I SA/Lu 898/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odrzucić zażalenie A. W. na zarządzenie z dnia 23 sierpnia 2013r. UZASADNIENIE Zarządzeniem przewodniczącego Wydział z dnia 23 sierpnia 2013r. (k-13 akt sądowych) skarżący A.W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie niniejszej. Odpis zarządzenia, o którym mowa, wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia został skarżącemu doręczony w dniu 18 września 2013r. (k-14,16). W dniu 14 października 2013r. skarżący złożył osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie pismo zatytułowane "zażalenie" (k-18), a w piśmie z dnia 12 listopada 2013r. (k-23) wyjaśnił, że pismo z dnia 14 października 2013r. jest zarówno wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jak i zażaleniem na zarządzenie, o którym mowa na wstępie. Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej: " ppsa") na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z mocy art. 198 ppsa przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. Zaskarżone zarządzenie z dnia 23 sierpnia 2013r. doręczone zostało adresatowi w dniu 18 września 2013 r. ze stosowym pouczeniem o jego zaskarżeniu. Tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 25 września 2013r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 14 października 2013r., a więc znacznie po upływie ustawowego terminu. Wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje jego odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.