II SA/Ke 397/08

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 2 września 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. i S. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. i S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obiektu budowlanego postanawia: I. zwolnić skarżących od wpisu sądowego od skargi, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE S. K. i S. K. złożyli urzędowy formularz PPF, w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca pobiera rentę w wysokości [...]zł netto, a jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości [...]zł netto, co daje łącznie miesięczny dochód netto w wysokości [...] zł. Skarżący nie wykazali żadnego majątku poza domem wielkości 105 m kw i nieużytkowaną nieruchomością rolną o powierzchni 2 ha. Wnioskodawcy podali, że z trudem wystarcza im pieniędzy na opłaty związane z użytkowaniem domu, ograniczają kupowanie leków do najpotrzebniejszych, czasem brakuje im funduszy na zakup żywności i inne wydatki. Stwierdzili, że ponieśli duże koszty w związku z postępowaniem cywilnym o rozgraniczenie zakończonym w 2000 r. a także dwiema sprawami sądowoadministracyjnymi wszczętymi z ich skarg. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę ( postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., OZ 862/04, niepubl.). Osoba ubiegająca się o prawo pomocy powinna w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Przy ocenie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawców uwzględniono stały dochód z dwóch emerytur, wydatki na utrzymanie domu i zakup lekarstw, posiadanie nieużytkowanej nieruchomości rolnej. Stwierdzono, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi wynoszącego w rozpatrywanej sprawie 500 zł. Natomiast uznano, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch emerytur i posiadanym majątkiem nieruchomym wnioskodawcy będą w stanie zgromadzić środki finansowe na pokrycie ewentualnych kosztów, które mogą, ale nie muszą pojawić się na późniejszym etapie postępowania sądowego (w wypadku oddalenia skargi opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a w dalszej kolejności wpis sądowy od skargi kasacyjnej wynoszący 250 zł, tym bardziej, że jak sami stwierdzili, w poprzednich sprawach sądowoadministracyjnych wszczętych z ich skarg uiścili stosowne opłaty. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.