II SA/Po 179/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2009r. wniosków o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi C. J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2009r. zwolniono skarżących od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości. Przyznane wnioskodawcom prawo pomocy nie zostało cofnięte (art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W dniu 28 listopada 2009r. skarżący reprezentowani przez radcę prawnego złożyli ponowny wniosek o przyznanie im prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Opisali również swoją sytuację majątkową, finansową i rodzinną. Do pisemnego wniosku dołączyli formularz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wymagany przed sądami powszechnymi zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006r. Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, a także na postępowanie egzekucyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. Skoro wnioskodawcy zostali już zwolnieni od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, nie jest możliwe ponowne przyznanie im prawa pomocy w tym samym zakresie, w jakim z tego prawa już korzystają. Nadto przepis art. 239 pkt 4 p.p.s.a. stanowi wyraźnie, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej, strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjny, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W tym stanie rzeczy należało odmówić ponownego zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawcy są już zwolnieni od obowiązku ponoszenia tych kosztów w niniejszej sprawie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). W tym miejscu należy wskazać, że ocena żądania wnioskodawców w niniejszej sprawie jest dopuszczalna pomimo tego, że wniosek nie został złożony na prawidłowym urzędowym formularzu PPF stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.u. nr 227, poz. 2245). Ujawnienie informacji o stanie majątkowym i rodzinnym wnioskodawców, a w konsekwencji merytoryczne rozpoznanie żądania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu wnioskodawców nie są bowiem dane o ich stanie majątkowym, rodzinnym oraz dochodach (art. 252 §1 p.p.s.a.). Nie zaistniały również okoliczności warunkujące pozostawienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania (art. 257 w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska