II SA/Sz 551/11

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie nr XXVI/397/2005 z dnia 9 czerwca 2005 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze zawartym między ulicami Gnieźnieńską, 4 Marca, terenami wojskowymi, rzeką Dzierżęcinką, terenem Rokosowo Południe-Dzierżęcin i terenami linii kolejowej w Koszalinie p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił jako wniesioną z uchybieniem terminu skargę J. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie nr XXVI/397/2005 z dnia 9 czerwca 2005 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze zawartym między ulicami Gnieźnieńską, 4 Marca, terenami wojskowymi, rzeką Dzierżęcinką, terenem Rokosowo Południe-Dzierżęcin i terenami linii kolejowej w Koszalinie. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu [...] r. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku złożonego na urzędowym formularzu podał, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu wnioskodawca podał, że mieszka z żoną z którą od [...] r. pozostaje w rozdzielności majątkowej, posiada mieszkanie spółdzielcze lokatorskie o pow. [...] m² i nieruchomość rolną o pow. [...] ha przeznaczoną pod zabudowę, ale zajętą przez komornika. Skarżący oświadczył, że nie ma żadnych dochodów, a koszty utrzymania mieszkania ponoszą jego żona i córka, które w nim od początku mieszkają. Skarżący wskazał, że mimo braku jakiegokolwiek dochodu nie korzysta z pomocy opieki społecznej ani nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, ponieważ posiadanie nieruchomości to uniemożliwia. Postanowieniem z dnia 6 października 2011 roku referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym z tej przyczyny, że wnioskodawca nie przedłożył określonych w wezwaniu dokumentów źródłowych. Od tego postanowienia J. D. wniósł sprzeciw w ustawowym terminie, wobec czego na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., postanowienie to utraciło moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący zarzucił postanowieniu wykroczenie poza przedmiot rozpoznania sprawy poprzez żądanie dodatkowych nie umocowanych w ustawach dokumentów od osób nie uczestniczących w sprawie oraz prawnie, faktycznie i finansowo samodzielnych od skarżącego, zlekceważenie odpowiedzi skarżącego, że przedstawienie tych dokumentów od innych osób jest prawnie i faktycznie niemożliwe, oraz zlekceważenie dowodów o stanie materialnym wnioskodawcy posiadanych przez WSA w Szczecinie z urzędu w sprawach o sygn. akt I SA/Sz 738/02, I SA/Sz 287/05, I SA/Sz 356/05, I SA/Sz 357/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) - dalej p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ww. ustawy). Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z oświadczenia o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach skarżącego wynika, że sytuacja majątkowa i osobista J. D. jest trudna. Skarżący ma [...] lata, nie posiada stałego źródła dochodów i oszczędności, nie korzysta z pomocy społecznej i innych świadczeń publicznych, nie może wykorzystać posiadanych nieruchomości w celu zdobycia środków pieniężnych z uwagi na ich zajęcie w postępowaniu egzekucyjnym i brak funduszy na uruchomienie działalności rolniczej czy pozarolniczej. Podstawowe potrzeby życiowe, oprócz utrzymania mieszkania które opłacają żona i córka, strona zaspokaja ze środków otrzymywanych od innych osób. W tej sytuacji poniesienie przez skarżącego kosztów wynagrodzenia i wydatków profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości wnioskodawcy. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, sytuacja finansowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.