II SA/Ol 916/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.S. o przyznanie wynagrodzenia oraz zwrot wydatku w sprawie ze skargi G.J. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz zwrotu wydatku. UZASADNIENIE W wyniku ustanowienia radcy prawnego w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy, do pełnienia tejże funkcji Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła J.S. Został on upoważniony przez skarżącą do jej reprezentowania "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie Wydział II Ogólny w sprawie sygn. akt II SA/Ol 916/07" (k. 82 akt). Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził na rzecz J.S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Jego substytut - radca prawny E.S. wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną złożoną przez uczestnika postępowania. Skarga ta została oddalona wyrokiem z dnia 15 maja 2009 r. W dniu 5 października 2009 r. radca prawny J.S. wniósł o: "1. przyznanie (mu) wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt II SA/Ol 916/07 za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. akt II OSK 781/08 - według norm przepisanych. 2. zwrot wydatków tytułem kosztów podróży do siedziby Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w kwocie 60 zł. (...)" (k. 197 akt). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, co następuje: W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") nie zawarto regulacji analogicznej do art. 118 k.p.c. W związku z tym ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa, tylko oznacza prawo strony do udzielenia takiego pełnomocnictwa wyznaczonemu przez organ właściwego samorządu pełnomocnikowi (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Dopiero legitymujący się stosownym umocowaniem pełnomocnik (art. 37 § 1 p.p.s.a.) może dokonywać w imieniu strony czynności procesowych i domagać się z tego tytułu stosownego wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 października 2006 r., sygn. akt I FZ 288/06, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa. gov.pl). Stąd też, w przekonaniu referendarza, rozstrzygające znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, iż czynności procesowe, z tytułu dokonania których wnioskodawca domaga się zasądzenia kosztów, nie znajdowały umocowania w udzielonym mu przez stronę pełnomocnictwie – gdyż pełnomocnictwo do reprezentacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie jest tożsame z pełnomocnictwem do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 września 2005 r., sygn. akt II OZ 786/05; teza publ. w pracy zbiorowej pod red. B. Dautera, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzecznictwo. Wydanie II, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2009, teza 11 do art. 36 p.p.s.a., s. 168). Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 250 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 tejże ustawy.