził postępowanie likwidacyjne. Pozwany podniósł , iż przed pismem powoda z dnia 24 czerwca 2020 r. zawierającym dopozwanie , wypłacił powodowi kwotę w wysokości 1 376,10 zł tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Pozwany zweryfikował roszczenie i uznał je w zakresie stawki za dobę najmu pojazdu zastępczego , jednak zweryfikował zasadny okres najmu. Pozostała część kosztów najmu stanowi nieuzasadnione zwiększenie rozmiarów szkody przez poszkodowanego , ze względu na fakt , że poszkodowany mógł poruszać się swoim pojazdem do czasu rozpoczęcia naprawy, a uszkodzenia powstałe na skutek zdarzenia z dnia 24.06.2017 r. nie wyłączały go z ruchu. Pozwany uznał za zasadny czas najmu pojazdu zastępczego 5 dni ( 3 dni technologicznej naprawy i 2 dni organizacyjne). Sąd ustalił co następuje : W dniu 24 czerwca 2017 r. doszło do zdarzenia , w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki M. (...) o nr rej . (...) , będący własnością C. Ł.. Małoletni syn P. C. metalowym prętem zarysował prawy bok pojazdu. Uszkodzeniu uległa powłoka lakieru pojazdu marki M. (...) o nr rej . (...). (dowód : zeznania świadka C. Ł. k. 231v-232, bezsporne) Poszkodowany C. Ł. dokonał naprawy uszkodzonego pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) w warsztacie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. Oddział w O.. W związku z naprawą samochód pozostawał w warsztacie naprawczym w O. przez okres 12 dni . (dowód : zeznania świadka C. Ł. k. 231v-232, dokumentacja z naprawy pojazdu z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. Oddział w O. k. 241- 269, akta szkody k. płyta CD- k. 91) W dniu 07.08.2017 r. C. Ł. zawarł z powodem (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w O. umowę najmu samochodu D. (...) nr rej. (...) na okres od dnia 07.08.2017 r. r. do 18.08.2017 r. Stawka za 1 dzień najmu wynosiła 224 zł netto, 275,52 zł brutto. (dowód: zeznania świadka C. Ł. k. 231v-232, umowa najmu samochodu z dnia 07.08.2017 r. k. 9 , cennik najmu – k. 10-11) C. Ł. w sierpniu 2017 r. oprócz uszkodzonego pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) posiadał także inne auto - samochód ciężarowy marki N. (...) nr rej. (...). Z samochodu tego jednak nie mógł korzystać w zastępstwie uszkodzonego pojazdu z uwagi na jego przeznaczenie. (dowód: zeznania świadka C. Ł. k. 231v-232, informacja ze Starostwa Powiatowego w K. k. 102 ) C. Ł. w okresie wynajmowania pojazdu zastępczego od powoda tj. od 07.08.2017 r. do 18.08.2017 r. potrzebował samochodu na co dzień. Mieszkał w miejscowości A. , auto poszkodowanemu było potrzebne celem dojazdu do pracy oraz zrobienia zakupów. Poszkodowany nie miał możliwości skorzystania z innego pojazdu. ( dowód : zeznania świadka C. Ł. k. 231v-232 ) P. C. , ojciec małoletniego sprawcy szkody, w dacie zdarzenia tj. 24.06.2017 r. posiadał dobrowolne ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym Towarzystwie (...) S.A. z siedzibą w W.. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia ubezpieczeniem objęta była odpowiedzialność cywilna w życiu prywatnym , a do szkód objętych ochroną ubezpieczeniową należały także szkody powstałe lub spowodowane w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnoletnimi dziećmi.  ( dowód :wydruk Ogólnych Warunków Ubezpieczenia W. D. K. k. 52-53, 59-72 w tym paragraf 16 OWU, bezsporne) W dniu 18 sierpnia 2017 r. powód wystawił fakturę za najem pojazdu zastępczego przez poszkodowanego na kwotę 3 306,24 zł brutto. (dowód: faktura – k. 13) W dniu 18 sierpnia 2017 r. powód zawarł z C. Ł. umowę cesji wierzytelności przysługujących poszkodowanemu w stosunku do Towarzystwa (...) S.A. z tytułu odpowiedzialności w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 24.06.2017 r. powstałą w wyniku kolizji z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczącą zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. (dowód: cesja wierzytelności – k. 77) Pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. powód wezwał Towarzystwo (...) S.A. do zapłaty kwoty 3 306,24 zł w związku z zakończeniem umowy najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowanego C. Ł.. Towarzystwo (...) S.A. w dniu 30 sierpnia 2017 r. odmówiło wypłaty odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego. (dowód: wezwanie do zapłaty k. 18, decyzja (...) S.A. z dnia 30.08.2017 r. k. 19) W dniu 18 grudnia 2019 r. powód zawarł z C. Ł. umowę cesji wierzytelności przysługujących mu w stosunku do P. C. w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 24.06.2017 r. powstałą w wyniku kolizji z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczącą zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. (dowód: cesja wierzytelności – k. 16) W dniu 19 maja 2020 r. Towarzystwo (...) S.A. przyznało powodowi odszkodowanie za najem pojazdu zastępczego w kwocie 1 376,10 zł ( a następnie wypłaciło) , uznając za zasadny okres najmu pojazdu zastępczego w wymiarze 5 dni . (dowód: decyzja (...) S.A. z dnia 19.05.2020 r. k. 90, potwierdzenie przelewu k. 78, bezsporne ) Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej powoda. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań świadka C. Ł.. Prawdziwość dokumentów nie była kwestionowana przez strony, nie budziła też wątpliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka C. Ł. , poszkodowanego przez sprawcę zdarzenia, albowiem były one spójne logiczne, konsekwentne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. W szczególności na wiarę zasługują zeznania świadka , iż samochód był mu niezbędny do codziennego funkcjonowania , dojazdów do pracy ( świadek mieszkał w innej miejscowości) robienia zakupów. Sąd dał wiarę także świadkowi, co do okoliczności zaistnienia szkody , jej likwidacji a także wynajmu pojazdu zastępczego u powoda na czas naprawy uszkodzonego auta. Z zeznań tych wynika w szczególności, iż szkodę w należącym do poszkodowanego pojeździe marki M. (...) o nr rej . (...) spowodował małoletni syn P. C. zarysowując metalowym prętem prawy bok pojazdu. Uszkodzeniu uległa powłoka lakieru pojazdu poszkodowanego. Z uwagi na podstawę oddalenia powództwa opinie biegłych z zakresu techniki samochodowej ostatecznie okazały się nieistotne dla rozstrzygnięcia. Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności oraz podstaw odpowiedzialności pozwanych. W sprawie bezspornym jest , iż szkodę w pojeździe poszkodowanego spowodował małoletni syn P. C., który nie ponosi odpowiedzialności za szkodę. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 426)">art. 426 kc</a> małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Podstawę odpowiedzialności P. C. stanowił przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 427)">art. 427 kc.</a> Pozwany P. C. nie kwestionował wynikającej z powyższych przepisów odpowiedzialności wskazał natomiast na zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z pozwanym Towarzystwem (...) S.A., obowiązującej w dacie zdarzenia , które to Towarzystwo (...) zgodnie z umową odpowiadało także za szkody powstałe lub spowodowane w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnoletnimi dziećmi. Pozwany P. C. nieformalnie zakwestionował legitymację czynną powoda wskazując na treść przedstawionej przez niego umowy cesji wierzytelności odwołującej się do szkody komunikacyjnej likwidowanej z obowiązkowego ubezpieczenia oc sprawy szkody. Podstawę odpowiedzialności drugiego z pozwanych - Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. była zawarta z pozwanym P. C. umowa dobrowolnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obowiązująca w czasie zdarzenia. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia ubezpieczeniem objęta była odpowiedzialność cywilna w życiu prywatnym , a do szkód objętych ochroną ubezpieczeniową należały także szkody powstałe lub spowodowane w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnoletnimi dziećmi. Fakt zawarcia takiej umowy oraz podstawa odpowiedzialności pozwanego Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. wynikająca z umowy dobrowolnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w życie prywatnym była bezsporna. Wskazać należy , iż choć pozwany Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. nie kwestionował legitymacji czynnej powoda , a pozwany P. C. uczynił to nieformalnie ( wskazując, iż powód powoływał się na cesję , która dotyczy szkody komunikacyjnej i odwołuje się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">prawa o ruchu drogowym</a> , a w niniejszej sprawie szkoda dotyczy rysy zrobionej przez dziecko) to Sąd zobowiązany był zbadać kwestię legitymacji czynnej powoda z urzędu. Badanie legitymacji procesowej stron procesu, która stanowi przesłankę materialnoprawną jest obowiązkiem Sądu, który do kwestii tej odnosi się przed merytoryczną oceną sprawy. Istnienie legitymacji procesowej bada zatem Sąd z urzędu orzekając, co do istoty sprawy. Legitymacja procesowa to uprawnienie wypływające z prawa materialnego (konkretnego stosunku prawnego) do występowania z roszczeniem przeciwko innemu podmiotowi (tak: Metodyka pracy sędziego w sprawach cywilnych, wyd.4 LexisNexis 2009, s. 126). Badanie to w niniejszej sprawie doprowadziło Sąd do przekonania, iż powód nie wykazał swojej legitymacji czynnej do dochodzenia od pozwanych roszczenia wskazanego w pozwie , co w konsekwencji prowadziło do oddalenia powództwa . Powód wnosząc pozew najpierw przeciwko pozwanemu P. C. a następnie dopozywając Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. wskazywał na swoje uprawnienie do dochodzenia roszczenia z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu przez poszkodowanego wynikające z zawartych z poszkodowanym umów cesji wierzytelności : z dnia 18.12.2019 r. (k. 16) – co do wierzytelności przysługującej od P. C. oraz z dnia 18.08.2017 r. (k. 77) co do wierzytelności przysługującej od Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W.. Odnośnie umowy cesji wierzytelności wskazać należy, iż w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 §1 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiast stosownie do § 2 przywołanego przepisu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Przelew wierzytelności – cesja – jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel – cedent – przenosi na rzecz osoby trzeciej – cesjonariusza – ogół uprawnień przysługujących mu ze stosunku prawnego łączącego go z dłużnikiem. Ustawodawca nie przewidział dla tej umowy szczególnej formy, z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">art. 511 k.c.</a> Do przejścia wierzytelności dochodzi na mocy porozumienia cedenta i cesjonariusza, przy czym przeniesienie wierzytelności odbywa się zgodnie z zasadą, że nikt nie może przenieść więcej praw niż sam posiada (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., VI ACa 1307/13). Należy przy tym podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 15.10.2015 r. w sprawie I ACa 492/15, zgodnie z którem nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów. Wskazać też należy, iż wierzytelność będąca przedmiotem cesji powinna być dostatecznie oznaczona, co może nastąpić przez określenie stosunku prawnego i tytułu jej powstania, wskazania dłużnika i wierzyciela. Z przedłożonych przez powoda umów cesji zawartych z poszkodowanym C. Ł. w dniach 18.08.2017 r. (k. 77) i 18.12.2019 r. (k. 16 ) wynika , iż poszkodowany przeniósł na powoda wierzytelności w stosunku do Towarzystwa (...) S.A. oraz do P. C. z tytułu odpowiedzialności w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 24.06.2017 r. powstałą w wyniku kolizji z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczącą zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. Tymczasem podstawa odpowiedzialności pozwanych w niniejszej sprawie była inna – nie dotyczyła szkody komunikacyjnej powstałej w wyniku kolizji drogowej i nie wynikała z obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Powód nie wykazał , aby taka wierzytelność przysługiwała poszkodowanemu, wobec czego nie mógł on takiej wierzytelności przenieść na powoda . Jak wynika z ustaleń w niniejszej sprawie szkoda w pojeździe poszkodowanego została spowodowana przez małoletniego syna pozwanego P. C. , wobec czego podstawą odpowiedzialności tego pozwanego ( stosunku prawnego między tym pozwanym a poszkodowanym) były przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> o czynach niedozwolonych (w tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 427)">art. 427 kc</a>), zaś podstawą odpowiedzialności pozwanego Towarzystwa (...) S.A., była obowiązująca w dacie zdarzenia umowa dobrowolnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawarta przez P. C. z ubezpieczycielem. W tej sytuacji powód powinien w prawidłowy sposób określić przysługujące poszkodowanemu wierzytelności od pozwanych będące przedmiotem umów cesji w szczególności stosunek prawny łączący poszkodowanego z pozwanymi. Wskazać należy , iż powód jest profesjonalnym podmiotem prowadzącym działalność w zakresie najmu pojazdów zastępczych, w zakresie tej działalności nabywa wierzytelności od poszkodowanych związane z kosztami najmu pojazdów zastępczych . Winien zatem dołożyć należytej staranności przy określeniu przedmiotu umowy cesji wierzytelności zawieranej z poszkodowanym. Natomiast powód nie wykazał, iż poszkodowanemu przysługiwała wobec pozwanych wierzytelność wskazana w umowach cesji wierzytelności z dnia 18.08.2017 r. (k.77) oraz z dnia 18.12.2019 r. (k. 16). Nie wykazał też , aby nabył od poszkodowanego wierzytelność wynikającą ze zdarzenia polegającego na uszkodzeniu w dniu 24.06.2017 r. przez małoletniego syna P. C. samochodu poszkodowanego. Skoro zatem nie wykazano tego, że doszło do nabycia przez powoda wierzytelności przeciwko pozwanym, powództwo – w części, w której nie zostało cofnięte- podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej po stronie powoda. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu. Z uwagi na skuteczne cofnięcie pozwu przez powoda w piśmie procesowym z dnia 24.06.2020 r. (k. 76) co do kwoty 1376,10 zł wraz ze zrzeczeniem się roszczenia Sąd w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 kpc</a> postępowanie w tej części umorzył. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98§1 i 3 kpc</a> uznając , iż powód jako strona przegrywająca proces jest zobowiązany zwrócić pozwanemu Towarzystwu (...) S.A. z siedziba w W. na zgłoszone przez niego żądanie poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 917 zł, na które składają się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł ustalone zgodnie z treścią §2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Pozwany P. C. nie poniósł żadnych kosztów procesu. Jednocześnie Sąd stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> obciążył powoda jako stronę przegrywającą kosztami sądowymi związanymi z kosztami opinii biegłego w łącznej kwocie 582,60 zł. O zwrocie pozwanemu Towarzystwu (...) S.A.z siedzibą w W. niewykorzystanej zaliczki orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 80;art. 80 ust. 1;art. 80 ust. 84;art. 80 ust. 1)">art. 80 ust. 1 i 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> . </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...); 2. (...) 3. (...). K., 26.02.2024 r. </div>