II OZ 1109/13

SENTENCJA Dnia 3 grudnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 lipca 2013 roku, sygn. akt II SA/Gd 679/12 o odrzuceniu zażalenia B.J. oraz Fundacji A. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 maja 2013 roku sygn. akt II SA/Gd 679/12 w sprawie ze skargi B.J. oraz Fundacji A. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z [...] sierpnia 2012 roku, nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie B.J. (dalej jako "skarżąca") oraz Fundacji A. w S. (dalej jako "fundacja") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 maja 2013 roku sygn. akt II SA/Gd 679/12, w sprawie ze skargi skarżącej oraz Fundacji A. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca i fundacja wniosły drogą elektroniczną zażalenie na postanowienie z 9 maja 2013 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącej fundacji z 25 marca 2013 r. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 marca 2013 r. Zarządzeniem z 31 maja 2013 r. wezwano skarżącą oraz fundację do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie zażalenia przysłanego pocztą elektroniczną lub przez nadesłanie odpisu zażalenia własnoręcznie podpisanego, a także złożenie jednego egzemplarza zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia stronie postępowania. Wezwania zostały doręczone 20 czerwca 2013 r. w trybie awizo, więc termin ich wykonania upłynął 27 czerwca 2013 r. Braki formalne zażalenia nie zostały usunięte. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzuciła, że Sąd I instancji ogranicza jej prawo do sądu. Wskazała, że jest osobą chorą i wielokrotnie wnosiła o zawieszenie wszelkich postępowań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca ani też fundacja nie uzupełniły braków zażalenia. Oczywistym jest, że skuteczne skorzystanie z uprawnień strony w postępowaniu sądowym jest uzależnione od szeregu warunków o charakterze formalnym, jak również od zachowania terminu do dokonania poszczególnych czynności procesowych, w tym uzupełnienia braków formalnych składanych pism. Tego rodzaju ograniczenia, wynikające z przepisów ustawy, która korzysta z domniemania zgodności jej przepisów z Konstytucją RP z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483), nie mogą być postrzegane w kategoriach ograniczenia prawa do sądu. Sąd I instancji trafnie ocenił, że skarżąca ani fundacja nie uzupełniły braków formalnych zażalenia i w związku z tym zażalenie odrzucił, a więc brak jest podstaw do uznania, że doszło do ograniczenia prawa skarżącej do sądu. Brak było ponad podstaw do zawieszenia postępowania, ponieważ choroba skarżącej nie stanowi jednej z przesłanek zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 124 – 126 p.p.s.a., stąd też argumenty w tym zakresie nie mogły uzasadniać przedmiotowego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.