II SA/Ol 508/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1-sentencja postanowienia UZASADNIENIE Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że realizacja decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki nie tylko w postaci likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, ale również zagrożenia epidemiologicznego dla terenu kilku gmin. Wskazała, że zagrożenie epidemiologiczne było podstawą do zawieszenia wykonalności postanowienia PINB w przedmiocie prowadzenia działalności przez firmę skarżącej. Likwidacja przedsiębiorstwa nie tylko spowoduje, że jego ponowne uruchomienie będzie kosztowne, ale również czasochłonne uzyskiwanie nowych decyzji oraz zakup nowych pomieszczeń (bowiem do tego prowadzić może wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego). Tym samym zostały spełnione przesłanki, do wstrzymania wykonalności decyzji. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej uznał, że w sprawie wystąpiła okoliczność uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie decyzji może bowiem spowodować zaprzestanie działalności gospodarczej w prowadzonym obecnie zakresie przez skarżącą, a powrót do tej działalności może być utrudniony ze względu na przyczyny wskazane we wniosku i zasady wolnego rynku. Znalezienie innego odbiorcy odpadów może dla skarżącej oznaczać brak możliwości powrotu do przedmiotowej działalności. Wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji Sąd miał także na uwadze stanowisko wyrażone w postępowaniu administracyjnym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, z którego wynika, że wstrzymanie działalności utylizacyjnej przez skarżącą może spowodować wzrost zagrożenia epizootyczne i epidemiologiczne dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt, ze względu na fakt, iż obecnie jest to jedyny zakład tego typu na terenie powiatu. W konsekwencji przyjąć wypada, iż wykonie zaskarżonego aktu stwarza niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 wymienionej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.