VI SA/Wa 2335/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący – N. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę pieniężną. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja jest decyzją wydaną w pierwszej instancji i została ona doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej prawo zwrócenie się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) cytowana dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, a jedynie skarga do sądu administracyjnego. Przepis ten określa związek pomiędzy postępowaniem administracyjnym obejmującym akty, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym obejmującym kontrolę tych aktów. Wyraża on zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego co oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać skutecznie wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, jeżeli nie zostały wyczerpane wszystkie prawem przewidziane środki przysługujące stronie w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanym przypadku od zaskarżonej decyzji skarżącemu przysługiwało prawo skierowania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący o powyższym trybie został przez organ prawidłowo pouczony na końcu decyzji, a mimo to złożył skargę do Sądu. Wobec tego Sąd stwierdza, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wykorzystał przysługującego mu środka zaskarżenia, jakim był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co skutkuje niedopuszczalnością skargi i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jej odrzuceniem. Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.