II OZ 1126/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.v.d.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 486/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.v.d.W. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 486/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M.v.d.W. wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] kwietnia 2013 r., uchylającej decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi (w tym gazową) i przyłączami w Gdyni na działce nr A, B KM 58, zmienioną decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia [...] lipca 2007 r., wydaną dla inwestora D.A. - M. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż skarżąca nie wykazała, aby w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby stanowić przesłankę wstrzymania wykonania decyzji, określoną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Nadto Sąd I instancji stwierdził, iż zaskarżona decyzja kasacyjna uchylająca decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – ze względu na przedmiot - nie nadaje się do wykonania. Sąd I instancji podkreślił, iż w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym wyłącznie ta decyzja jest przedmiotem kontroli sądu. Zaś sprawa dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2007 r. pozostaje poza ramami tego postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M.v.d.W. reprezentowana przez radcę prawnego. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 61 § 3 p.p.s.a., polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy zachodziły przesłanki do jej wstrzymania. Wskazując na powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, iż nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Sądu I instancji, iż zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania. Bowiem zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną, w wyniku której zachodzą warunki do wydania nowej decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego, zawierającego te same rażące wady, jakie posiadał projekt pierwotny, w tym niezgodność z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo wskazano, że organ I instancji ignoruje fakt, iż projekt ten posiadał wady dotyczące gospodarki wodnej (powodujące zalewanie posesji przy ul. S.) i nie objął zakresem decyzji o zobowiązaniu do przedłożenia projektu zamiennego tych uchybień, a następnie w toku postępowania dotyczącego zwłoki organu w tym zakresie, usiłuje zatuszować to uchybienie. Zdaniem skarżącej zatwierdzenie projektu zamiennego sanować będzie wadliwą inwestycją i prowadzić będzie do wydania pozwolenia na użytkowanie. W takim przypadku w sposób nieodwracalny uniemożliwione zostanie przywrócenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Dodatkowo podniesiono, że zaskarżona decyzja była przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1813/12 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę na decyzję o uchyleniu decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, jakiej dotyczy niniejsza sprawa. Nadto wskazano, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji kasacyjnej – co wobec treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – wydaje się prawdopodobne, uchylenie decyzji w niniejszym postępowaniu nie będzie miało racji bytu z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających takie niebezpieczeństwo spoczywa na stronie. Sąd I instancji uznał, iż złożony w przedmiotowej sprawie wniosek nie zawierał argumentacji potwierdzającej, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko to uznać trzeba za usprawiedliwione. Także zażalenie wniesione przez skarżącą nie wskazywało, aby wykonanie zaskarżonego aktu mogło spowodować zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji. Okoliczności powołane w zażaleniu mają charakter czysto hipotetyczny, odnoszą się bowiem w istocie do potencjalnej możliwości wydania nowej decyzji pozwalającej na realizację inwestycji. Obecnie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja uchylająca rozstrzygnięcie zatwierdzające projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. Znaczenia dla sprawy nie mają także zarzuty, jakie skarżąca wniosła wobec złożonego przez inwestora projektu budowlanego. Okoliczności te nie są w żadnym razie przedmiotem badania Sądu na etapie rozstrzygania o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzuty dotyczące merytorycznej prawidłowości decyzji objętej wnioskiem nie mogą uzasadniać ochrony tymczasowej udzielanej w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności te nie stanowią podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz będą podlegały ocenie przy merytorycznym rozpoznawaniu sprawy. Również w zażaleniu na postanowienie skarżąca nie uprawdopodobniła jakie niebezpieczeństwo niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki bądź, że w majątku skarżącej może powstać znaczna szkoda. W postępowaniu zażaleniowym Sąd nie ocenia prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, że chociaż zaskarżona decyzja wywołuje określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny I instancji ponownego postępowania w sprawie, to jednak nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji naraził bezpośrednio skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podzielić także stanowisko Sądu I instancji, iż skarżona decyzja z uwagi na jej charakter i przedmiot nie uzasadnia jej wstrzymania. W decyzji takiej nie można bowiem odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wbrew opinii skarżącej argumentem przemawiającym za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być również okoliczność, iż w innym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta miasta Gdyni z dnia [...] lutego 2007 r. zmienionej decyzją Prezydenta Miasta Gdyni z dnia [...] lipca 2007 r. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.