II OZ 950/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 412/05 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Gl 412/05 w skargi J. H. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...].r., nr [...]. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 412/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek J. H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Gl 412/05 w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...].r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 30 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. H. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 24 czerwca 2005 r. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lipca 2005 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego i odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych. Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. pełnomocnik w opinii prawnej z dnia 12 listopada 2005 r. stwierdził, iż nie widzi podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 13 grudnia 2005 r. skarżący zwrócił się o zmianę pełnomocnika. Postanowieniem z 17 marca 2006 r. odmówiono skarżącemu ponownego przyznania prawa pomocy. W dniu 2 października 2006 r. skarżący wraz ze sprzeciwem na to postanowienie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten nie został w ogóle uzasadniony, a także skarżący nie dołączył do wniosku skargi kasacyjnej. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku, przez wniesienie skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Brak ten nie został uzupełniony, skarżący nadesłał jedynie pismo z którego wynika, iż wystąpił o ponowne wyznaczenie radcy prawnego. Powyższe uniemożliwiło nadanie wnioskowi dalszego biegu, dlatego Sąd na podstawie art. 87 § 4 w związku z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył J. H.. Skarżący podniósł kwestie dotyczące meritum sprawy oraz wyraził swoje niezadowolenie z wymiaru sprawiedliwości, nie odnosząc się jednak do treści zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przypadku, gdy strona składając wniosek o przywrócenie terminu nie dokonała uchybionej czynności, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący jest obowiązany wezwać stronę do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła braku w przepisanym terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie J. H. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie załączając do wniosku skargi kasacyjnej. A zatem, należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skoro rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wymagało jednoczesnego dopełnienia uchybionej czynności, a skarżący, pomimo otrzymania prawidłowego wezwania Sądu, nie złożył skargi kasacyjnej, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.