I GZ 396/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[A]" Spółki z o.o. w likwidacji w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1525/15 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi "[A]" Spółki z o.o. w likwidacji w Ł. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dotacji celowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1525/15, pozostawił bez rozpatrzenia pismo [A.] Sp. z o.o. w likwidacji z dziedziną w Ł. z [...] lipca 2017 r. w sprawie ze skargi ten spółki na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie zwrotu części dotacji celowej wraz z odsetkami. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [..] lipca 2017 r. skarżąca wniosła do WSA pismo oznaczone jako "wniosek", podpisane przez Roberta Karwowskiego (likwidatora spółki). Zarządzeniem z [...] sierpnia 2017 r. wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego pisma w terminie 7 dni poprzez jego podpisanie przez drugiego z likwidatorów spółki, tj. P.R., pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej [..] sierpnia 2017 r., zatem termin do jego wykonania upływał [...] sierpnia 2017 r. Następnie, [...] września 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z [...] lipca 2017 r. Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia tego terminu. Postanowienie to nie zostało przez stronę zaskarżone. W związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braku formalnego pisma, pomimo wezwania w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oraz nieprzywróceniem uchybionego terminu, Sąd I instancji, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. pozostawił pismo bez rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, skutkujące nieważnością postępowania, gdyż skarżąca spółka została bezzasadnie pozbawiona możliwości obrony swoich praw w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W związku z wniesionym zażaleniem, ocenie przez NSA na obecnym etapie podlega zgodność z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym pozostawiono pismo strony bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zauważyć należy, że pismo skarżącej spółki obarczone było brakiem formalnym w postaci braku podpisu drugiego likwidatora, w związku z czym wystosowano wobec spółki wezwanie do jego poprawienia – w trybie, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. – w dniu [...] sierpnia 2017 r. Spółka nie uzupełniła braku formalnego pisma w terminie 7 dni od doręczenia wezwania (tj. do [...] sierpnia 2017 r.). Ponadto Sąd – postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. – odmówił jej przywrócenia terminu do dokonania tej czynności, którego to postanowienie nie zostało zaskarżone. Wobec tego WSA pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej. W tej sytuacji nie sposób uznać, jak domaga się tego skarżąca, że spółkę pozbawiono możliwości obrony swoich praw, bowiem zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego pisma, jak i wydane wskutek niewykonania tego wezwania postanowienie, ma oparcie w przepisach prawa, tj. art. 49 § 1 p.p.s.a. Na marginesie można jedynie zauważyć, że to właśnie między innymi badanie przez Sąd, czy złożone w imieniu strony pisma w postępowaniu sądowoadministarcyjnym są podpisane przez wszystkie uprawnione do tego osoby (w tym przypadku – obydwu likwidatorów) oraz nierozpoznawanie pism, które zawierają braki w tym zakresie, stanowi gwarancję obrony praw strony w tym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.