Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Ke 438/08

Административные суды2008-09-12
Номер дела
II SA/Ke 438/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Дата решения
2008-09-12
Тип
Postanowienie WSA w Kielcach

Судьи

Małgorzata Długońska

Резолютивная часть

Zwolniono od kosztów sądowych w części; Ustanowiono adwokata

Текст решения

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 12 września 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: I. zwolnić skarżącego od wpisu sądowego od skargi, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie, III. ustanowić dla J. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE J. M. pismem z dnia 28 sierpnia 2008 r. wniósł o zwolnienie go od połowy wpisu sądowego wynoszącego 200 zł w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich z dnia [...], gdyż uiścił już kwotę 100 zł znakami opłaty sądowej. W dniu 6 września 2008 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżący ma 81 lat i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się z dwóch rent rolniczych o łącznej wysokości [...]zł brutto ([...] zł netto). Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Zaświadczenie Wójta Gminy potwierdza, że wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości. Żona skarżącego cierpi na [...] i miesięcznie wydaje na zakup lekarstw 300 zł. Wnioskodawca w celu pokrycia kosztów utrzymania korzysta z pożyczek bankowych, a także jest zasłużony na kwotę 1000 zł z tytułu kredytu bankowego. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Ponadto trzeba podkreślić, że zgodnie art. 219 § 2 cytowanej ustawy, opłatę sądową np. wpis od skargi uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zatem znaki opłaty sądowej w kwocie 100 zł naklejone na skargę J. M. nie mogą być zaliczone na poczet wpisu sądowego i nie będą też zwrócone. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim zaawansowany wiek, niski dochód, zadłużenie, brak majątku oraz zły stan zdrowia jego żony wiążący się z dużymi wydatkami na leczenie, uznano, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej zwolnienia od wpisu sądowego od skargi i ustanowienia adwokata. Natomiast okoliczność, że skarżący uiścił kwotę 100 zł znakami opłaty sądowej pozwala na stwierdzenie, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch rent będzie on w stanie ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania, które jednorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.