II SA/Bk 481/09
Административные суды2009-09-14
Номер дела
II SA/Bk 481/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Дата решения
2009-09-14
Тип
Postanowienie WSA w Białymstok
Судьи
Barbara Romanczuk
Резолютивная часть
Przyznano prawo pomocy w części
Текст решения
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia z urzędu decyzji w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
UZASADNIENIE
M. U. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż nie posiada żadnego majątku i zgromadzonych oszczędności. Wnioskodawczyni zamieszkuje wspólnie ze swoją matką i babcią oraz dwójką niepełnoletnich dzieci. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie otrzymuje również żadnych świadczeń na dzieci, ponieważ formalnie nadal pozostaje związku małżeńskim. W związku z powyższym wnioskodawczyni nie osiąga żadnego dochodu i utrzymuje się jedynie z pomocy swojej rodziny bądź znajomych.
Na tej podstawie skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika (k. 4-5).
Na wstępie należy odnieść się do wniosku M. U. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy
i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.
W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono jak
w sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez M. U. podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku M. U. dowiodła, iż nie jest
w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż nie posiada żadnego majątku i zgromadzonych oszczędności. Skarżąca zamieszkuje wraz z dwóją dzieci wspólnie ze swoją matką i babcią. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnego źródła dochodu. Utrzymuje się jedynie z pomocy rodziny oraz znajomych.
W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż M. U. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a tym bardziej do pokrycia kosztów ustanowienia radcy prawnego w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.