I SA/Op 360/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu UZASADNIENIE W związku ze skargą wniesioną przez E. K. (dalej określanego jako skarżący, strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 4 lipca 2019 r. w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu należnego od skargi i podanie numeru PESEL skarżącego. Powyższe wezwania doręczono skarżącemu, do rąk dorosłego domownika, w dniu 23 sierpnia 2019 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (karta 24 akt sądowych). W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 30 sierpnia 2019 r. uiszczono wymagany wpis od skargi, jednakże nie uzupełniono braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. W tym stanie rzeczy, postanowieniem z dnia 23 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako "ppsa"), odrzucił skargę strony. Niniejsze postanowienie skarżący odebrał osobiście w dniu 28 września 2019 r. W dniu 8 października 2019 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że w terminie doręczenia wezwania przebywał poza miejscem zamieszkania, wobec czego korespondencję sądową odebrała inna osoba (dorosły domownik), która nie poinformowała go o doręczonej przesyłce, co było przyczyną uchybienia terminowi. Skarżący nadmienił przy tym, że wcześniej uiścił należną opłatę sądową a złożona skarga nie posiadała innych braków. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, wniosek jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Zasadą wynikającą z art. 85 ppsa jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Przy czym, stosownie do art. 88 zdanie pierwsze ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego wynika, że rozpoznając wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu, Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy wniosek ten został złożony w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Początek terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa będzie przypadał na dzień następujący po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa w związku z art. 83 § 1 ppsa ). Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ppsa. Odnosząc te rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został złożony z opóźnieniem. Jeżeli bowiem za przyczynę opóźnienia potraktować brak informacji o doręczeniu przesyłki zawierającej wezwanie o uzupełnienie omawianego braku skargi, to abstrahując od kwestii zawinienia, przyjąć należy, że przyczyna ta ustała najpóźniej w dniu doręczenia stronie postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 28 września 2019 r. Z tą datą skarżący powziął bowiem wiadomość o tym, że uchybił terminowi do wykonania wezwania Sądu. W tym dniu ustała zatem przyczyna uchybienia terminu. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którego dotrzymanie warunkowało merytoryczne rozpoznanie argumentów strony, upłynął w ciągu siedmiu dni, tj. w dniu 5 października 2019 r. (sobota). Jednakże, zgodnie z zasadami obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego upływ nastąpił w dniu 7 października 2019 r. (tj. w poniedziałek), w myśl bowiem art. 83 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec powyższego, skoro skarżący nadał list zawierający przedmiotowy wniosek dzień później, należało go potraktować jako spóźniony i w konsekwencji, na zasadzie art. 88 ppsa, odrzucić. W tym stanie rzeczy, w myśl cytowanych wyżej przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 88 ppsa, orzekł jak na wstępie.