II SA/Rz 929/10

SENTENCJA Dnia 17 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenie Z. Zarząd Regionu w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 roku, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia - I. II. I. odrzucić skargę; II. zwrócić Stowarzyszeniu Z. Zarząd Regionu w Ł. uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 7 października 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał stronę skarżącą – Stowarzyszenie Z. Zarząd Regionu w Ł. – do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS oraz statutu stowarzyszenia. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od doręczenia będzie odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczono stronie skarżącej w dniu 26 października 2010 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżące stowarzyszenie nie usunęło braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej. Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest wniesienie skargi w sposób skuteczny, a więc taki, który pozwala na stwierdzenie, że skarga spełnia określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 pkt 4 w zw. art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga wniesiona została przez stowarzyszenie, podpis ten winien być złożony przez osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Normatywną podstawą weryfikacji uprawnień do działania w imieniu osób prawnych przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi - w tym uprawnień do podpisania skargi - jest art. 29 P.p.s.a. Nakłada on obowiązek udokumentowania umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w odniesieniu do stowarzyszeń, polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91. Ponieważ skarżące stowarzyszenie mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych skutkach jego niewykonania, nie przedłożyło odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, Sąd nie mógł zweryfikować, czy osoba, która podpisała skargę była uprawniona do działania w jego imieniu. Z tych przyczyn Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu, a ją samą, jako obarczoną brakami formalnymi zobligowany był odrzucić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.