III W 715/23

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> III W 715/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 lutego 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Kucal</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant </strong> Magdalena Migulla</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 02 listopada 2023r., 14 grudnia 2023r., 25 stycznia 2024 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. P. (1)</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w </strong> <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że</strong> </p> <p>w dniu 27 kwietnia 2023r. około godz. 18:15 w <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> chcąc wywołać niepotrzebną czynność funkcjonariuszy Policji, umyślnie wprowadził w błąd dyżurnego <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">R.</span> informując o konieczności przeprowadzenia interwencji pod tym adresem w związku z agresywnym teściem, który miał wszcząć awanturę, co okazało się nieprawdą,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 kw</strong> </p> <p>1) uznaje obwinionego <span class="anon-block">P. P. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 27 kwietnia 2023r. w <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> chcąc wywołać niepotrzebną czynność funkcjonariuszy Policji, fałszywą informacją o istniejącym zagrożeniu ze strony <span class="anon-block">P. K.</span> wprowadził w błąd operatora numeru 112 o konieczności przeprowadzenia interwencji w tym miejscu czym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 66 § 1 pkt 1 kw i za to na mocy art. 66 § 1 pkt 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 zł (pięciuset złotych);</p> <p>2) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 21 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w wysokości 120 zł (stu dwudziestu złotych) oraz opłatę w wysokości 50 zł (pięćdziesięciu złotych).</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia</em> </p> <p>Sygn. akt III W 715/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obwiniony <span class="anon-block">P. P. (1)</span> jest skonfliktowany ze swoją żoną <span class="anon-block">M. P.</span> oraz jej ojcem <span class="anon-block">P. K.</span>. Konflikt dotyczy wielu sfer życia, w tym sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej przez małżonków <span class="anon-block">P.</span>. Małżeństwo jest w trakcie rozwodu, pomiędzy nimi toczą się również inne sprawy, sytuacja między nimi jest bardzo napięta. W spory zaangażowana jest również matka obwinionego <span class="anon-block">E. P. (1)</span>.</p> <p>Obwiniony za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk nagrywał sytuacje, w których dochodziło do konfrontacji pomiędzy skłóconymi członkami rodziny. Do konfliktowych sytuacji dochodziło również pod kościołem <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>-<span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w związku ze spotkaniami rodziców dzieci przygotowujących się do pierwszej komunii świętej, gdyż młodszy syn małżonków <span class="anon-block">P.</span> miał przyjąć ten sakrament w dniu 14 maja 2023r. W okresie od 27 października 2022r. do 22 kwietnia 2023r. funkcjonariusze policji z Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">R.</span> przeprowadzili w tym miejscu liczne interwencje, zgłaszane przez <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">P. P. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K.</span>.</p> <p>W dniu 27 kwietnia 2023 roku w kościele pod wezwaniem <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>-<span class="anon-block">N.</span>, po mszy świętej wieczornej, miało mieć miejsce kolejne spotkanie rodziców. W tym czasie obwiniony przebywał na parkingu pod kościołem. Tego dnia nie miał jednak jakiegokolwiek kontaktu z <span class="anon-block">P. K.</span>, aczkolwiek widział jak teść wchodzi do kościoła po godzinie 18. W kościele na mszy była również obecna <span class="anon-block">E. P. (2)</span>, która kiedy tylko zauważyła <span class="anon-block">P. K.</span>, wyszła z kościoła żeby poinformować obwinionego, że jego teść jest w kościele.</p> <p>Około godziny 18:15 obwiniony zadzwonił na numer alarmowy 112, rozmowę przeprowadził z operatorem. Zgłosił, że ma spotkanie komunijne swojego syna w kościele i jest śledzony i nękany przez <span class="anon-block">P. K.</span>, który notorycznie mu utrudnia uczęszczanie na te spotkania. Wskazał, że teść przebywa w kościele, gdzie na niego czeka, a on się go obawia. Nadto zgłosił, że kiedy on wchodzi do kościoła to teść wzywa policję. Poinformował również operatora o istniejącym zagrożeniu ze strony <span class="anon-block">P. K.</span>. Następnie gdy operator zapytał go czy chciałby interwencji, odpowiedział twierdząco, że tak. Operator poinformował go, że w takim razie przekaże sprawę żeby patrol policji podjechał na parking przykościelny.</p> <p>Po przybyciu na miejsce funkcjonariusze Policji w osobach asp. <span class="anon-block">N. M.</span> oraz asp. <span class="anon-block">M. G.</span> nie potwierdzili faktu istnienia zagrożenia ze strony <span class="anon-block">P. K.</span>. Obwiniony chcąc wywołać niepotrzebną czynność funkcjonariuszy Policji, fałszywą informacją o istniejącym zagrożeniu ze strony <span class="anon-block">P. K.</span> wprowadził w błąd operatora numeru 112 o konieczności przeprowadzenia interwencji w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- --> (częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 60-61, zeznania świadka <span class="anon-block">M. P.</span> k. 10, 61v-63, zeznania świadka <span class="anon-block">P. K.</span> k. 14, 63-64, zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span> k. 108v -109, zeznania świadka <span class="anon-block">N. M.</span> k. 109v-110, kalendarz spotkań k. 32, krótki raport działań k. 86-88, postanowienie SR w <span class="anon-block">R.</span> k. 93-94, postanowienie SO w <span class="anon-block">R.</span> k. 95-96, informacja <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">R.</span> k. 97, postanowienie Komendanta Wojewódzkiego w <span class="anon-block">K.</span> k. 98-99, postanowienie SR w <span class="anon-block">R. (...)</span> k. 100-101, zawiadomienia k. 102-105, płyty DVD-R k. 106, 115, protokoły rozpraw z odtworzenia płyt k. 108v, k. 116) </em> </p> <p>Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i złożył obszerne wyjaśnienia, w których odniósł się do całokształtu relacji panującej w skonfliktowanej rodzinie. Potwierdził jednak, że w dniu objętym zarzutem nie miał żadnego kontaktu z <span class="anon-block">P. K.</span>, nie odzywał się do niego. W jego ocenie teść przyszedł do kościoła w celu zakłócenia mu zebrania dowodów w sprawie, miał w tym dniu podstawy żeby wezwać interwencję policji, bo obawia się tego człowieka. Zaznaczył, że przyjechał do kościoła ze świadkami dla własnego bezpieczeństwa, żeby w sądzie mieć świadka kto kogo prowokuje, kto kogo nagrywa.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego w zakresie, w jakim zanegował swoje sprawstwo, gdyż stanowią jedynie przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucany mu czyn. Obwiniony w dniu zdarzenia dokonał swoistej nadinterpretacji zachowania <span class="anon-block">P. K.</span> i wyciągnął z całej sytuacji odpowiadające mu wnioski, które były fałszywe.</p> <p>Odnośnie zeznań <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> co do przebiegu zdarzenia objętego zarzutem, sąd uznał, że są szczere i wyważone. Świadkowie szczegółowo opisali zachowanie obwinionego i <span class="anon-block">P. K.</span> w dniu zdarzenia. Wynika z nich ponad wszelką wątpliwość, że obwiniony nie miał wówczas żadnego kontaktu z <span class="anon-block">P. K.</span>, przed wezwaniem interwencji policji w ogóle z nim nie rozmawiał.</p> <p>Sąd nie znalazł podstaw by kwestionować wiarygodność świadków <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">N. M.</span> – funkcjonariuszy policji, którzy nakreślili przebieg interwencji podjętej w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Z ich zeznań wynikało, że w dniu objętym zarzutem, przed interwencją policji, obwiniony nie miał kontaktu z <span class="anon-block">P. K.</span>, co potwierdził im sam <span class="anon-block">P. P. (1)</span>, który jednak utrzymywał, że sam fakt, że <span class="anon-block">P. K.</span> był w kościele, on uznaje za nękanie, bo go tam nie powinno być.</p> <p>Sąd nie czynił ustaleń w oparciu o zeznania <span class="anon-block">D. S.</span> i <span class="anon-block">E. P. (2)</span>, gdyż co do przebiegu zdarzenia nie były obiektywne. <span class="anon-block">D. S.</span> ograniczył się do krytyki zachowania przybyłych policjantów i <span class="anon-block">M. P.</span>, jego zdaniem obwiniony dobrze zrobił, że wezwał policję. Zdaniem <span class="anon-block">E. P. (2)</span> syn cały czas się obawia, że jest śledzony i dręczony przez teścia.</p> <p>Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom, albowiem nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności, które podważyłyby ich prawdziwość. Odtworzone nagrania z płyt DVD-R pozwoliły ustalić treść zgłoszenia dokonanego przez obwinionego jak i przebieg interwencji policji.</p> <p>Analiza zebranego materiału dowodowego potwierdziła sprawstwo obwinionego w zakresie zarzucanego mu czynu.</p> <p>W dniu 27 kwietnia 2023r. w <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> chcąc wywołać niepotrzebną czynność funkcjonariuszy, fałszywą informacją o istniejącym zagrożeniu ze strony <span class="anon-block">P. K.</span> wprowadził w błąd operatora numeru 112 o konieczności przeprowadzenia interwencji w tym miejscu, czym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 66 § 1 pkt 1 kw.</p> <p>Wskazać należy, że wprowadzenie w błąd, o którym mowa w tym przepisie, ma mieć określoną treść. Mianowicie ma spowodować u przedstawiciela instytucji lub organu mylne przekonanie, że konieczne jest podjęcie przez organ lub instytucję czynności, która nie jest potrzebna. Sprawca może wprowadzać w błąd każdym sposobem. Ustawodawca podaje dwa przykłady takiego zachowania: fałszywą informacją lub w inny sposób. Fałszywa informacja może dotyczyć dostarczenia wiadomości o istniejącym zagrożeniu odpowiednim służbom albo polegać na wszczęciu alarmu (fałszywego). Zachowanie sprawcy może także polegać na niewyprowadzeniu przedstawiciela organu lub instytucji z błędnego przekonania o konieczności podjęcia czynności.</p> <p>W ocenie sądu, w niniejszej sprawie, obwiniony działał w sposób umyślny, z zamiarem bezpośrednim chcąc wywołać niepotrzebną czynność. Swoim zgłoszeniem <span class="anon-block">P. P. (1)</span> wprowadził w błąd operatora numeru linii alarmowej w kwestii konieczności podjęcia interwencji, wytworzył on u przedstawiciela tej instytucji mylne przeświadczenie o rzeczywistości, w konsekwencji czego funkcjonariusze pozostawali w przekonaniu o konieczności podjęcia czynności, która faktycznie nie była potrzebna.</p> <p>Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu jest znaczny, zważywszy na rodzaj naruszonego dobra chronionego prawem, jakim jest prawidłowość działania instytucji użyteczności publicznej oraz innych organów ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego.</p> <p>Czyn przypisany obwinionemu jest również zawiniony. Można mu przypisać winę w czasie jego popełnienia albowiem uzasadnionym było w konkretnej sytuacji wymagać od niego zachowania zgodnego z normą prawną, a nie zachodziły jednocześnie przyczyny, które odmowę takiego zachowania uzasadniałyby. Można obwinionemu zarzucić zatem, że nie dał posłuchu normie prawnej.</p> <p>Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę, aby jej dolegliwość uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu i jednocześnie realizowała cele z zakresu prewencji ogólnej, jak i indywidualnej.</p> <p>Biorąc zatem pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu, a także mając na względzie cele wychowawcze kary i uczynienie zadość zarówno prewencji ogólnej, jak i szczególnej, sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 złotych, na co miały wpływ również jego warunki osobiste, rodzinne oraz stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Obwiniony odczuje dolegliwość wymierzonej mu kary, która jednocześnie nie przekroczy jego możliwości finansowych.</p> <p>Orzekając o kosztach procesu sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszy sądowe. Koszty te obejmują opłatę w wysokości 50 zł oraz zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 120 złotych.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia</em> </p> </div>