III SAB/Wr 48/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: O. S. na przewlekłość w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 października 2021 r. O. S. (dalej: strona skarżąca), reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego M. S., wniosła za pośrednictwem Wojewody D. (dalej: organ) skargę na przewlekłość postępowania w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. W związku z uzyskaniem pełnoletności przez skarżącą, w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 czerwca 2022 r., wezwano stronę do osobistego podpisania skargi w siedzibie Sądu, bądź nadesłania podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), cofnęła skargę na przewlekłość postępowania w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy, ponadto wniosła o kontynuowanie rozpatrywania sprawy przez organ oraz zwrot dokumentacji do D. Urzędu Wojewódzkiego (k. 37 i 38 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt. 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a.