II SA/Wa 1554/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu 31 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z [...] maja 2019r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE P. Z. (zwany dalej: "Skarżącym") pismem z 19 czerwca 2019r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] maja 2019r. nr [...]. Pełnomocnik Skarżącego – adw. Z. L. w piśmie z 11 października 2019r., w związku z wezwaniem Sądu z 19 września 2019r., wskazała, że "Skarżący nie kwestionuje decyzji organu I ani II instancji w zakresie kwalifikacji jego stanu zdrowia do kategorii E". Oświadczyła ponadto, że Skarżący nie zgadza się jedynie z uznaniem, że jego zespół schorzeń nie jest związany z odbytą służbą wojskową. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi, wskazując, że sprawy związane z ustaleniem wysokości uszczerbku na zdrowiu, a także związku chorób ze służbą wojskową, grupy inwalidzkiej i zdolności do pracy nie należą do kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd stwierdza, że w świetle obowiązujących przepisów ma obowiązek zbadać czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd stwierdza, że z poglądów ugruntowanych w judykaturze wynika, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dzielą się na dwie grupy. Pierwsza, obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do tej służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla innych organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub zwolnieniu z tej służby. Ta grupa orzeczeń podlega kognicji Sądów administracyjnego. Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia danej osoby i ich związek ze szczególnymi właściwościami lub warunkami czynnej służby wojskowej dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2018r., poz. 1459, zwana dalej: "u.p.o.o."). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne, w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo). W orzecznictwie wskazuje się ponadto, że orzeczenia z drugiej grupy mają charakter wyłącznie orzeczeń wstępnych, jako jedna z przesłanek niezbędnych do ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu oraz wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ sprawy orzekania o inwalidztwie i związku chorób ze służbą wojskową nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Wniesiona przez Skarżącego skarga, co wyjaśniono dobitnie w piśmie procesowym z 11 października 2019r., na wezwanie Sądu, dotyczyła związku schorzeń Skarżącego z czynną służbą wojskową. Kwestia ta nie należy jednak do zakresu właściwości sądów administracyjnych, na co wskazują powołane wyżej orzeczenia. Sąd w związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.