I OSK 2924/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Marek Stojanowski, Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.), Sędzia del. NSA Jacek Hyla, Protokolant starszy asystent sędziego Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 479/12 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2011 oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 479/12 oddalił skargę A. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2011. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: A. R., wnioskiem z dnia 5 stycznia 2011 r., zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w B. o dokonanie naliczenia i wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2011. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że na podstawie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r., przyznano wnioskodawcy równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia od dnia 1 lipca 2001 r. Równoważnik miał być wypłacany corocznie, a jego wysokość ustalana zostanie każdorazowo, na podstawie obowiązujących stawek. Zdaniem wnioskodawcy powyższa decyzja nadal obowiązuje, ponieważ nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Komendant Powiatowy Policji w B., pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., odmówił wypłaty wnioskowanego równoważnika pieniężnego. W uzasadnieniu przedmiotowego pisma stwierdził, że do dnia 1 stycznia 2006 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, które, zgodnie z § 8, obejmowało swoimi przepisami także emerytów i rencistów policyjnych, a w § 9 ust. 2 wskazywało organy właściwe w sprawach, w których stronami byli emeryci i renciści. Jednakże w dniu 1 stycznia 2006 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r., które uchyliło powołane § 8 i § 9 ust. 2. Tym samym odpadła podstawa prawna do dalszej wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Skarżący złożył od ww. pisma odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, podtrzymując argumentację zawartą we wniosku z dnia 5 stycznia 2011 r. Ponadto podniósł zarzut "generalnej niezgodności z obowiązującym prawem" i naruszenie interesu prawnego skarżącego. Komendant Wojewódzki Policji w Ł., decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i odmówił dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2011. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że pismo Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2011 r. należało uznać za decyzję administracyjną, pomimo iż nie posiadało ono formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że z przepisu art. 91 ust. 1 o Policji wynika, iż prawo do równoważnika przysługuje policjantom, a nie emerytom czy rencistom policyjnym. Przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji nie pozwalają traktować emerytów i rencistów, w zakresie tego prawa, tak, jak policjantów w służbie czynnej. Podniesiono też, że art. 29 powołanej ustawy stanowi jedynie o prawie emeryta i rencisty do lokalu mieszkalnego, a art. 30 o prawie do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Do dnia 31 grudnia 2005 r. uprawnienie do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, przysługujące osobie posiadającej prawo do policyjnych świadczeń emerytalno - rentowych, nie wynikało wprost z przepisów rangi ustawowej, ale z przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o Policji. Zgodnie bowiem z § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r, uprawnienia określone w § 3 ust. 6 miały zastosowanie nie tylko do policjantów, ale również do emerytów i rencistów policyjnych oraz osób uprawnionych do policyjnej renty rodzinnej. Z dniem 1 stycznia 2006 r. weszły w życie przepisy, które uchyliły postanowienia § 8 dotychczas obowiązującego rozporządzenia. Tym samym od tego dnia § 3 ust. 6 nie ma zastosowania do osób pobierających świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. Sformułowanie, zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2001 r., że wypłata równoważnika następować będzie corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek, nie stanowi rozstrzygnięcia w sprawie wysokości równoważnika, a więc nie ma charakteru władczego i stanowczego, a tylko informacyjny. Na wymieniona decyzję A. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 190/11, po rozpoznaniu skargi A. R., uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] marca 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2011 r. Sąd stwierdził, że prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, przyznawanego funkcjonariuszom Policji, zostało uregulowane w art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, póz. 277, ze zm.), a zasady jego wypłacania w akcie wykonawczym do powołanej ustawy, wydanym przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący nabył prawo do równoważnika na mocy decyzji Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzja Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r., przyznająca skarżącemu prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, a więc nadal wywołuje skutki, które wynikają z jej treści. Wniosek skarżącego z dnia 5 stycznia 2011 r. nie zawierał żądania przyznania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, co upoważniałoby organ do skonkretyzowania tego prawa w drodze decyzji administracyjnej, a jedynie żądanie naliczenia i wypłaty równoważnika już przyznanego mocą decyzji Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r. W takiej sytuacji należało raczej przyjąć, że skarżący domagał się realizacji prawomocnej decyzji. Tym samym brak było podstaw do odmowy wypłaty skarżącemu wnioskowanego przez niego równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2011. Twierdzenia organów obydwu instancji w tym zakresie, zmierzające do udowodnienia tezy, że skarżący utracił uprawnienie do wypłaty równoważnika pieniężnego w związku z uchyleniem § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., nie może zostać zaakceptowane. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Komendant Wojewódzki Policji w Ł. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2012r., sygn. akt l OSK 1969/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Podzielając zarzut naruszenia art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji, pomimo iż była ona zgodna z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż podstawą decyzji, przyznającej A. R., będącemu wówczas emerytem policyjnym, uprawnienie do wypłaty równoważnika za remont lokalu, stanowił art. 91 ust. 1 i 2 ustawy o Policji w zw. z § 1 ust. 1 pkt 2, § 4, § 9, § 10 i § 11 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. Nr 106, poz. 1212, ze zm.), które przestało obowiązywać z dniem wejścia w życie rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919, ze zm.) zawierającego analogiczne uregulowania w przedmiocie przyznawania emerytom i rencistom policyjnym równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Rozporządzenie to zostało następnie zmienione rozporządzeniem MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 70, poz. 633), poprzez uchylenie między innymi § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, art. 91 ustawy o Policji w sposób jednoznaczny ogranicza prawo do równoważnika jedynie do funkcjonariuszy pełniących służbę, a w chwili wydawania decyzji przez organy Policji nie istniał żaden inny przepis, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego traktować osoby uprawnione do policyjnych świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego tak, jak policjantów w służbie czynnej. Przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (Dz. U. 53, poz. 214, ze zm.) nie pozwalają traktować emerytów i rencistów, w zakresie otrzymywania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, tak, jak policjantów w służbie czynnej. W art. 29 tejże ustawy przyznano emerytom i rencistom prawo do lokalu mieszkalnego, a w art. 30 - prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Przepis art. 29 nie przyznaje wszystkich uprawnień, wskazanych w ustawie o Policji, emerytom i rencistom policyjnych, natomiast przyznaje te, które wynikają z art. 88, art. 92 i art. 94 ww. ustawy o Policji. Należy więc stwierdzić, że uprawnienie do równoważnika za remont lokalu nie wynika z przepisów rangi ustawowej. Z chwilą wejścia w życie rozporządzenia MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005 r., uchylającego z dniem 1 stycznia 2006 r. § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., przestała istnieć podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego dla skarżącego. Nie powinno więc budzić wątpliwości, że organy administracji powinny stosować, przy wydawaniu swoich decyzji, przepisy prawa obowiązującego w dacie ich podejmowania. Oznacza to, że organy prawidłowo zastosowały przepisy uwzględniające zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. W ocenie NSA wbrew zatem stanowisku Sądu l instancji, fakt pozostawania w obrocie prawnym decyzji przyznającej skarżącemu świadczenie, nie ma wpływu na możliwość jego wypłaty, ponieważ z treści ww. przepisów wynika, iż zgodnie z postanowieniami art. 91 § 1 ustawy o Policji i § 1 - 5 rozporządzenia MSWiA w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, decyzja o przyznaniu równoważnika jest wydawana jednorazowo. Wysokość wypłacanego świadczenia jest corocznie weryfikowana za pomocą oświadczenia mieszkaniowego, składanego przez uprawnionego wedle wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia. Tak więc, jeśli z danych zawartych w oświadczeniu majątkowym wynika, że wnioskodawca nie jest uprawniony do otrzymania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, właściwy organ Policji powinien wydać decyzję o odmowie wypłaty świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Sąd wskazał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. nr 53 z 2007 r. poz. 277 z późn. zm.), przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. nr 106 poz.1212 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. nr 100 poz. 919 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 91 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W myśl § 11 ust.1 rozporządzenia z 20 grudnia 1999 r. jego przepisy stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i z 1998 r. Nr 162, poz. 1118). Wymienione rozporządzenie obowiązywało do dnia 31 grudnia 2002 r. Od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązuje rozporządzenie z 28 czerwca 2002r., które w § 8 zawiera analogiczne uregulowanie jak w § 11 ust. 1 rozporządzenia z 20 grudnia 1999 r. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 grudnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. nr 266 poz. 2246) z dniem 1 stycznia 2006r. uchylono § 8 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. Sąd zaznaczył, iż niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2012 r., I OSK 1969/11 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 190/11 i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270), dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa, o której mowa w wymienionym przepisie obejmuje zarówno prawo materialne jak i prawo procesowe. Sąd pierwszej instancji, powołując się na przedstawioną wyżej argumentację i wiążącą go wykładnię prawa dokonaną przez NSA, wskazał, że w sytuacji gdy brak jest przepisów prawnych uprawniających emerytów policyjnych do otrzymywania równoważnika za remont zajmowanego lokalu to organy administracji słusznie odmówiły skarżącemu prawa do tego świadczenia. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia fakt, iż w obrocie prawnym pozostała decyzja z [...] maja 2001 r. o przyznaniu prawa do równoważnika. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I OSK 1969/11 decyzja taka jest wydawana jednorazowo zaś wysokość świadczenia jest corocznie weryfikowana za pomocą oświadczenia mieszkaniowego. Jeżeli z danych zawartych w takim oświadczeniu wynika, iż wnioskodawca nie jest uprawniony do otrzymania równoważnika to organy Policji winny wydać decyzję o odmowie wypłaty świadczenia. Reasumując Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga nie jest zasadna. A. R. od 2000 r. jest emerytem policyjnym zaś od dnia 1 stycznia 2006 r. nie ma przepisu prawnego uzasadniającego kontynuację wypłaty mu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył A. R., zaskarżając wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie: 1. art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 110 k.p.a., polegające na przyjęciu, że utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji Komendanta Powiatowego Policji w B. jako organu I instancji, jest rozstrzygnięciem zgodnym z prawem, albowiem istniejąca w obrocie prawnym decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. Komendanta Powiatowego Policji w B. nie daje skarżącemu uprawnienia do wypłaty równoważnika, 2. art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 110 k.p.a. polegające na przyjęciu, że decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. Komendanta Powiatowego Policji w B. jest bezprzedmiotowa i ta bezprzedmiotowość wynika z całokształtu unormowania w tej materii, podczas gdy decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, 3. art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a poprzez ich zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że skutecznie prawnie decyzja przyznająca skarżącemu prawo do równoważnika nie może być realizowana poprzez jego wypłatę, 4. art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, art. 29 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), § 1 ust. 1 i § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, poprzez błędne przyjęcie przez organy administracji I i II instancji, że emerytowany funkcjonariusz Policji nie jest policjantem w rozumieniu tych przepisów i w konsekwencji błędne uznanie przez Sąd, że decyzja Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] nie wywołuje skutku w postaci prawa do otrzymywania równoważnika pieniężnego na zasadach w niej określonych; 5. art. 16 k.p.a. który wyraża zasadę trwałości decyzji administracyjnej przewidując, że decyzje od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne - poprzez nie uwzględnienie i nie zastosowanie tego przepisu i w rezultacie bezzasadne uznanie, że decyzja nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2001 r. po uchyleniu par. 8 i 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. nie skutkuje prawem do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego; 6. art. 2 Konstytucji RP stanowiącego poszanowanie zasady demokratycznego państwa prawnego i płynących z niej reguł legalizmu, budowania zaufania obywateli do państwa oraz ochrony praw nabytych - poprzez przyjęcie, że na podstawie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w B. nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. nie przysługuje prawo do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi był związany oceną prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1969/11. W konsekwencji, stosownie do zd. 2 art. 190 p.p.s.a., skarga kasacyjna od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy nie może być oparta na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oparcie skargi kasacyjnej na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną wyrokiem NSA powoduje, że nie jest ona usprawiedliwiona i wobec tego podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1969/11 przesądził, że z dniem 1 stycznia 2006 r. przestała istnieć podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Fakt pozostawania w obrocie prawnym wydanej przed dniem 1 stycznia 2006 r. decyzji przyznającej skarżącemu uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu nie ma wpływu na możliwość wypłaty tego świadczenia. Decyzja o przyznaniu niniejszego równoważnika jest bowiem wydawana jednorazowo. Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku uwzględnił wykładnię prawa dokonaną przez NSA. Natomiast skarżący, kwestionując ten wyrok, oparł skargę kasacyjną na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, co czyni niniejszą skargę kasacyjną niezasadną. Autor skargi kasacyjnej w ogóle nie uwzględnił art. 190 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 25 listopada 2013 r. I OPS 9/13 stwierdził, że po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246) postępowanie o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji podlega umorzeniu, mimo pozostawania w obrocie prawnym, wydanej przed 1 stycznia 2006 r. decyzji przyznającej policjantowi lub emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W niniejszej uchwale znalazło potwierdzenie stanowisko NSA, wyrażone w wyroku z dnia 27 kwietnia 2012 r. I OSK 1969/11, że fakt pozostawania w obrocie prawnym decyzji przyznającej emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, wydanej przed 1 stycznia 2006 r. nie tworzy prawa nabytych w zakresie żądania wypłaty (ustalenia uprawnienia do otrzymania równoważnika), skoro ustalenie uprawnienia do otrzymania równoważnika za dany rok dokonywane jest na podstawie oświadczenia mieszkaniowego składanego corocznie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.