II SAB/Go 78/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia odwołania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 4 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia odwołania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2013r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 kpa), pod rygorem przyjęcia, że wezwanie takie nie zostało skierowane. Oba powyższe wezwania, doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 15 listopada 2013r., pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2013r. Przewodniczący Wydziału wezwał R.P. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 kpa), pod rygorem przyjęcia, że wezwanie takie nie zostało skierowane. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje natomiast rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, jest zażalenie wniesione w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 267) – dalej jako "kpa", do organu nadrzędnego nad organem, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przy bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego, jako że nad organem tym nie ma w postępowaniu administracyjnym organu wyższego stopnia, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, przyjąć trzeba, że przed wniesieniem skargi należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie (por. wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2011r., sygn. akt II GSK 1649/11, Lex nr 1151663). Oba wskazane wyżej wezwania zostały odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 15 listopada 2013r., o czym świadczy jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, a zatem od tego dnia rozpoczął bieg wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu i udzielenia informacji. Termin upłynął bezskutecznie w dniu 22 listopada 2013r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków, od której uzależnione było nadanie skardze dalszego biegu. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.