II SA/Ol 865/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2010r. sprawy ze skargi A. S. na działalność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie rozpoznania skarg na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE W dniu "[...]" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga A. S. na działalność Burmistrza Miasta B. polegającą na nierozpatrzeniu jego skarg na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. i nieuprawnionym przekazaniu ich według właściwości do tego Ośrodka. W celu nadania powyższej skardze właściwego biegu, została ona przekazana przez Sąd Burmistrzowi Miasta B. wraz z wezwaniem do przesłania sądowi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na skargę organ ten podał, że wszystkie skargi A. S. wpływające do Urzędu Miasta w B. są ewidencjonowane w odpowiednim rejestrze. Wskazał przy tym, że skargi dotyczące działania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. były przesyłane do rozpatrzenia i załatwienia Dyrektorowi Ośrodka, gdyż to ten organ jest przełożonym tych pracowników oraz nadzorującym ich pracę. Natomiast, skargi dotyczące Dyrektora tego Ośrodka – zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa, zostały przekazane Radzie Miejskiej w B. jako organowi właściwymi do ich rozpoznania. Dodał, że jeżeli rozpatrzenie skargi wymagało uprzedniego zbadania i wyjaśnienia sprawy, przeprowadzano stosowne postępowanie wyjaśniające polegające na kwalifikacji skargi, zbieraniu wyjaśnień oraz zasięganiu opinii. Ponadto, pismem z dnia "[...]" Burmistrz Miasta B. poinformował Sąd, że także skarga A. S., będąca aktualnie przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd, została przekazana Radzie Miejskiej w B. jako organowi właściwemu do rozpoznania skargi na działalność Burmistrza Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie zaś do art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, organem właściwym do rozpoznania skargi na działalność Burmistrza Miasta jest Rada Miasta. Jak wynika z oświadczenia organu, zawartego w piśmie z dnia "[...]", Rada Miejska w B. otrzymała już skargę A. S. na działalność Burmistrza Miasta B., która niewłaściwie została wniesiona przez skarżącego do tutejszego Sądu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.