IV SAB/Po 19/22
Административные суды2022-02-08
Номер дела
IV SAB/Po 19/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Дата решения
2022-02-08
Тип
Postanowienie WSA w Poznaniu
Судьи
Sebastian Michalski
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Dnia 8 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy; postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (słownie: [...] złotych).
UZASADNIENIE
D. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia [...] stycznia 2022 roku, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność Wojewody w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy, który został złożony w dniu [...] września 2021 roku. Wpis od skargi, bez wezwania, uiszczony został wpis w kwocie [...]zł (k. 11 akt sądowych).
Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi.
Organ wyjaśnił, że skarżący, reprezentowany przez tego samego pełnomocnika, pismem z dnia [...] grudnia 2021 roku (wpływ do organu [...] grudnia 2021 roku), złożył już skargę na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wszczętej wnioskiem z dnia [...] września 2021 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
D. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia [...] grudnia 2021 roku, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność Wojewody w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy, który został złożony w dniu [...] września 2021 roku.
Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po 10/22, a wyrokiem z dnia z dnia 26 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę. Orzeczenie nie jest prawomocne.
D. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia [...] stycznia 2022 roku, wystąpił do sądu administracyjnego z kolejną skargą na bezczynność Wojewody w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy, który został złożony w dniu [...] września 2021 roku.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt lub w tej samej sprawie dotyczącej bezczynności organu. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania sądowego pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie.
Analiza akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy prowadzonej pod sygn. IV SAB/Po 10/22 nie pozostawia żadnych wątpliwości, że sprawa bezczynności Wojewody, co do rozpoznania wniosku D. Z. z dnia [...] września 2021 roku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy została już nieprawomocnie rozpoznana wyrokiem z dnia 26 stycznia 2022 roku (sygn. akt IV SAB/Po 10/22). Z tego względu kolejna skarga D. Z. z dnia [...] stycznia 2022 roku podlega odrzuceniu, jako wniesiona w sprawie już zawisłej przed tutejszym Sądem
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji postanowienia.