III SA/Kr 741/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego W. D. tytułem zwrotu kosztów postępowania 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych). UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym na podstawie art.134 kpa stwierdziło niedopuszalność odwołania W. D. od pisma ("zawiadomienia") z dnia 14 stycznia 2008r. w którym działający z up. Starosty Kierownik Referatu w Wydziale [...] uznał, że skarga na naruszenie interesu W. D. w sprawie lokalizacji drogi jest bezzasadna i ją oddalił oraz poinformował o odmowie przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia lokalizacji drogi. Jak wynika z akt administracyjnych w dniu 23 listopada 2007r. W. D. zgłosił wniosek o dopuszczenie go do udziału jako strona w postępowaniu w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej w sprawie wszczętej z wniosku inwestora Gmina [...]. W uzasadnieniu wniosku powołał się na art.28 kpa w zw. z art.4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych i wnosił o wydanie decyzji odmawiającej ustalenia lokalizacji drogi publicznej, a w przypadku wydania decyzji o lokalizacji drogi publicznej o zobowiązanie inwestora w treści decyzji do zabezpieczenia interesów osób trzecich poprzez instalacje ekranów dźwiękoszczelnych. Pismem z dnia 14 stycznia 2008r. nazwanym "zawiadomieniem" organ I instancji uznał, że skarga jest bezzasadna i poinformował W. D. o odmowie przyznania przymiotu strony w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji drogi. Powyższe pismo W. D. uznał za decyzję administracyjną i wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucając naruszenie art.104 i art.107 kpa zw. z art.7 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, poprzez wydanie decyzji skierowanej tylko do jednej ze stron postępowania i załatwiającej sprawę jedynie w części, a przy tym nie spełniającej żadnego wymogów formalnych co do treści decyzji, a także naruszenie art.28 kpa poprzez nietrafne uznanie jakoby W. D. nie był stroną postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania, ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia tj brak decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że przepisy kpa nie przewidują odrębnego aktu organu administracji publicznej o uznaniu względnie odmowie uznania danego podmiotu za stronę postępowania administracyjnego. Ustalenie, czy żądanie pochodzi od strony, powinno nastąpić w decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty lub w inny sposób kończącej sprawę. W przedmiotowej sprawie pismo z dnia 14 stycznia 2007r. nie stanowi decyzji administracyjnej i nie służy od tego pisma odwołanie. Tym samym kwestie merytoryczne odnośnie statusu strony na tym etapie postępowania nie mogą zostać poddane ocenie. Skargę na powyższe postanowienie złożył W. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł argumenty zawarte w odwołaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi, w uzasadnieniu podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów, nie podnoszonych przez skarżącego. Mianowicie w rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania zostało wydane przez niewłaściwy organ, a tym samym została spełniona przesłanka z art.156 § 1 pkt 1 kpa stanowiącą podstawę do stwierdzenia nieważności. Zgodnie z art.38 ust.3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, od decyzji starosty ( lub decyzji wydawanej w jego imieniu) służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się uznania go za stronę w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji drogi, prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zgodnie z art.9 ust.1 pkt 1 powołanej ustawy ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, aktualnie jest to art.11g ust.1pkt 1) od decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi stronie służy odwołanie do wojewody w przypadku wydania decyzji przez starostę. Powyższa regulacji stanowi przepis szczególny w stosunku do zasady wynikającej z art.38 ust.3 ustawy o samorządzie powiatowym. Tym samym organem właściwym do rozpoznania odwołania i wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania był Wojewoda, a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.-kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. 2000 nr 98, poz. 1071/ stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. O kosztach orzeczono zgodnie z art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.