II SAB/Kr 44/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu S. S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). UZASADNIENIE S. S. wniósł w dniu 4 maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B.. Wskazał w niej, że na sąsiedniej działce nr "1" w N. prowadzona jest budowa domu mieszkalnego, która w ocenie skarżącego jest niezgodna przepisami prawa budowlanego, zwłaszcza z przepisami odnośnie usytuowania budynku względem granicy. Poinformowany o tym fakcie PINB w B. nie podjął działań, w związku z czym skarżący wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ze stosownym zażaleniem. Organ wyższego stopnia wydał PINB w B. zalecenia, do których organ ten się nie zastosował. W toku postępowania poinformował jedynie skarżącego, że z uwagi na brak słupków granicznych nie ma możliwości ustalenia granicy z jego działką. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Opisał w niej szczegółowo przebieg postępowania. Wskazał, że początkowo, na podstawie wypisu z rejestru gruntów, ustalił, że skarżący nie jest właścicielem działki sąsiadującej z działką na której prowadzona jest inwestycja, wobec czego jedynie poinformował go pisemnie o nie stwierdzeniu w wyniku przeprowadzonych kontroli istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2008 r. WINB w K. uznał zażalenie skarżącego na bezczynność organu za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 5 stycznia 2009 r. (organ omyłkowo wskazał rok 2008 r.). PINB w B. w trybie art. 237 § 3 kpa, po przeprowadzeniu kolejnej kontroli w sposób dokładniejszy poinformował zatem skarżącego o nie stwierdzeniu nieprawidłowości. Następnie, na skutek kolejnego pisma skarżącego, organ na podstawie wpisów w księdze wieczystej ustalił, że właścicielami działek "2" i "3" są A. i S. S. na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 27 maja 2009 r. (organ omyłkowo wskazał rok 2008) organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. II OSK 812/08, który stwierdził, że orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. którego działanie było objęte skargą na bezczynność wydał w dniu 27 maja 2009 r. decyzję znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalno-usługowego na działce nr "1" w N.. W tej sytuacji uznać należy, że organ nie pozostaje w bezczynności Tym samym w sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Dyspozycja z art.. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sad wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 §1 ww. ustawy.