II FSK 984/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej F.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Rz 315/05 w zakresie wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi F.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R z dnia 20 maja 2005 r. nr [ ] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2007 roku w sprawie o sygnaturze akt II FSK 984/06 poprzez dodanie w sentencji tego orzeczenia punktu trzeciego w następującym brzmieniu: "zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata S.D., to jest ustanowionego z urzędu pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 2.400,00 (dwa tysiące czterysta) złotych wraz z należnym podatkiem od towarów i usług oraz niezbędnych udokumentowanych wydatków w kwocie 176,00 (sto siedemdziesiąt sześć) złotych." UZASADNIENIE II FSK 984/06 Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny, w dniu 18 września 2007 roku, w sprawie o sygnaturze akt II FSK 984/06 oddalił skargę kasacyjną F.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2006 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Rz 315/05 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok. Sąd w wyroku tym zasądził też od F.Z. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R kwotę 1.800,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, natomiast nie orzekł o wynagrodzeniu za czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla strony wnoszącej skargę kasacyjną, w której zawarto wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie złożonym do akt sprawy na rozprawie w dniu 18 września 2007 roku ustanowiony z substytucji (karta 21) pełnomocnika F.Z. wyznaczonego z urzędu, radca prawny M.M. przedstawił spis kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie wnoszącej skargę kasacyjną z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Wnioskiem z dnia 24 września 2007 roku pełnomocnik F.Z. ustanowiony z urzędu zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie wyroku z dnia 18 września 2007 roku, sygnatura akt II FSK 984/06 poprzez przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu z uwzględnieniem zwrotu udokumentowanych kosztów przejazdu. Rozpoznając niniejszy wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) (dalej u.p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, na wniosek strony może orzec o uzupełnieniu wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie, w przypadku zwrotu kosztów pomocy prawnej doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, stanowi § 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz. 1348). Zgodnie z tymi przepisami koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. W rozpoznawanej sprawie kosztami tymi są kwota 2.400,00 złotych wyliczona stosownie do § 18 ustęp 1 punkt 2 a) w związku z § 6 punkt 5 rozporządzenia oraz udokumentowane wydatki związane z przejazdem pełnomocnika w kwocie 176,00 zł. Przy czym w związku z § 2 ust. 3 wysokość zwrotu kosztu pomocy prawnej udzielonej stronie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w kwocie 2.400,00 złotych podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego typu czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 18 września 2007 roku (II FSK 984/06) za uzasadniony i na podstawie art. 157 § 3 u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji.