II SA/Wa 1358/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Sławomir Antoniuk, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego oddala skargę. UZASADNIENIE W. W. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym Szefa Wydziału – Zastępcy Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w W. Na mocy ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., oficer został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] czerwca 2011 r., wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję. W dniu [...] kwietnia 2011 r. oficer wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., następnie cofnął skargę. Wobec cofnięcia skargi postanowieniem z dnia 20 czerwca 2011 r. sygnatura akt II SA/Wa 1137/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Minister Obrony Narodowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Wyrokiem z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 725/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. W. na wymienione postanowienie. Następnie w wyniku wznowienia postępowania z urzędu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Minister Obrony Narodowej ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. odmówił uchylenia ww. decyzji. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1407/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Przed doręczeniem ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. oficer dokonał w dniu [...] marca 2011 r. wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Departamentu Kadr umorzył postępowanie dotyczące wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez oficera w dniu [...] marca 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołania oficera, decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., utrzymano rozkaz personalny z dnia [...] maja 2011 r. Następnie w dniu [...] maja 2011 r. oficer ponownie złożył wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. umorzono postępowanie dotyczące ponownego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej złożonego przez oficera. Od rozkazu personalnego oficer złożył odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 105 par 1 kpa gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe w całości lub części organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. W dniu [...] maja 2011 r. tj. w dacie złożenia przez oficera kolejnego wypowiedzenia stosunku służbowego w obrocie prawnym znajdowała się ostateczna decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., która rozstrzygała w sprawie zwolnienia zainteresowanego z zawodowej służby wojskowej, a więc postępowanie w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez oficera stało się bezprzedmiotowe, gdyż dotyczyło sprawy już zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzji zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 77 par 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący wszystkich istotnych elementów sprawy. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że organ nie uwzględnił faktu złożenia wypowiedzenia stosunku służbowego w dniu [...] marca 2011 r. i w dniu [...] maja 2011 r. Podkreślił, że zgodnie z treścią art. 114 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) żołnierz zawodowy w każdym czasie może wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podania przyczyny. Wskazał, że do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, rozpatrzenie jego wniosku o wypowiedzenie zawodowej służby wojskowej było w pełni uzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a. stanowiący, że w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Należy stwierdzić, że okoliczności rozstrzyganej sprawy wskazują na niewątpliwą bezprzedmiotowość postępowania wywołanego złożonym przez W. W. w dniu [...] maja 2011 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, które nie dawało podstawy do zwolnienia ze służby na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 3 i ust 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ kadrowy skorzystał bowiem przed dokonaniem przez skarżącego wypowiedzenia z możliwości zwolnienia go ze służby na innej podstawie prawnej i wydał w tym przedmiocie w dniu [...] listopada 2010 r., rozkaz personalny a następnie decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. skarżącemu w dniu [...] marca 2011 r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ umarzając przedmiotowe postępowanie nie naruszył art. 114 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ponieważ w dacie dokonania przez żołnierza wypowiedzenia stosunku służbowego pozostawała w obrocie prawnym już decyzja zwolnieniowa. Nie jest kwestionowane, wyrażone w art. 114 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prawo żołnierza zawodowego do wypowiadania w każdym czasie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. Jednakże granice korzystania z tego uprawnienia wyznaczają przepisy tej ustawy. Skoro organ skorzystał z możliwości jaką daje mu ustawa w przepisie art. 112 pkt 3 ustawy pragmatycznej i zwolnił żołnierza ze służby wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję, to dokonanie przez żołnierza wypowiedzenia stosunku służbowego po tym fakcie jest nieskuteczne. Zatem skoro organ miał podstawy do przyjęcia, że dokonane wypowiedzenie stosunku służbowego nie było skuteczne, to zaistniały podstawy prawne do wydania decyzji umarzającej postępowanie w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.