II OZ 942/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń M. E. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2007 r. oraz z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Po 9/06 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażaleń w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Wojewody W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenia. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dwa zażalenia skarżącej M. E. w sprawie z jej skargi na bezczynność Wojewody W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Pierwsze zażalenie skarżącej zostało wniesione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2007 r. wzywające skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na zarządzenie z dnia 5 grudnia 2006 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o wyłączenie indywidualnie nieokreślonych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z uwagi na nie wskazanie imion i nazwisk sędziów, o wyłączenie których wnosi. Drugie zażalenie skarżącej zostało wniesione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 lipca 2007 r. wzywające skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2007 r. o odmowie wyłączenia imiennie wskazanych sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że skarżąca w toku postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody W. wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie indywidualnie oznaczonych sędziów oraz pozostałych sędziów pracujących w gmachu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2006 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej w części dotyczącej indywidualnie nieokreślonych sędziów WSA w Poznaniu, w pozostałym zakresie postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. wniosek oddalono. Skarżąca wniosła zażalenia zarówno na zarządzenie z dnia 5 grudnia 2006 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, jak i na postanowienie z dnia 4 lipca 2007 r. o oddaleniu wniosku. Zarządzeniami z dnia 3 lipca 2007 r. oraz z dnia 31 lipca 2007 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od tych zażaleń. Wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od tych zażaleń było prawidłowe, a podnoszone przez skarżącą w zażaleniach zarzuty są nieusprawiedliwione. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Tymi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Obowiązek uiszczenia wpisu ciążący na wnoszącym do sądu pismo podlegające opłacie sądowej nie narusza zagwarantowanego w art. 45 Konstytucji RP prawa do sądu i nie zamyka drogi do rozpoznania sprawy przez ten sąd. Osobie, która nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych może być przyznane prawo pomocy w tym zakresie. Skarżąca w rozpoznawanej sprawie nie została zwolniona od kosztów sądowych. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 28 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie został oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 130/07. Wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od wniesionego przez nią zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów w wysokości 100 zł było prawidłowe, z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. Odnośnie zażalenia skarżącej na zarządzenie o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania wpis ten również wnosi 100 zł, z uwagi na to, że do zarządzeń stosuje się odpowiednio przepisy o orzeczeniach, w tym postanowieniach (art. 167 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a do zażaleń na zarządzenia stosuje się odpowiednio przepisy o zażaleniach na postanowienia (art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec tego skarżąca jest zobowiązana uiścić wpis od wniesionych przez nią zażaleń w kwocie 100 zł od każdego z nich, bez względu na to, czy jej zdaniem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów tego Sądu były wadliwe. Odnosząc się do podnoszonego przez skarżącą zarzutu naruszenie art. 20 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy zauważyć, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki, czyli takie, których niedokonanie naraziłoby stronę na szkodę, uniemożliwiając lub utrudniając właściwe rozstrzygnięcie sprawy albo wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który w części dotyczącej wyłączenia indywidualnie nieokreślonych sędziów WSA w Poznaniu został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2006 r., a w pozostałym zakresie oddalony postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. Na te orzeczenia skarżąca wniosła zażalenia. W takiej sytuacji, do czynności niecierpiących zwłoki należą czynności związane z nadaniem zażaleniom dalszego biegu. Nadanie dalszego biegu zażaleniom nie byłoby możliwe bez wezwania do uiszczenia wpisu od tych zażaleń. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia nie jest bezstronny nie może wpływać na to, aby czynności związanych z nadaniem zażaleniu dalszego biegu zostały zaniechane, bądź aby nie pobierano wpisu od takich zażaleń. Należy wreszcie podnieść, iż zażalenia na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisu od zażaleń na orzeczenia dotyczące kwestii wyłączenia sędziów nie mogą uzasadniać podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące zasadności wniosku o wyłączenie sędziów, w szczególności zarzut naruszenia art. 21 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż zarzuty te podlegają rozpoznaniu w toku rozpoznawania zażaleń na orzeczenia dotyczące kwestii wyłączenia sędziów, a więc na tym etapie postępowania sądowego nie mogą być oceniane. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.