I OZ 909/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B., W. Z. O., R. W. i S. J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1130/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B., W. Z. O., R. W. i S. J. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1130/09 w sprawie ze skargi G. B., W. Z. O., R. W. i S. J. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją Minister Środowiska, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 oraz w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 k.p.a., uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz stwierdził nieważność decyzji częściowej Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2004r. przyznającej odszkodowanie w zakresie utraconych korzyści: A. T. B., W. Z. O., R. W., S. J. W. i G. S. B. Zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podnieśli, że na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. zostało im wypłacone odszkodowanie w wysokości [...] zł, z chwilą zaś wydania zaskarżonej decyzji decyzja przyznająca odszkodowanie została wyeliminowana z obrotu prawnego z mocą wsteczną (ex tunc) od daty wydania decyzji stwierdzającej nieważność. Możliwe jest zatem, że w zaistniałym stanie faktycznym zostaną oni zobowiązani do zwrotu otrzymanego świadczenia pieniężnego, jako wypłaconego bez podstawy prawnej. Obecnie nie mają oni możliwości zgromadzenia kwoty odszkodowania, którą mieliby zwrócić. Otrzymane odszkodowanie zostało całkowicie spożytkowane, a aktualne dochody nie pozwalają skarżącym na zgromadzenie tak dużej kwoty. Zatem, gdyby zaszła konieczność zwrotu przez skarżących wypłaconego im odszkodowania, to będzie się to wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Rozpoznając wniosek Sąd I instancji stwierdził, że skoro zaskarżona decyzja wyeliminowała z mocą ex tunc z obrotu prawnego decyzję, która była podstawą przyznania skarżącym odszkodowania w kocie [...] zł, to w istocie powstała sytuacja, w której mogą oni - wskutek wydania zaskarżonej decyzji - zostać zobowiązani do zwrotu środków wypłaconych tytułem odszkodowania przyznanego na podstawie decyzji, której nieważność stwierdzono. Mając przy tym na uwadze wysokość wypłaconego odszkodowania i wykazaną w przedmiotowym wniosku aktualną sytuację majątkową skarżących Sąd stwierdził, że zachodzą podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego zmianę, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wskazuje na to, że Sąd I instancji uznał za trafne argumenty podane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem w sentencji orzeczenia postanowiono o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zachodzi zatem sprzeczność pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a jego uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Szczególne miejsce w uzasadnieniu wyroku zajmuje wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Na mocy art. 166 powołanej ustawy jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wywód Sądu, który prowadził do konkluzji, iż okoliczności sprawy stanowią podstawę do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pozostaje w sprzeczności z jego sentencją. Wbrew bowiem temu co napisano w uzasadnieniu, zaskarżonym postanowieniem odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe sprawia, że kontrolowane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienie zapadło z naruszeniem art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji dokładnie wyjaśnił na czym polega instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przywołując treść art. 61 § 3. Wskazał, że ewentualne wstrzymanie wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. W konkluzji WSA w Warszawie stwierdził, że okoliczność, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować powstanie zobowiązania po stronie skarżących do zwrotu środków im wypłaconych w znacznej kwocie, stanowi podstawę do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże ten wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia pozostaje w sprzeczności z jego sentencją. Wbrew bowiem temu co napisano w uzasadnieniu, zaskarżonym postanowieniem odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. To sprawia, że kontrolowane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienie zapadło z naruszeniem art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.