IV Ka 853/25

<p>Sygnatura akt IV Ka 853/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 24 marca 2026 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Agnieszka Połyniak</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Lilianna Hummel- Kręciproch</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">O. X.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->urodzonego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 18 czerwca 2025 r. sygnatura akt II K 679/21</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->przyjmując, iż czynów opisanych w punktach 1, 2, 3 części wstępnej wyroku, a przypisanych w punktach I, II, III części dyspozytywnej, oskarżony <span class="anon-block">O. X.</span> dopuścił się w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a>, tj. w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności zanim zapadł pierwszy, choćby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, uchylając jednocześnie rozstrzygnięcie z punktu IV jego dyspozycji dotyczące kary łącznej oraz z punktu VII w części dotyczącej opłaty; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->uchyla rozstrzygnięcie z punktów VI i VIII części dyspozytywnej wyroku dotyczące uniewinnienia oskarżonego od popełniania czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a>, opisanego w punkcie 4 części wstępnej, i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi I instancji w celu ponownego rozpoznania sprawy; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym i wymierza opłatę w sprawie w kwocie 300 (trzysta) złotych. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt IV Ka 853/25</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia wyroku w formie formularzowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99 a § 1 k.p.k.</a>), albowiem „rzeczą każdego sądu odwoławczego, w ramach obowiązku wynikającego z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a>, jest przeprowadzenie w konkretnej sprawie oceny, czy może sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na formularzu UK 2 w taki sposób, który zagwarantuje stronie prawo do rzetelnego procesu odwoławczego, a więc rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji strony i przedstawienia takiej oceny właśnie w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego. Zatem na gruncie prawa do rzetelnego procesu (w tym procesu odwoławczego), tak w ujęciu konwencyjnym (art. 6 ust. 1 EKPC), jak i w ujęciu standardu konstytucyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>), jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem tego prawa. Wprowadzenie do systemu procesowego formularzy uzasadnień i nakazanie obligatoryjnego z niego korzystania jest bezspornie krokiem, który nie daje właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania wskazanego powyżej standard” (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 19 stycznia 2022 r. I K 13/21, LEX nr 3370653). Skoro zaś wymóg wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a)">art. 99a k.p.k.</a> nie może wyprzedzać nakazu rzetelnego rozpoznania sprawy i przedstawienia konkluzji sądu w postaci uzasadnienia, które spełnia wymóg z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a>, w przedmiotowej sprawie koniecznym było sporządzenia uzasadnienia w formie obowiązującej do 5 grudnia 2019 roku</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W sprawie o sygn. akt PR 1 Ds. 201.2020 Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie oskarżyła <span class="anon-block">O. X.</span> to, że:</p> <p>1. w okresie od 5 lipca 2018 roku do 6 lipca 2018 roku w <span class="anon-block">P.</span>, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonania oszustwa, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci kredytu swoim zachowaniem polegającym na przedłożeniu w placówce <span class="anon-block">(...)</span> Kasy <span class="anon-block">(...)</span> z/s w <span class="anon-block">F.</span> pozyskanych bez uprawnienia dokumentów związanych z prowadzoną przez <span class="anon-block">N. B.</span> działalnością gospodarczą oraz podrobionego w celu użycia za autentyczny na dane <span class="anon-block">N. B.</span> dowodu osobistego wprowadził w błąd przedstawiciela <span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">(...)</span> co do tożsamości kredytobiorcy oraz zamiaru spłaty zobowiązania, a następnie poprzez podrobienie w celu użycia za autentyczny dokumentu w postaci wniosku kredytowego o przyznanie kredytu poprzez jego podpisanie nazwiskiem <span class="anon-block">N. B.</span> i jego przedłożenie bezpośrednio zmierzał do doprowadzenia wyżej wymienionego kredytodawcy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez udzielenie kredytu w kwocie 50.000 zł przy czym dokonanie nie nastąpiło z uwagi na negatywną weryfikację wniosku kredytowego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art.13§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1 k)">art. 270 §1k</a>.k. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2 k)">art. 11§2k</a>.k.;</p> <p>2. w dniu 4 lipca 2018 roku we <span class="anon-block">S.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci pożyczki, poprzez posłużenie się podrobionym w celu użycia za autentyczny dokumentem w postaci dowodu osobistego na dane <span class="anon-block">N. B.</span> o nr <span class="anon-block">(...)</span> wprowadził w błąd przedstawiciela firmy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. co do tożsamości pożyczkobiorcy, a następnie podrabiając w celu użycia za autentyczny dokument w postaci umowy pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> poprzez jej podpisanie imieniem i nazwiskiem <span class="anon-block">N. B.</span> doprowadził <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez przekazanie kwoty pożyczki w wysokości 9000zł, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§l k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a>;</p> <p>3. w okresie od 4 lipca 2018 roku do dnia 6 lipca 2018r., w nieustalonym miejscu, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonania oszustwa, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej swoim zachowaniem polegającym na złożeniu za pośrednictwem sieci internet wprowadzających w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy oraz zamiaru wywiązania się z umowy wniosków o udzielenie pożyczek na osobę <span class="anon-block">N. B.</span> przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. na kwotę 10.000 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 3.000 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Bank na kwotę 20.000 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 1.500 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 25.000zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 20.000 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 6.000 zł, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na kwotę 20.000 zł, bezpośrednio zmierzał do doprowadzenia wyżej wymienionych podmiotów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 105.500 zł poprzez jej przelanie na rachunek bankowy utworzony na dane <span class="anon-block">N. B.</span>, przy czym dokonanie nie nastąpiło z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji oraz zablokowanie rachunku bankowego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k.</a>;</p> <p>4. w dniu 18 maja 2018 roku w <span class="anon-block">H.</span> w I oddziale Banku <span class="anon-block">(...)</span> S.A. działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z nieustaloną kobietą, posługując się podrobionym dowodem osobistym na dane <span class="anon-block">P. A.</span> o numerze <span class="anon-block">(...)</span> zawierającym wizerunek <span class="anon-block">W.</span> oraz zaświadczeniem o zatrudnieniu i osiąganych dochodach <span class="anon-block">P. A.</span> z tytułu zatrudnienia w firmie ”<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B. K.</span> - <span class="anon-block">(...)</span>" z/s w <span class="anon-block">R.</span>, podstępnie wprowadzili w błąd upoważnionego pracownika banku co do tożsamości osoby zawierającej zobowiązanie i zamiaru jego spłaty, przez co doprowadzili do podpisania umowy kredytowej nr <span class="anon-block">(...)</span>, i niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłacenie kwoty 60.148,72 zł działając na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A., tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> </p> <p>Wyrokiem z 18 czerwca 2025 roku Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie w sprawie o sygn. akt II K 679/21 uznał <span class="anon-block">O. X.</span> za winnego tego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 1)">punkcie 1</a>., tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2 k)">art. 11§2k</a>.k. i za czyn ten na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art.11§3 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art.57b k.k.</a> wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 2)">punkcie 2</a>., tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§l k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> za czyn ten na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art.11§3 k.k.</a> wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 3)">punkcie 3</a>., tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k</a> za czyn ten na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art.57b k.k.</a> wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Następnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> Sąd ten połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">O. X.</span> kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. Nadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej czynem opisanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46 pkt. 2)">punkcie 2</a>. poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. kwoty 9.000 złotych. W związku z tymi rozstrzygnięciami, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 k.p.k.</a>, zasądził Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa ¾ części kosztów sądowych oraz wymierzył mu opłatę w wysokości 300 złotych.</p> <p>Natomiast Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie uiewinnił <span class="anon-block">O. X.</span> od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270 § 1 pkt. 4)">punkcie 4</a>., a zakwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> i w tej części kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Z rozstrzygnięciem tym nie pogodziła się Prokuratora Rejonowa w Dzierżoniowie, która zaskarżył wyrok na niekorzyść <span class="anon-block">O. X.</span> w zakresie pkt VI dyspozytywnej części wyroku oraz w zakresie kary, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1a i 3 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 §1 k.p.k.</a>:</p> <p>I.  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie pozwolił na przyjęcie, że oskarżony <span class="anon-block">O. X.</span> dopuścił się czynu zarzuconego w pkt IV aktu oskarżenia, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a> podczas gdy wnikliwa i prawidłowa analiza zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, w postaci zeznań świadków <span class="anon-block">P. A.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span>, które zgodnie wskazywały na oskarżonego, jako osobę która mogła wejść w posiadanie ich dokumentów tożsamości, które zostały wykorzystane w przestępstwie oszustwa Banku <span class="anon-block">(...)</span>, a których skany zostały ujawnione na laptopie użytkowanym przez oskarżonego, ponadto ujawnionych w toku przeszukania pojazdu którym się poruszał oskarżony marki <span class="anon-block">R.</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> – dwóch piąteczek na dane firmy <span class="anon-block">(...)</span> – <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentów w postaci zaświadczeń o zatrudnieniu wystawionego na dane <span class="anon-block">P. A.</span>, umowy o pracę wystawionej na dane <span class="anon-block">P. A.</span> na których widniała przedmiotowa pieczątka, a które to dokumenty również zostały wykorzystane w przestępstwie oszustwa Banku <span class="anon-block">(...)</span>, a przede wszystkim ujawnienia u podejrzanego umowy zawartej z <span class="anon-block">R. (...)</span> prze <span class="anon-block">P. A.</span>, co bezsprzecznie wskazuje na współsprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu, co powinno skutkować uznaniem go za winnego czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku;</p> <p>II.  obrazę przepisów prawa materialnego w innym przypadku niż wskazany w pkt 1 mającą wpływ na treść orzeczenia to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie objęcia ciągiem przestępstw czynów opisanych w punkcie I, II i III dyspozytywnej części wyroku pomimo, iż zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem tej samej sposobności zanim zapadł pierwszy wyrok chociażby nieprawomocny.</p> <p>Podnosząc te zarzuty apelujący prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie celem ponownego rozpoznania.</p> <p>W toku rozprawy odwoławczej, uczestnicząca w niej Prokuratora zmodyfikowała wniosek pisemnej apelacji i wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części uniewinniającej oskarżonego <span class="anon-block">O. X.</span>, zaś w części przypisanych mu czynów o przyjęcie, iż dopuścił się ich w warunkach ciągu przestępstw i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> o wymierzenie mu jednej kary roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, gdyż apelujący prokurator nie zakwestionował wymiaru kary łącznej ani jednostkowych i nie zarzucił rażącej ich niewspółmierności.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się trafna, a zaskarżony wyrok, wobec treści zgromadzonych dowodów, nie mógł się ostać w tej postaci.</strong> </p> <p>Niezależnie od zarzutów podniesionych przez prokuratora na treść rozstrzygnięcia kastatoryjnego musiało mieć wpływ i to, co Sąd odwoławczy zauważył w toku kontroli instancyjnej, a to pominięcie i pozbawienia prawa do udziału w tym postępowaniu pokrzywdzonego, który wyraził wolę wzięcia udziału w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Z akt spawy wynika bowiem, że prócz oskarżyciela posiłkowego – <span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">F.</span>, swój udział w sprawie w charakterze strony, zgłosił także Bank <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">S.</span> (k. 490) i wskazany został pełnomocnik tego pokrzywdzonego – radca prawny <span class="anon-block">H. P.</span> (k. 491 – 492). Mimo złożonego oświadczenia o woli działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego, ani Prokurator, ani Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie nie zawiadomili tego pokrzywdzonego (w zakresie czynu 4 aktu oskarżenia) o przesłaniu aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">O. X.</span>, ani o prowadzonym postępowaniu przed Sądem I instancji. Sąd orzekający nie zawiadomił prawidłowo pokrzywdzonego o terminie rozprawy głównej. Trudno za takie uznać zawiadomienie przesłane na dane i adres <span class="anon-block">S. P.</span> (k.926), pracownika <span class="anon-block">X.</span> Bank <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">S.</span>, który występował jako świadek w tej sprawie, lecz nigdy nie był osobą upoważnioną do reprezentowania pokrzywdzonego Banku. Tym samym taki sposób zawiadomienia uniemożliwił pokrzywdzonemu skorzystanie ze swego uprawnia do czynnego udziału w tym postępowaniu. Tym samym doszło to rażącego naruszenia prawa strony – pokrzywdzonego i mogło mieć wpływ także na treść zapadłego rozstrzygnięcia uniewinniającego <span class="anon-block">O. X.</span>. Niezależnie zatem od trafności zarzutu prokuratora i z tego powodu zaskarżony wyrok w części uniewinniającej nie mógł się ostać. Uchybienie to jednakże nie miało wpływu na treść pozostałych rozstrzygnięć zaskarżonego wyroku, które tego pokrzywdzonego nie dotyczyły.</p> <p>Wskazać nadto trzeba i to, że oczywiście rację ma apelujący, podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, które legły u podstaw uniewinnienia <span class="anon-block">O. X.</span> od zarzutu popełnienia czynu m.in. na szkodę Banku <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">P. A.</span>. Ocena dowodów, którymi w tym zakresie Sąd meriti dysponował, a które winien był poddać wnikliwej i wszechstronnej ocenie, prowadzi bowiem do wniosku, że przedstawiona przez tenże Sąd tzw. wersja alternatywna w istocie nie ma uzasadnienia i nie mogła stanowić uznania, że powstały jakiekolwiek wątpliwości co do zaangażowania oskarżonego w popełnienie tego przestępstwa. I tak, wskazać wypada, że:</p> <p>- z całą pewnością 18 maja 2018 roku w siedzibie banku <span class="anon-block">(...)</span> Bank <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">H.</span> nie mogła pojawić się <span class="anon-block">W. S.</span>, której zdjęcie widniało w dowodzie osobistym z danymi <span class="anon-block">P. A.</span>, bowiem w tym czasie była pozbawiona wolności, a wynika to nie tylko z jej zeznań (k. 1072v), ale i stąd, że 9 kwietnia 2019r. przesłuchana została w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, w którym przebywała od 16 maja 2018 roku, gdzie przebywała do 28 lutego 2020 roku (vide informacja w załączniku adresowym). Koresponduje to z zeznaniami <span class="anon-block">S. P.</span>, który stwierdził, że kobieta, która złożyła wniosek i pobrała pieniądze była „ucharakteryzowana” (k. 619v) ;</p> <p>- <span class="anon-block">P. A.</span>, której dane wykorzystano do złożenia wniosku o kredyt, już 17 września 2018 roku złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na jej szkodę (k.466 – 467v), tj. posłużenia się jej danymi i fałszywymi zaświadczeniami o zatrudnieniu oraz zaciągnięciu na jej nazwisko kredytu w <span class="anon-block">(...)</span> Bank S.A. i już wówczas wskazała na <span class="anon-block">O. X.</span>, jako osobę, która mogła mieć związek z tym zdarzeniem, jak też zastrzegła swój dowód osobisty (k. 481), co nastąpiło po dacie przesłuchania jej w charakterze świadka w przedmiotowej sprawie;</p> <p>- zauważyć wypada, że zaświadczenie o zatrudnieniu <span class="anon-block">P. A.</span> zawiera dane pracodawcy. Są one tożsame z tymi, które posiadał <span class="anon-block">O. X.</span>, czyli <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> (k. 552 i 554), a wystawionymi na dane innych jeszcze osób, w tym np. <span class="anon-block">H. B. (1)</span> (k. 197). Z zeznań <span class="anon-block">S. P.</span> wynika wszak, że potwierdził zatrudnienie kobiety kontaktując się z <span class="anon-block">T. B.</span> (odbierający telefon tak miał się mu przedstawić - k. 596). Osoba o tych danych widnieje na zaświadczeniu o zatrudnieniu <span class="anon-block">P. A.</span>, które zabezpieczono u oskarżonego (k. 116) i <span class="anon-block">H. B. (2)</span>. Nadto na pieczątkach na zaświadczeniu o zatrudnieniu <span class="anon-block">P. A.</span> widnieją trzy numery telefonów: <span class="anon-block">(...)</span>(<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span>,i księgowość i finanse) oraz <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>). Zauważa Sąd odwoławczy, że z akt sprawy wynika, że wszystkie te numery telefonów prowadzą do <span class="anon-block">O. X.</span>. Telefony komórkowe, widniejące na zaświadczeniu, wskazali jako te, dzięki którym dzwonili do oskarżonego, m.in. <span class="anon-block">B. X.</span> (k. 388v), czy <span class="anon-block">J. B.</span> (k. 651). Nadto numer <span class="anon-block">(...)</span>, zgodnie z danymi operatora firmy <span class="anon-block">(...)</span>, zarejestrowany jest na dane <span class="anon-block">O. X.</span>. Posługiwał się nim posługiwał się nim, prowadząc działalność gospodarczą (k. 290). Także numerem stacjonarnym mógł w tym czasie posługiwać się tylko oskarżony oraz <span class="anon-block">W. H.</span>, bowiem, jak wynika z akt sprawy, numer ten użytkowała pierwotnie <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">R. B.</span>, prowadzący działalność: <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>. Niemniej wyjechali oni poza granice kraju, zaś swój dom w <span class="anon-block">B.</span> wynajęli właśnie oskarżonemu i jego partnerce (vide notatka urzędowa k. 742, porozumienie przeniesienia praw i obowiązków umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 792 – 794). Tylko oskarżony miał zatem dostęp do tego telefonu. Trudno więc przyjąć, że osoby postronne (wskazane przez Sąd meriti – k. 1147v), niezależnie od wiedzy i zgody oskarżonego, mogły posłużyć się tymi telefonami i podałyby je jako numery kontaktowe pracodawcy osoby posługującej się danymi <span class="anon-block">P. A.</span>. Jak też, by następnie przekazały oskarżonemu na „przechowanie” wszystkie posiadane przez siebie dokumenty, dzięki którym wprowadziły w błąd pracownika banku. U oskarżonego ujawniono przecież nie tylko dokumenty wydane kredytobiorcy 18 maja 2018r. (włącznie z wizytówką <span class="anon-block">S. P.</span>, k. 89), ale także zaświadczenie o zatrudnieniu <span class="anon-block">P. A.</span> (k.116) i szereg innych dokumentów o zatrudnieniu w/wym. wymienionych oraz wielu innych osób, gdzie dane pracodawców miały te same dane kontaktowe;</p> <p>- istotne jest i to, że osoba podająca się za <span class="anon-block">P. A.</span>, wskazała swój numer telefonu komórkowego: <span class="anon-block">(...)</span> (k. 539, 552), zaś z wykazu połączeń tego numeru telefonu wynika, że tego dnia, tj. 18 maja 2018r., kontaktowała się z numerem <span class="anon-block">(...)</span> (k.802 – 803), należącym do oskarżonego. Nie sposób na tej podstawie wyprowadzić innego wniosku aniżeli taki, że dzwoniła właśnie do <span class="anon-block">O. X.</span>. Nadto skoro dysponował wszystkim numerami widniejącymi na zaświadczeniu, to jedynie logiczny jest wniosek, to z nim rozmawiał z <span class="anon-block">S. P.</span>, weryfikując zatrudnienie kobiety ubiegającej się kredyt.</p> <p>Kiedy powyższe okoliczności oceni się łącznie, teza Sądu a quo, że <span class="anon-block">P. A.</span>, <span class="anon-block">W. S.</span> współdziałały z „nieustaloną kobietą i prawdopodobnie mężczyzną” (k. 1147v), lecz nie był to <span class="anon-block">O. X.</span>, nie ma logicznych podstaw i nie może być zaaprobowana.</p> <p>Z tego też względu Sąd ad quem uwzględnił zarzut apelacji prokuratora i uchylił zaskarżony wyrok w tej części, przekazując sprawę Sądowi I instancji w celu ponownego przeprowadzenia postępowania w tym zakresie.</p> <p>Rzeczą Sądu Rejonowego będzie umożliwienie pokrzywdzonym skorzystanie z przysługujących im uprawnień i zagwarantowanie udziału w tym postępowaniu w charakterze strony, jeżeli taką wolą nadal będą wyrażać, a przede wszystkim przeprowadzenie postępowania dowodowego w tej sprawie i następnie poddanie wnikliwej i rzetelnej ocenie, zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> zgromadzonych dowodów, w tym we wzajemnym powiązaniu z sobą.</p> <p>W zakresie natomiast zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego w innym przypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (pkt. 1;art. 438)">pkt 1 art. 438 k.p.k.</a>, mającego wpływ na treść orzeczenia, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> to i w tym zakresie skarżący ma rację. Niemniej wniosek o uchylenie i w tej części wyroku, w sytuacji, kiedy nie podniesiony został żaden inny zarzut, w tym dotyczący niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych, czy kary łącznej, nie zasługiwał na uwzględnienie. Dostrzegł to prokurator uczestniczący w rozprawie odwoławczej, czego dobitnym przejawem była modyfikacja wniosku (o zmianę wyroku – k. 1201v - 1202).</p> <p>Z niekwestionowanych przez rzecznika oskarżenia ustaleń faktycznych wynika, że wszystkie trzy czyny, których sprawstwo <span class="anon-block">O. X.</span> zostało przez Sąd meriti wykazane (także oskarżony w tej części wyroku nie zaskarżył) popełnione zostały w okresie od 4 lipca 2018 roku do 6 lipca 2018r. (tego dnia oskarżony został zatrzymany w placówce <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>). Każdorazowo oskarżony, przy ich dokonywaniu, posługiwał się dokumentami i danymi <span class="anon-block">N. B.</span>, zaś wszystkie jego zachowania miały wprowadzić w błąd przedstawicieli firm pożyczkowych i kredytowych zarówno co do osoby, która ubiegała się o pożyczkę lub kredyt oraz jej danych, jak i zamiaru spłaty tego zobowiązania, a to w celu doprowadzenia od niekorzystnego rozporządzenia mieniem.</p> <p>Tym samym stwierdzić należy, że oskarżony popełnił w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności trzy przestępstwa, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Skoro tak, to nie ulega wątpliwości, że winien był zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a>, który obliguje do tego, by włączać do jednego ciągu przestępstw nie tylko czyny kwalifikowane wyłącznie z tego samego, czy z tych samych przepisów, ale też czyny kwalifikowane z różnych przepisów, o ile tożsama będzie podstawa prawna wymiaru kary za każdy z czynów włączonych do ciągu przestępstw, a przepis stanowiący podstawę wymiaru kary stanowi również element podstawy kwalifikacji prawnej w odniesieniu do każdego przestępstwa spiętego klamrą ciągłości. Takim przepisem stanowiącym podstawę wymiaru kary w tym przypadku jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a>, stosowany także w odniesieniu do usiłowania dokonania tego występku, a to z uwagi na brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 §1 k.k.</a> Rację ma skarżący, że regulacja przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> stanowi instytucję prawa karnego materialnego, którą sąd - przy spełnieniu określonych przesłanek – ma obowiązek zastosować. Zaniechanie realizacji tego wymogu stanowi zatem obrazę, i to zazwyczaj rażącą, prawa materialnego, uzasadniającą ingerencję w zaskarżony wyrok. Z tego też powodu zaskarżony wyrok podlegał zamianie i oskarżonemu Sąd odwoławczy wymierzył jedną karę, właśnie stosując przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> </p> <p>Zauważa jednakże Sąd odwoławczy, że rzecznik oskarżenia, prócz zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> i wniosku o uchylenie tej części wyroku, nie sformułował żadnych innych zarzutów. Uznać zatem wypada, że zaaprobował nie tylko ustalenia faktyczne, ale i wymiar kar jednostkowych oraz kary łącznej, obejmującej węzłem 3 kary jednostkowe pozbawienia wolności. To z kolei stanowiło dla Sądu ad quem górną granicę wymiaru kary pozbawienia wolności.</p> <p>Z tego też powodu Sąd ad quem w tej części nie mógł odmiennie (tj. bardziej surowo) ocenić zachowań <span class="anon-block">O. X.</span> i tym samym, działając w granicach zaskarżenia, zmienił wyrok w ten sposób, że uznał, iż czynów opisanych w punktach 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku (odpowiadających zarzutom aktu oskarżenia) <span class="anon-block">O. X.</span> dopuścił się w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> i wymierzył mu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Odpowiadającą zatem wymiarowi kary łącznej orzeczonej zaskarżonym wyrokiem.</p> <p>Orzeczona kara, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, jest nader łagodnym ukaraniem, za to czego dopuścił się oskarżony, jeżeli uwzględni się natężenie złej woli, determinację w dążeniu do dokonania tych czynów oraz stopień naruszenia zasad porządku prawnego i współżycia społecznego. Na marginesie zauważyć wypada i to, że ani prokurator, ani Sąd meriti nie dostrzegli, że kwota 25.000 złotych tytułem pożyczki udzielonej przez <span class="anon-block">(...)</span> wpłynęła na konto założone przez oskarżonego na dane <span class="anon-block">N. B.</span> w Kasie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">.. S.</span> (k. 285) i tylko z tego tytułu, że oskarżonego zatrzymano 6 lipca 2018r. nie doszło do wypłaty tych środków z konta (k.283). Okoliczność ta stanowi wszak o zrealizowaniu przez oskarżonego wszystkich znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> (do rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego przecież doszło), a nie „tylko” usiłowaniu, jak to przypisano oskarżonemu zaskarżony wyrokiem. Niemniej z uwagi na brak skargi w tym zakresie, na niekorzyść <span class="anon-block">O. X.</span>, Sąd ad quem okoliczność tę jedynie sygnalizuje, nie biorąc jej pod uwagę, przy wymiarze kary.</p> <p>W tych okolicznościach żaden argument przedstawiony przez oskarżonego w toku rozprawy odwoławczej (w tym dokumenty potwierdzające to, iż obecnie pracuje i przestrzega zasad porządku prawnego (k. 1192 – 1200) w powiązaniu z ujawnionymi okolicznościami popełnienia przypisanych mu czynów oraz uprzednią wielokrotną karalnością (k. 1175) nie mogły doprowadzić do zmiany wyroku w ten sposób, by wymierzyć karę niższą aniżeli orzeczona pierwotnie przez Sąd rejonowy.</p> <p>W pełni uzasadnione są pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonym wyroku, a dotyczące obowiązku naprawienia szkody (na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A.) oraz obciążenia oskarżonego kosztami sądowymi, tj. wydatkami za postępowanie przed Sądem I instancji w części obejmującej czyny, których sprawstwo zostało mu przypisane.</p> <p>Zmiana wyroku i wymierzenie kary pozbawienia wolności w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> skutkowała tym, że <span class="anon-block">O. X.</span> Sąd odwoławczy wymierzył jedną opłatę za obie instancje, ustalając wysokość tej opłaty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. z 11.01.2023r., Dz.U z 2023 r. poz. 123).</p> <p>SSO Agnieszka Połyniak</p> </div>