VII SA/Wa 2268/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Asesor WSA Michał Podsiadło, , Protokolant st. sekretarz sądowy Artur Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2023 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 września 2022 r. nr 832/OPON/2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę UZASADNIENIE 1. Zaskarżoną decyzją z 15 września 2022 r. nr 832/OPON/2022, Wojewoda Mazowiecki (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania K. P. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] (dalej: "skarżąca"), od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy (dalej: "Prezydent", "organ pierwszej instancji") z 25 kwietnia 2016 r., nr 93/D/16, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej firmie [...]" sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku biurowego z usługami oraz garażem podziemnym, zbiornikiem retencyjnym oraz elementami zagospodarowania terenu na działce nr ew. [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podniósł, że w dniu 25 stycznia 2016 r. wpłynął do Prezydenta wniosek "[...]" Sp. z o. o. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę opisanego wyżej budynku biurowego. Decyzją z 25 kwietnia 2016 r. nr 93/D/16 organ ten, zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie [...]" pozwolenia na budowę. Odwołanie, z zachowaniem ustawowego terminu od decyzji wnieśli K. P. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Odwołanie zawierało wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego. Wojewoda, działając na podstawie art. 136 k.p.a., postanowieniem z 9 września 2016 r. nr 395/1/2016, zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie, czy: wysokość projektowanego budynku jest zgodna z § 17 ust 6 uchwały Rady [...]z [...] czerwca 2007 r. nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] [...] w dzielnicy [...]- część zachodnia A (dalej: "MPZP"); ustalenie czy 19 miejsc postojowych zlokalizowanych na dz. nr ew. [...] służących do obsługi komunikacyjnej budynku przy ul. [...], zostało zatwierdzonych w tej lokalizacji decyzją Prezydenta [...]z 27 lutego 1998 r. nr [...]; przekazanie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji Prezydenta [...]z 10 listopada 2010 r. nr 256/2010 o warunkach zabudowy; przekazanie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynika, iż działka inwestycyjna, tj. dz. [...]; doprowadzenia części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu do zgodności z § 8 ust. 3 pkt 2 poprzez oznaczenie liczby kondygnacji projektowanego budynku; autoryzowanie poprawek w projekcie budowlanym, ze wskazaniem osoby, która ich dokonała, przekazanie całości akt sprawy zakończonej decyzją Prezydenta [...]z 27 lutego 1998 r., nr [...]. Pismem z 23 listopada 2016 r. Prezydent zwrócił skorygowane egzemplarze projektu budowlanego (4 egzemplarze), przekazał brakujące dokumenty oraz wyniki dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Ponadto uzupełnił wniosek o aktualne zaświadczenia projektanta, o którym mowa w art. 12 ust. 7 p.b. Organ wojewódzki, działając na podstawie art. 50 k.p.a., pismem z 9 grudnia 2016 r. wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentu lub innego dowodu, z którego wynika jej tytuł prawny do spornych miejsc postojowych zlokalizowanych na działce ew. nr [...]. Na powyższe wezwanie nie udzielono odpowiedź. Organ ten, postanowieniem z 10 lutego 2017 r., nr 64/1/2017, działając na postawie art. 98 § 1 w zw. z art. 101 § 1 k.p.a., odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta z 25 kwietnia 2016 r. Następnie organ wojewódzki decyzją z 10 lutego 2017 r. nr 55/1/2017, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta z 25 kwietnia 2016 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą firmie "[...]" sp. z o.o. pozwolenia na budowę ww. budynku biurowego. Decyzja ta została zaskarżona do WSA w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z 25 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 750/1, uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z 10 lutego 2017 r., nr 55/1/2017. Wojewoda Mazowiecki decyzją z 4 czerwca 2021 r. nr 411/OPON/2021, uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Rozpoznaj skargę na powyższą decyzję WSA w Warszawie wyrokiem z 13 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1383/21, uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z 4 czerwca 2021 r. nr 411/OPON/2021. Organ odwoławczy, działając na podstawie art. 136 k.p.a., postanowieniem z 12 listopada 2021 r., nr 514/OPON/2021 zlecił Prezydentowi m.st. Warszawy przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie materiału dowodowego. Pismem z 15 lipca 2022 r. Wojewoda zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB") z prośbą o poinformowanie: czy po dniu 26 stycznia 2018 r. była kontynuowana budowa budynku biurowego oraz kiedy, tj. w jakiej dacie została zakończona budowa tego budynku. Pismem z 4 sierpnia 2022 r. PINB poinformował o wydaniu decyzji z [...] sierpnia 2018 r., zezwalającej na użytkowanie przedmiotowej inwestycji. Pismem z 25 sierpnia 2022 r. Wojewoda wezwał Przedsiębiorstwo Handlowe "[...] z siedzibą w B. (obecnie: [...]) do przekazania dziennika budowy dotyczącego przebiegu robót budowlanych dotyczących przedmiotowej inwestycji oddanej do użytkowania na podstawie ostatecznej decyzji PINB z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. W dniu 9 września 2022 r. wpłynęła do organu odwoławczego odpowiedź firmy [...]z siedzibą w B., z której wynika, że Spółka nie posiada dziennika budowy. Rozpoznając odwołanie Wojewoda Mazowiecki zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2016 r. i wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę ze względu na toczące się postępowanie przed organami i sądami administracyjnymi posiadała walor ostateczności od dnia: 10 lutego 2017 r., (tj. daty wydania przez Wojewodę Mazowieckiego decyzji nr 55/1/2017, utrzymującej w mocy decyzję o pozwoleniu na budowę Prezydenta m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2016 r., nr 93/D/16), do dnia 25 stycznia 2018 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z 10 lutego 2017 r. nr 55/1/2017. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania inwestycja została zrealizowana, a PINB ostateczną decyzją z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]udzielił pozwolenia na użytkowanie spornego budynku biurowego. Wojewoda wskazał, że w niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę wyrok NSA z 9 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 1680/08, w którym Sąd wskazał na szczególne okoliczności faktyczne zaistnia łe w rozpatrywanej sprawie, związane z przebiegiem postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji. W treści wyroku NSA potwierdził wprawdzie, że zrealizowanie inwestycji przed wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę uniemożliwia wydanie takiego pozwolenia i stanowi podstawę do umorzenia już wszczętego postępowania, odmienna jest jednak sytuacja inwestora realizującego inwestycję w czasie, gdy dysponował on ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, która dopiero w późniejszym okresie została uchylona w postępowaniu sądowcudministracyjnym. Rozpoczęcie inwestycji przed wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i jej ukończenie przed zakończeniem postępowania administracyjnego w tej sprawie prowadzi do sytuacji, w której wydanie pozwolenia staje się bezprzedmiotowe, a tym samym wszczęte postępowanie powinno zostać umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Zdaniem NSA, o bezprzedmiotowości takiej nie można jednak mówić w sytuacji, gdy inwestycja została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, następnie uchylonej. Wojewoda Mazowiecki, wydając decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, trafnie stwierdził brak bezprzedmiotowości postępowania i konieczność jego kontynuowania w celu zagwarantowania pewności stanu prawnego. W niniejszym przypadku PINB nie stwierdził samowoli budowlanej, tj. prowadzenia robót budowlanych bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę czego dowodem jest decyzja ostateczna o pozwoleniu na użytkowanie z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Dodał, że obecny właściciel zrealizowanej inwestycji nie posiada dziennika budowy, czego dowodem jest jego oświadczenie zawarte w piśmie z 6 września 2022 r., a zatem nie istnieje możliwość weryfikacji pozytywnej czy negatywnej ustaleń organu nadzoru budowlanego. W sprawie organ odwoławczy jest zatem zobowiązany do wykonania wskazań WSA w Warszawie zawartych w prawomocnym wyroku z 13 sierpnia 2021 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1383/21, uchylającym decyzję Wojewody Mazowieckiego z 4 czerwca 2021 r. nr 411/OPON/2021. Związanie sądu oceną prawną oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte są także przyszłe postępowania administracyjne w danej sprawie. Z racji rozwiązania prawnego, przyjętego w art. 153 p.p.s.a. strona nie może już na dalszych etapach postępowania skutecznie zakwestionować przesądzonych już wcześniej przez sąd kwestii. Bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Związanie wynikające z tego przepisu przestaje obowiązywać jedynie w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany stanu faktycznego. Sąd stwierdził, że organ II instancji podjął rozstrzygnięcie bez wyjaśnienia istotnych okoliczności dotyczących etapowania inwestycji na dz. nr [...], a także organ powinien przy obliczaniu wskaźnika parkingowego wyraźnie wskazać ile wynosi powierzchnia użytkowa uwzględniona przy obliczeniach wymaganej liczby miejsc postojowych i wypowiedzieć się jednoznacznie, czy liczba 16 miejsc postojowych przyjęta w projekcie budowlanym jest zgodna z miejscowym planem. Organ wojewódzki, kierując się wytycznymi Sądu zawartym w wyroku z 13 sierpnia 2021 r., postanowieniem z 12 listopada 2021 r., nr 514/OPON/2021 zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie materiału dowodowego. W piśmie z 26 maja 2022 r. Prezydent wyjaśnił, że w odniesieniu do wykazania zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami MPZP w zakresie wymaganej liczby miejsc postojowych (§ 6 pkt 7 lit. c MPZP), uwzględniając powierzchnię użytkową budynku, inwestor przedstawił dokumentację projektową w formie aneksu sporządzonego 10 stycznia 2022 r., w której szczegółowo zostały zawarte wyjaśnienia co do bilansu miejsc postojowych oraz doprecyzowano zestawienie powierzchni użytkowych. Na stronie 8 projektant wskazał, że bilans miejsc postojowych został skorygowany, przy czym nieprawidłowość polegała na zaliczeniu powierzchni pomieszczeń technicznych stanowiących powierzchnię usługową do powierzchni użytkowej oraz na uznaniu za podstawę wyliczenia zapotrzebowania parkingowego powierzchni użytkowej podstawowej. W związku z tym ustalona została na nowo wielkość powierzchni użytkowej budynku sumując powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą, w wyniku czego do projektowanej liczby miejsc postojowych dodano 5 miejsc postojowych na terenie dostępnym do zjazdu od strony ul. [...] (zjazd z działek nr ew.: [...]). Odnosząc się do "etapowania inwestycji" stwierdził, że wzmianki na projekcie zagospodarowania terenu o objęciu niektórych elementów odrębnymi opracowaniami nie miały na celu etapowania inwestycji, o którym mowa w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego i podziału inwestycji na etapy, lecz miały charakter informacyjny by uwidocznić powiązania projektowanego obiektu z układem komunikacji zewnętrznej oraz powiązania z zewnętrznymi sieciami uzbrojenia terenu. Odrębne obiekty budowlane jak: drogi, sieci uzbrojenia terenu, przyłącza, zjazdy jako odrębne inwestycje (które wg. przepisów p.b. mogą być realizowane wg odrębnych procedur i pozwoleń na ich wykonanie) były przewidziane do realizacji albo były w trakcie realizacji w oparciu i inne pozwolenia. Powyższe inwestycje nie kolidowały ze sobą, a wręcz przeciwnie były spójne i dostosowane do rozwiązań projektowych przedmiotowego budynku biurowego z usługami jw. Szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ww. kwestii etapowej realizacji inwestycji zostały zamieszczone w pkt 1.2. Aneksu. Z zestawienia powierzchni zamieszczonego w dziale III Aneksu wynika, że powierzchnia użytkowa wynosi sumę powierzchni użytkowej podstawowej i użytkowej pomocniczej, tj. 480 m2 + 145. 92 m2, co daje powierzchnię 625,92 m2. Wojewoda wskazał, że podstawę orzekania w sprawie wniosku o pozwolenie na budowę z 25 stycznia 2016 r. i wydania przez Prezydenta decyzji z 25 kwietnia 2016 r., nr 93/D/16, stanowił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [...] w dzielnicy [...]- część zachodnia A, zatwierdzonego uchwałą Rady [...] z [...] czerwca 2007 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 149, poz. 4062. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu jako "U" oraz "31 KU". Znaczna cześć działki inwestycyjnej (na tej części realizowane będą roboty budowlane) leży na obszarze oznaczonym jako "U" czyli tereny przeznaczone pod nieuciążliwe usługi w tym obiekty administracyjno-biurowe, hotele oraz inne obiekty usługowe. Tym samym sporna inwestycja jest zgodna z przeznaczaniem podstawowym obowiązującym na tym obszarze. Przepis § 6 pkt 7 dla terenów położonych w granicach MPZP ustala obowiązek zapewnienia miejsc postojowych dla użytkowników pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały i czasowy na terenach działek w ilości co najmniej: 2 miejsca postojowe na lokal mieszkalny w budynku jednorodzinnym i w budynkach, w których liczba lokali mieszkalnych nie przekracza 6, 1,5 miejsca postojowego na lokal mieszkalny w budynku, w którym liczba lokali mieszkalnych jest większa niż 6, 10 miejsc postojowych na każde 300 m2 powierzchni użytkowej obiektów usługowych. Z ww. przepisu MPZP wynika, że wymagana liczba miejsc postojowych dla przedmiotowego budynku wynosi 21, (tj. 624,92 m2/300m2). Jak wynika z punktu III.3. dotyczącego bilansu miejsc parkingowych na stronie 12 Aneksu zaprojektowano 15 miejsc postojowych w garażu i 6 miejsc postojowych na terenie działki (dodano 5), co oznacza, że warunek wynikający z MPZP został spełniony. Wyjaśniona też została kwestia etapowania inwestycji, albowiem wskazano, że inwestycja jest jednoetapowa. Spełnione także zostały inne warunki wynikające z MPZP zarówno dotyczące: obowiązujących i nieprzekraczalnych linii zabudowy wskazane na rysunku planu, z tym, że nieprzekraczalne linie zabudowy, nie wskazane na rysunku planu, ustala się w odległości 4,0 m od linii rozgraniczającej ulicy, maksymalna wysokość budynku (nieprzekraczająca 12 m - zgodnie z definicją wysokości budynku), wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej. Zachowany został również nakaz realizacji szpaleru zieleni przy ciągu komunikacyjnym (projektowany szpaler zieleni znajduje się w północno - wschodnim fragmencie działki). W obszarze 31 KU, w którym znajduje się południowy fragment działki zgodnie z MPZP należy zrealizować wewnętrzny ciąg pieszo-jezdny - szerokości linii rozgraniczających 8 m. Omawianym ciąg pieszo-jezdny został zaprojektowany zgodnie z wytycznymi planu. W dalszej kolejności Wojewoda wskazać, iż z ustaleń poczynionych przez organ w postępowaniu nadzwyczajnym wynika, że przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. W rozpoznawanej sprawie nie został naruszony § 12 ust 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422; dalej" "r.w.t." ), sporny budynek został zaprojektowany w sposób zapewniający minimum 4 m odległości od granicy z sąsiednią działką oraz zgodnie z wyznaczonymi na rysunku planu nieprzekraczalnymi i obowiązującymi liniami zabudowy. Ponadto projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 r.w.t. w stosunku do sąsiednich budynków. Zgodnie z omawianym przepisem odległość między budynkami należącymi do klasy ZL (jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie) wynosi 8 m. Przedmiotowa inwestycja nie narusza również innych przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej, co potwierdza projekt zagospodarowania terenu (s. 223). dokładna analiza tego zagadnienia znajdująca się w projekcie budowlanym (s. 18-25) oraz uzgodnienie projektu z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Planowana inwestycja nie narusza § 18 i § 19 (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki) § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7.00 - 17.00) oraz § 13 (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi). Potwierdzenie powyższych tez znajduje się w projekcie budowlanym i oświadczeniach projektanta i sprawdzającego o wykonaniu projektu budowlanego w zgodności z przepisami prawa. Projektowana inwestycja nie ogranicza również możliwości usytuowania obiektów na działkach sąsiednich, jak również nie pozbawia powyższych nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów w sposób stały. Ponadto podkreślił, że z przesłanych wyjaśnień przez organ pierwszej instancji wynika, że wszystkie wymagania w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione - nie stwierdzono, aby decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2016 r., nr 93/D/16, zatwierdzająca projekt budowlany wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę całokształt sprawy organ odwoławczy podkreślił, że przedłożony po uzupełnieniu projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, zawiera oświadczenia projektantów i sprawdzających o jego sporządzeniu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej, i spełnia wymogi art. 35 ust. 1 p.b. Inwestor, po uzupełnieniu dokumentacji projektowej, wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 p.b., a więc dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 p.b. Z posiadanej dokumentacji wynika, że wszystkie wymagania w omawianym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione - nie stwierdzono, aby skarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał, że po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania uzupełniającego, nie stwierdził, aby decyzja Prezydenta z 25 kwietnia 2016 r., wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda podkreślił, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Był on, na mocy art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę zobowiązany do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami ww. m.p.z.p., które wraz z innymi przepisami prawa, kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, co w praktyce oznacza, że ograniczają to prawo. Prawo własności jest prawem chronionym konstytucyjnie, jednak w niektórych przypadkach w drodze ustawy może być ograniczane (art. 64 Konstytucji). W konsekwencji, Wojewoda zaskarżoną decyzją z 15 września 2022 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. 2. Wspólnota Mieszkaniowa "[...] pismem z 20 października 2022 r., wniosła skargę na powyższą decyzję Wojewody z 15 września 2022 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie: a) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnego ustalenia faktycznego w zakresie powierzchni użytkowej inwestycji i nie dokonanie krytycznej analizy i oceny treści depozycji autorów aneksu do projektu, gdzie wskazano, że skorygowano powierzchnię użytkową budynku prze odjęcie od niej powierzchni usługowej, w zgodzie z normą PN-ISO 9836, bowiem wcześniej popełniono błąd w tych obliczeniach, w sytuacji gdy nie wyjaśniono o jakie pomieszczenia dokonano korekty wynoszącej 41,05 m2 powierzchni usługowej, jednocześnie nie wskazano dlaczego dodane pomieszczenia są uważane za powierzchnię usługową, b) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez zaakceptowanie wyjaśnień inwestora w zakresie utworzenia pięciu miejsc postojowych przy ulicy [...] w sytuacji gdy owe miejsca faktycznie nie istnieją i nie powstaną a zostały jedynie formalnie narysowane na trawniku i to w sposób nie pozwalający na ich realne wykorzystywanie (zastawianie pojazdów), c) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. przez nie uwzględnienie faktu, że Wspólnocie Mieszkaniowej [...]formalnie przysługują miejsca postojowe na terenie inwestycji i wbrew dotychczasowemu stanowisku inwestora nie jest prawdą że Wspólnota nie dysponuje żadnym tytułem prawnym do nieruchomości i korzysta z miejsc bezumownie, podczas gdy Wspólnocie przysługują prawa do miejsc postojowych przez umowę użyczenia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podkreśliła, że zaskarżona decyzji jest wadliwa, a organ niedostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy. Niepotrzebnie bezrefleksyjnie zaakceptowano poglądy przedstawione przez projektantów w aneksie do projektu budowlanego. Rzeczywistość jest taka, że aneks z 10 stycznia 2022 r. zawiera nieudolną próbę konwalidacji pierwotnie wadliwie sporządzonego projektu budowlanego. Wyrokiem z 25 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy winny zostać wyjaśnione kwestie miejsc postojowych oraz kwestia powierzchni użytkowej budynku. W ramach postępowania wyjaśniającego Wojewoda Mazowiecki zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do uzupełnienia postępowania dowodowego, który pismem z 26 maja 2022 r. przekazał aneks do projektu budowlanego. W ocenie skarżącej, Wojewoda właściwie bezrefleksyjnie zaakceptował wyjaśnienia projektantów. Zabrakło pogłębionego zbadania sprawy oraz krytycznego podejścia do składanych materiałów. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ przepisał to co napisali projektanci. Natomiast, gdy urzędnik wojewódzki wczytał się w dokumenty zapewne zauważyłby, że treść aneksu do projektu budowlanego jest faktycznie zakłamywaniem rzeczywistości. Sprawa de facto opiera się na stwierdzeniu projektantów zawartym na s. 8 aneksu z 10 stycznia 2022 r., w którym stwierdzono, że w aneksie skorygowano nieprawidłowo wyliczony bilans miejsc postojowych. Nieprawidłowość polega na zaliczeniu powierzchni pomieszczeń technicznych stanowiących powierzchnię usługową do powierzchni użytkowej oraz na uznaniu za podstawę wyliczenia zapotrzebowania parkingowego powierzchni użytkowej podstawowej. W związku z tym ustalono na nowo wielkość powierzchni użytkowej budynku sumując powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię pomocniczą. Do projektowanej liczby miejsc postojowych dodano 5 miejsc postojowych na terenie dostępnym z dojazdu od strony ul. [...] (zjazd z działek [...]) - zjazd ten stanowi element projektu budowlanego. Skarżąca wskazała, że zabiegi dokonane przez projektantów są fałszywe z tego względu, że powierzchnia projektowanego budynku nie uległa zmianie, a pierwotnie prawidłowo zliczono powierzchnię usługową - sama korekta wymaga wnikliwego wyjaśnienia, a tego zabrakło. Nie wyjaśniono dlaczego wykorzystuje się normę PN-ISO 9836 a nie np. normę PN-7OB-O2365. Różnica pomiędzy pierwotnym projektem (666,97 m2) a złożonym aneksem (625,92 m2) w zakresie powierzchni użytkowej wynosi ponad 40 m2, a zatem nie chodzi o jednostkową pomyłkę a błąd w zakresie jakiegoś rodzaju pomieszczeń (jakich nie wyjaśniono). Pięc miejsc postojowych przy ul. [...] to w rzeczywistości fikcja, ponieważ zostały one narysowane na trawniku i w sposób niemożliwy do wykorzystania. Równie dobrze projektant mógł je narysować na dachu budynku. Wskazane nowe miejsca postojowe zostały narysowane sprzecznie z § 21 ust. 3 r.w.t. Jeżeli przyjąć, że faktycznie mają powstać nowe stanowiska postojowe to jawi się koniecznym przeliczenie powierzchni biologicznie czynnej i jest rzeczą oczywistą, że nie będzie istnieć ona pod kołami samochodów. Dodatkowo, w uzupełnieniu powyższych faktów skarżąca wskazała, że sytuacja dotycząca miejsc postojowych w rejonie ulicy [...] jest tragiczna. Przez niezgodne z prawem działanie inwestora mieszkańcy nie mają możliwości parkowania swych samochodów. Lokatorzy są rozgoryczeni działaniem inwestora, który w czasie realizacji ich inwestycji zapewniał istnienie miejsc postojowych, aby następnie pozbawić mieszkańców tego udogodnienia. Należy jednak stwierdzić, że przez dokonane zabiegi faktyczne doszło do zawiązania umowy użyczenia miejsc postojowych na ternie inwestycji. Fakt ten wynika z treści dokumentów zgromadzonych w sprawie niniejszej oraz tego, że owej umowy nikt nigdy nie rozwiązał. W tym stanie rzeczy decyzja Wojewody jest wadliwa, albowiem nie wypełnia wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z 25 stycznia 2018 r., a zatem powinna zostać uchylona. 3. Pismem z dnia 14 lutego 2023 r. stanowisko w sprawie przedstawił uczestnik postępowania spółka [...] odnosząc się szczegółowo do zarzutów zawartych w skardze. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do ponownej oceny decyzji organów, w których zatwierdzono projekt budowlany i udzielono spółce pozwolenia na budowę budynku biurowego z usługami oraz garażem podziemnym, zbiornikiem retencyjnym oraz elementami zagospodarowania terenu na działce nr ew. [...]. 2. Z akt sprawy wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne i prawne: - sprawa dotyczy nieruchomości położonej na dz. [...], której właścicielem obecnie jest spółka [...] (pierwotnie pozwolenie na budowę wydane było na rzecz spółki [...]); - skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa jest właścicielem nieruchomości sąsiedniej (dz. nr [...]) i jej członkowie korzystali z miejsc parkingowych należących do spółki [...]; kwestia umowy użyczenia (prawo do korzystania z nieruchomości) czy też "bezumownego" korzystania z tych miejsc nie jest przedmiotem niniejszej sprawy i nie ma znaczenia dla jej rozstrzygnięcia; - dnia 31 sierpnia 2018 r. inwestycja uzyskała decyzję pozwolenie na użytkowanie. Zdaniem organów, przedłożony po uzupełnieniu projekt budowlany jest kompletny. Został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, zawiera oświadczenia projektantów i sprawdzających o jego sporządzeniu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej i spełnia wymogi art. 35 ust. 1 p.b. Inwestor, po uzupełnieniu dokumentacji projektowej, wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b. oraz art. 35 ust. 1 p.b. Zdaniem skarżącej, zaskarżona decyzji jest wadliwa, a organ niedostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy. Organ bezrefleksyjnie zaakceptował poglądy przedstawione przez projektantów w aneksie do projektu budowlanego. Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącej. 3. Podkreślić trzeba, że ponownie rozpatrując sprawę Wojewoda (zgodnie z wytycznymi WSA w Warszawie zawartymi w wyroku z 13 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1383/21), postanowieniem z 12 listopada 2021 r. zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie materiału dowodowego, poprzez: a) wykazanie zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami MPZP w zakresie wymaganej liczy miejsc postojowych (uwzględniając powierzchnię użytkową budynku); b) ustalenie, czy zamiarem inwestora jest tzw. "etapowanie inwestycji", c) dostarczenie aktualnych na dzień sporządzenia dokumentów o których mowa w p.b. Z odpowiedzi Prezydenta wynikają następujące wnioski, które Sąd w pełni akceptuje. Po pierwsze - w odniesieniu do wykazania zgodności przedmiotowej inwestycji z MPZP w zakresie wymaganej liczby miejsc postojowych (§ 6 pkt 7 lit. c MPZP), uwzględniając powierzchnię użytkową budynku, inwestor przedstawił dokumentację projektową w formie aneksu sporządzonego 10 stycznia 2022 r. W aneksie tym szczegółowo zostały zawarte wyjaśnienia co do bilansu miejsc postojowych oraz doprecyzowano zestawienie powierzchni użytkowych (na s. 8 projektant wskazał, że bilans miejsc postojowych został skorygowany, przy czym nieprawidłowość polegała na zaliczeniu powierzchni pomieszczeń technicznych stanowiących powierzchnię usługową do powierzchni użytkowej oraz na uznaniu za podstawę wyliczenia zapotrzebowania parkingowego powierzchni użytkowej podstawowej). Z § 6 pkt 7 MPZP wynika, że dla terenów położonych w granicach MPZP ustala obowiązek zapewnienia miejsc postojowych dla użytkowników pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały i czasowy na terenach działek w ilości co najmniej: a) 2 miejsca postojowe na lokal mieszkalny w budynku jednorodzinnym i w budynkach, w których liczba lokali mieszkalnych nie przekracza 6, b) 1,5 miejsca postojowego na lokal mieszkalny w budynku, w którym liczba lokali mieszkalnych jest większa niż 6, c) 10 miejsc postojowych na każde 300m2 powierzchni użytkowej obiektów usługowych. Z MPZP wynika, że wymagana liczba miejsc postojowych dla przedmiotowego budynku wynosi 21 (tj. 624,92m2/300m2). Jak wynika z punktu III.3. dotyczącego bilansu miejsc parkingowych na s. 12 Aneksu zaprojektowano 15 miejsc postojowych w garażu i 6 miejsc postojowych na terenie działki (czyli dodano 5 miejsc). To zatem oznacza, że warunek wynikający z MPZP został spełniony. Ustalona została na nowo wielkość powierzchni użytkowej budynku sumując powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą, w wyniku czego do projektowanej liczby miejsc postojowych dodano 5 miejsc postojowych na terenie dostępnym do zjazdu od strony ul. [...] Szczegółowe wyliczenia zostały przedstawione punkcie 1.3. na s. 8-12 a dodatkowe miejsca parkingowe zostały uwidocznione na rys. nr 01 w części rysunkowej Aneksu do projektu zagospodarowania terenu. Po drugie - wyjaśniona też została kwestia etapowania inwestycji. Wskazano, że inwestycja jest jednoetapowa. Organ odnosząc się do "etapowania inwestycji" stwierdził, że wzmianki na projekcie zagospodarowania terenu o objęciu niektórych elementów odrębnymi opracowaniami nie miały na celu etapowania inwestycji, o którym mowa w art. 33 ust. 1 p.b. i podziału inwestycji na etapy, lecz miały charakter informacyjny by uwidocznić powiązania projektowanego obiektu z układem komunikacji zewnętrznej oraz powiązania z zewnętrznymi sieciami uzbrojenia terenu. Odrębne obiekty budowlane jak: drogi, sieci uzbrojenia terenu, przyłącza, zjazdy jako odrębne inwestycje (które zgodnie z p.b. mogą być realizowane wg odrębnych procedur i pozwoleń na ich wykonanie) były przewidziane do realizacji albo były w trakcie realizacji w oparciu i inne pozwolenia. Powyższe inwestycje nie kolidowały ze sobą, a wręcz przeciwnie były spójne i dostosowane do rozwiązań projektowych przedmiotowego budynku biurowego z usługami (szczegółowe wyjaśnienia dotyczące kwestii etapowej realizacji inwestycji zostały zamieszczone w pkt 1.2. Aneksu). Po trzecie - z zestawienia powierzchni zamieszczonego w dziale III Aneksu wynika, że powierzchnia użytkowa wynosi sumę powierzchni użytkowej podstawowej i użytkowej pomocniczej, tj. 480m2 + 145. 92m2, co daje powierzchnię 625,92m2. Po czwarte - spełnione także zostały inne warunki wynikające z MPZP zarówno dotyczące obowiązujących i nieprzekraczalnych linii zabudowy, maksymalnej wysokość budynku, czy wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Zachowany został również nakaz realizacji szpaleru zieleni przy ciągu komunikacyjnym (projektowany szpaler zieleni znajduje się w północno - wschodnim fragmencie działki). Po piąte - projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z r.w.t. i nie zostały naruszone postanowienia: a) § 12 ust 1 pkt 1 i 2 r.w.t. (sporny budynek został zaprojektowany w sposób zapewniający minimum 4 m odległości od granicy z sąsiednią działką oraz zgodnie z wyznaczonymi na rysunku planu nieprzekraczalnymi i obowiązującymi liniami zabudowy), b) § 271-273 r.w.t. (odległość między budynkami należącymi do klasy ZL - jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie - wynosi 8 m), c) z zakresu ochrony przeciwpożarowej (co potwierdza projekt zagospodarowania terenu - s. 223); oraz projekt budowlany - s. 18-25, a także uzgodnienie projektu z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych), d) § 18 i § 19 r.w.t. (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki), e) § 23 r.w.t. (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), f) § 57 r.w.t. (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), g) § 60 ust. 1 r.w.t. (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7.00 - 17.00), h) § 13 r.w.t. (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi). Po szóste - projektowana inwestycja nie ogranicza również możliwości usytuowania obiektów na działkach sąsiednich, jak również nie pozbawia powyższych nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów w sposób stały. 4. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze wskazać należy na następujące okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia. Po pierwsze – z wyjaśnień uczestnika postępowania (pismo z 14 lutego 2023 r.) wynika, że w pierwotnym projekcie błędnie przyjęto, że przy obliczeniu miejsc parkingowych można było uwzględnić powierzchnię użytkową podstawową – 480 m2. Dodatkowo w pierwotnym projekcie błędnie przyjęto, że "serwerownie" o powierzchni 41,05m2 należą do powierzchni "pomocniczej". Tymczasem zgodnie z treścią wówczas obowiązującej normy PN (którą inwestor w sposób prawidłowy zastosował) zasadne było zaliczenie tej powierzchni do powierzchni "usługowej". W aneksie do projektu z 2022 r. skorygowano te nieprawidłowości poprzez pomniejszenie powierzchni użytkowej "pomocniczej" o powierzchnię serwerowni (41,05 m2) a następnie dodano prawidłowo obliczoną powierzchnię "pomocniczą" (145,92m2) do powierzchni "podstawowej" (480m2), co dało łącznie powierzchnię 625,92m2. Zatem po skorygowaniu wskazanych nieprawidłowości przeliczono powtórnie bilans miejsc postojowych przyjmując powierzchnię użytkową budynku 625,92m2. Błąd w pierwotnym projekcie dotyczył zatem nieprawidłowego zaliczenia pomieszczeń serwerowni do powierzchni "pomocniczej". Łączna powierzchnia serwerowni wynosi 41,05m2 i o taką powierzchnię została pomniejszona powierzchnia "pomocnicza". Zdaniem Sądu, wyliczenia te nie budzą wątpliwości. Po drugie – nie ma żadnych przeciwskazań do wykorzystania obszaru wskazanego w aneksie do projektu z 2022 r. pod 5 dodatkowych miejsc postojowych (jak twierdzi skarżąca – "na trawniku"). W niniejszej sprawie nie było również konieczności dodatkowego przeliczenia powierzchni biologicznie czynnej (pierwotnie wynosiła 19,98% a obecnie 14,43%). MPZP nie zawiera regulacji na temat minimalnej powierzchni biologicznie czynnej. Wskazuje jedynie, że w sytuacji gdy powierzchnia taka jest mniejsza niż 60% obowiązkiem inwestora jest wybudowanie zbiornika retencyjnego (por. § 17 MPZP w zw. z § 25 pkt 5 MPZP). Zbiornik taki został wybudowany przez inwestora i wskazany w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę. Po trzecie – nawierzchnia miejsc parkingowych wskazana przez inwestora, spełnia warunek przewidziany w § 21 ust. 3 r.w.t. (stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów powinny mieć nawierzchnię utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze spadkiem zapewniającym spływ wody). 5. Zdaniem Sądu, zasadnie przyjął organ, że wszystkie wymagania w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione. Budynek został zaprojektowany i wybudowany zgodnie z obowiązującymi przepisami a potwierdzeniem prawidłowej realizacji inwestycji było uzyskanie w dniu 31 sierpnia 2018 r. pozwolenia na użytkowanie budynku. Przedłożony (po uzupełnieniu) projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, zawiera oświadczenia projektantów i sprawdzających o jego sporządzeniu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej, i spełnia wymogi art. 35 ust. 1 p.b. Inwestor, po uzupełnieniu dokumentacji projektowej, wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 p.b., a więc dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 p.b., tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia, a także przedłożył, w myśl ww. art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b., prawidłowo wypełnione oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmującym działkę inwestycyjną o nr ew. [...]. Zgodnie z art. 4 p.b., każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Należy też zaznaczyć, że odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z przepisami ponosi przede wszystkim projektant. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 p.b., do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; zapewnienie sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Mając na względzie powyższe oraz brzmienie art. 35 ust. 4 p.b, zgodnie, z którym w razie spełnienia ww. wymagań określonych w art. 35 ust. 1 p.b. oraz wymagań art. 32 ust. 4 p.b. właściwy organ orzekający w sprawie nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, tym samym zaskarżona decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca spółce pozwolenia na budowę budynku biurowego z usługami oraz garażem podziemnym, zbiornikiem retencyjnym oraz elementami zagospodarowania terenu na działce nr ew. [...] jest zgodna z prawem. 6. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.