IV SAB/Wa 123/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącej Z. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W dniu [...] lipca 2009 r. Z. N. wniosła za pośrednictwem Ministra Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność w/w Ministra w przedmiocie "rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego prowadzonego zgodnie z postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. o wznowieniu postępowania (...) w sprawie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budowy budynku jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej". Skarżąca wniosła o: * zobowiązanie Ministra Zdrowia w terminie określonym przez Sąd do wydania rozstrzygnięcia w prowadzonej sprawie administracyjnej, * zobowiązanie Ministra Zdrowia do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; powoływanej dalej jako "k.p.a."), * zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej umorzenie, ewentualnie oddalenie skargi wskazując, iż w dniu [...] lipca 2009 r. wydał postanowienie kończące postępowanie wszczęte postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. W piśmie procesowym z dnia 17 sierpnia 2009 r. skarżąca - z uwagi na wydanie przez Ministra Zdrowia postanowienia z dnia [...] lipca 2009 r. - wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., Sygn. akt IV SAB/Wa 123/09 jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20 lipca 1999 r, I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Zgodnie natomiast z art. 149 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Na podstawie powołanego wyżej art. 149, Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z cytowanego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r, sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli więc w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności, a w związku z tym postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Z kolei w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a ma miejsce, w szczególności wówczas, gdy w rezultacie skorzystania przez organ, którego bezczynność została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy, dojdzie do wydania żądanego przez skarżącego rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi, w sytuacji bezczynności organu, oznacza rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, w której organ pozostawał w zwłoce. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem przed rozprawą Minister Zdrowia wydał postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r. kończące postępowanie wszczęte postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 §3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. Sygn. akt IV SAB/Wa 123/09 Jednocześnie, umarzając postępowanie z przyczyny określonej w art. 54 §3, zgodnie z art. 201 §1 p.p.s.a zasądzono na rzecz skarżącej Z. N. od organu koszty postępowania sądowego.