II FSK 1783/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Bogusław Dauter (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. G. i H. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. G. i H. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1047/07 w sprawie ze skargi W. G. i H.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 16 marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. . UZASADNIENIE 1. Wnioskiem z 17 lipca 2009 r., II FSK 1783/08, W. G. i H. G. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 16 marca 2007 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. z uwagi na ważny interes podatników. W uzasadnieniu między innymi wskazano, że w toku postępowania podatnik był zmuszony zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej, która stanowiła jedyne źródło utrzymania i uzyskiwania przychodów. Podniesiono, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione ważnym interesem strony, która nie posiada zgromadzonych w latach poprzednich ani obecnie dóbr. Powołano się w związku z tym na wniosek o udzielenie pomocy publicznoprawnej. Wstrzymanie zaś wykonalności nie spowoduje uzyskania przez niego jakichkolwiek korzyści materialnych, lecz w świetle zaistniałych okoliczności pozwoli jedynie na egzystencję bez konieczności popadnięcia w stan ubóstwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej; p.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek w tym przepisie zawartych. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, niepubl.) W kontekście powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony przez podatnika w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W złożonym wniosku nie wskazano w ogóle na czym miałoby polegać wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji. Wnioskodawca nie przedstawił także żadnych dokumentów mających wskazywać na zasadność jego twierdzeń. Co prawda argumentując swoje żądanie podatnik stwierdził, że wykonanie kwestionowanej decyzji organu podatkowego może skutkować popadnięciem tegoż podatnika w ubóstwo, jednakże zaniechał przytoczenia jakichkolwiek okoliczności, które na taki stan rzeczy mogłyby wskazywać. W takiej sytuacji stwierdzić trzeba, iż strona nie wykazała, że w jej przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólne twierdzenia dotyczące pogorszenia sytuacji strony, braku majątku i zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej nie zostały niczym poparte, a przede wszystkim nie wykazano, że skutkuje to niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł opierać się przy wydawaniu niniejszego rozstrzygnięcia na argumentach wskazanych przez stronę we wniosku o udzielnie prawa pomocy złożonym wraz ze skarga kasacyjną 25 marca 2008 r., na które to we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona wskazuje. Nie można bowiem przesłanek do przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 p.p.s.a., utożsamiać z przesłankami na podstawie, których sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W przypadku prawa pomocy sąd wydaje pozytywne rozstrzygnięcie dla skarżącej jednostki, która znajduje się w takiej sytuacji finansowej, iż w razie braku zwolnienia od kosztów sądowych nie mogłaby skorzystać z konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu. Dlatego też podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie ma środków na poniesienie kosztów postępowania w danej sprawie. Natomiast w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ubiegający się o takie wstrzymanie powinien uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi go na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 28 grudnia 2004 r., FZ 414/04, niepubl.) Reasumując powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że wobec wnioskodawcy zachodzi którakolwiek z przesłanek dających podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji