II OZ 1299/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 242/10 zawieszające postępowanie w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. . UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, zawiesił postępowanie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż w aktach sprawy brak jest aktualnego adresu skarżącej, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Wskazał także, że podjęte próby ustalenia aktualnego adresu skończyły się niepowodzeniem. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Z. T. podnosząc, iż zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ppsa może nastąpić tylko jeżeli skarżący nie poda swojego adresu lub podany adres jest błędny. Zdaniem uczestniczki postępowania żadna z powyższych okoliczności nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Skarżąca podała bowiem swój adres i w chwili wniesienia skargi był to adres dla niej właściwy. Zatem brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ppsa sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 70 § 1 ppsa strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W przedmiotowej sprawie skarżąca jako swój adres wskazała adres zakładu karnego, gdzie wysłane zostały pierwsze pisma w sprawie, zawierające m. in. pouczenie o obowiązku określonym w art. 70 § 1 ppsa. Pisma te zostały zwrócone do Sądu z adnotacją "05.02.10 zwolniona". W aktach sprawy nie ma innego adresu skarżącej. Niemożliwym okazało się również ustalenie tego adresu przez Sąd. Zatem w chwili obecnej adres podany przez skarżącą w skardze należy uznać za błędny, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Spełnione zostały więc przesłanki zawarte w art. 125 § 1 pkt 3 ppsa, w związku z czym zaskarżone postanowienie Sądu I instancji należało uznać za zasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.