VII Ga 312/25
Суды общей юрисдикции2026-03-27
Номер дела
VII Ga 312/25
Дата решения
2026-03-27
Тип
REASONS
Судьи
Michał Derela
Резюме
Skoro powód twierdzi, że strony umówiły się na oznaczone przez niego wynagrodzenie, i wystawiły na takie kwoty faktury VAT (których obowiązek wystawiania zgodnie ze stanem faktycznym wynika z przepisów prawa), to na pozwanym spoczywa ciężar dowodu, że wynagrodzenie to strony ukształtowały inaczej. Pozwany tymczasem ograniczył się do gołosłownego przeczenia twierdzeniom powoda, nawet nie podając w swoim stanowisku procesowym, ile według niego miało wynosić wynagrodzenie powoda z tytułu odpłatnej umowy stron. Działanie takie w ocenie Sądu sprzeczne jest z zasadą lojalności procesowej.
Текст решения
<p>Sygn. akt VII Ga 312/25</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>I. Pozwem wniesionym 3 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Kielcach <span class="anon-block">C. V. (1)</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 55.672,88 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.</p>
<p>Powód uzasadnił żądanie tym, że pozwany zlecił powodowi roboty budowlane w postaci kompleksowego wykonania dachu płaskiego na budynku biurowym w membranie <span class="anon-block">(...)</span> wraz obróbkami blacharskimi i orynnowaniem oraz wykonania termoizolacji budynków biurowych położonych w <span class="anon-block">X.</span>. Jako wynagrodzenie ustalono łączną kwotę 45 262,50 zł netto (55 672,88 zł brutto). Z tytułu wykonania umowy powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 08.08.2021 r. zawierającą w pkt 1 i 2 należności za wykonanie ww. robót. Pozwany odmówił zapłaty argumentując to okolicznością, że wskazane w treści ww. faktury VAT prace nie zostały powodowi zlecone, a następnie przesłał powodowi dokument prywatny zatytułowany opinia sporządzony przez inż. <span class="anon-block">P. F.</span>. W rzeczonym dokumencie wskazano wady robót, które rzeczywiście wcześniej istniały, jednakże zostały przez powoda usunięte na wezwanie pozwanego.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> wniósł w odpowiedzi o oddalenie powództwa. Przyznał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie ustnej zlecił powodowi wykonanie robót budowlanych. Podniósł, że w żadnym zakresie wynagrodzenie za prace nie zostało ustalone na kwotę wskazaną przez powoda. Brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego wysokość wskazanego wynagrodzenia bowiem takowe wynagrodzenie nie zostało przez strony określone. Z uwagi na istotne wady wykonanych robót budowlanych przez pozwanego, powód zmuszony był zwrócić się o wydanie opinii technicznej przez rzeczoznawcę budowlanego inż. <span class="anon-block">P. F.</span>, który opisał istotne wady wykonanych prac przez powoda. Pozwany wezwał powoda w formie ustnej do usunięcia wad dzieła, jednakże z uwagi na ich nieusunięcie pozwany ustnie odstąpił od umowy o roboty budowlane. Pozwany usunął wady na skutek czego poniósł szkodę w wysokości 108.000 zł. i wezwał powoda do zapłaty ww. kwoty. Z ostrożności podniósł zarzut potrącenia tej kwoty stanowiącej sumę zakupu materiałów budowlanych i wykonywanych prac przez pozwanego.</p>
<p>II. Pozwem wniesionym 3 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Kielcach <span class="anon-block">C. V. (1)</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 16.200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.</p>
<p>Powód uzasadnił żądanie tym, że pozwany zlecił powodowi roboty budowlane przy wznoszeniu domu prefabrykowanego wyprodukowanego przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w miejscowości <span class="anon-block">D.</span>. Jako wynagrodzenie ustalono kwotę 15 000,00 zł netto (16 200,00 zł brutto). Z tytułu wykonania umowy powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 25.05.2021 r. na kwotę 15 000,00 zł netto (16 200,00 zł brutto). Pozwany nie uiścił na rzecz powoda należności, argumentując, że prace nie zostały mu zlecone.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> wniósł w odpowiedzi o oddalenie powództwa. Przyznał, że w formie ustnej zlecił powodowi wykonanie robót budowlanych w miejscowości <span class="anon-block">D.</span>. Podniósł, iż w żadnym zakresie wynagrodzenie za prace nie zostało ustalone na kwotę wskazaną przez powoda. Dodatkowo brak również jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego wysokość wskazanego wynagrodzenia. Realizacja budowy od samego początku w zasadzie rodziła liczne problemy ze strony powoda. Inwestor <span class="anon-block">L. E.</span> i <span class="anon-block">M. E.</span> zgłaszał szereg istotnych wad związanych z wykonaniem dzieła. Pozwany wezwał powoda w formie ustnej do usunięcia wad dzieła, jednakże z uwagi na ich nieusunięcie powód ustnie odstąpił od umowy o roboty budowlane. Z uwagi na istotne wady wykonanych robót budowlanych przez pozwanego, powód zmuszony był zwrócić się o wydanie opinii technicznej przez rzeczoznawcę inż. <span class="anon-block">P. F.</span>, który szczegółowo opisał istotne wady wykonanych prac przez powoda. Pozwany zmuszony był usunąć zgłoszone wady przez inny zespół pracowników. W związku z powyższym poniósł z tego tytułu szkodę w wysokości 19.800 zł, o czym poinformował powoda i jednocześnie wezwał do zapłaty ww. kwoty. Faktura Vat z uwagi na odstąpienie od umowy o roboty budowlane została wystawiona niezasadnie i zwrócona powodowi. Z ostrożności podniósł zarzut potrącenia kwoty 19.800 zł stanowiącej sumę zakupu materiałów budowlanych i wykonywanych prac przez innych wykonawców.</p>
<p>III. Pozwem wniesionym 3 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Kielcach <span class="anon-block">C. V. (1)</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 16.200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.</p>
<p>Powód uzasadnił żądanie tym, że pozwany zlecił powodowi roboty budowlane przy wznoszeniu domu prefabrykowanego wyprodukowanego przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span>. Jako wynagrodzenie ustalono kwotę 15 000,00 zł netto (16 200,00 zł brutto). Z tytułu wykonania umowy powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 23.06.2021 r. na kwotę 16 200,00 zł. Pozwany nie uiścił na rzecz powoda należności wskazanej w rzeczonym dokumencie.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> wniósł w odpowiedzi o oddalenie powództwa. Przyznał, że w formie ustnej zlecił powodowi wykonanie robót budowlanych w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span>. Realizację inwestycji zleciła pozwanemu firma <span class="anon-block">(...)</span>, zaś pozwany zlecił ją powodowi. Realizacja budowy od samego początku w zasadzie rodziła liczne problemy ze strony powoda. Inwestor <span class="anon-block">C. V. (2)</span> zgłaszał szereg istotnych wad związanych z wykonaniem dzieła tj. nieprawidłowy montaż ścian, nieustawienia kratownicy w pionie i inne. Pozwany wezwał powoda w formie ustnej do usunięcia wad dzieła, jednakże z uwagi na ich nieusunięcie powód ustnie odstąpił od umowy o roboty budowlane. Inwestor zwrócił się do <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o. o celem usunięcia stwierdzonych wad. Spółka <span class="anon-block">(...)</span> zleciła usunięcie wad innemu podmiotowi jednocześnie obciążając zapłatą za usunięcie wad pozwanego kwotą 29.260,74 zł. Obecnie pozwana i spółka <span class="anon-block">(...)</span> są w sporze. Z uwagi na odstąpienie od umowy o roboty budowlane faktura została wystawiona niezasadnie co było przyczyną zwrócenia jej powodowi i w następstwie również jej niezaksięgowania.</p>
<p>IV. Postanowieniem z 27 września 2022 r. Sąd zarządził połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span> upr i <span class="anon-block">(...)</span> upr ze sprawą prowadzoną za sygn. V GC <span class="anon-block">(...)</span> upr.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 18 września 2025 r. w sprawie sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span> upr Sąd Rejonowy w Kielcach V Wydział Gospodarczy:</p>
<p>- w pkt. I oddalił powództwo o zapłatę 55672,88 złotych /obiekt w <span class="anon-block">X.</span>/ i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 5417 zł kosztów procesu;</p>
<p>- w pkt. II oddalił powództwo o zapłatę 16200 zł /obiekt w <span class="anon-block">D.</span>/ i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 3617 zł kosztów procesu;</p>
<p>- w pkt. III oddalił powództwo o zapłatę 16200 złotych /obiekt w <span class="anon-block">O. (2)</span>/ i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 3617 zł kosztów procesu;</p>
<p>- w pkt. IV pobrał od <span class="anon-block">C. V. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Kielcach 50,60 zł kosztów sądowych.</p>
<p>V. Od powyższego wyroku <span class="underline">
<!-- -->powód wniósł apelację </span>w odniesieniu do pkt I i II co do całości, a w odniesieniu do pkt III w części co do kwoty 8 977,78 zł oraz kosztów procesu.</p>
<p>Wyrokowi zarzucił:</p>
<p>1. naruszenie przepisu prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 KPC</a> poprzez sprzeczne z treścią przeprowadzonych dowodów ustalenie stanu faktycznego przez uznanie, iż powoda z pozwanym nie łączyły umowy, których przedmiotami było:</p>
<p>- kompleksowe wykonanie dachu płaskiego na budynku biurowym w membranie <span class="anon-block">(...)</span> wraz obróbkami blacharskimi i orynnowaniem oraz wykonanie termoizolacji budynków biurowych położonych w <span class="anon-block">X.</span> należących do <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o.,</p>
<p>- montaż domu z elementów prefabrykowanych wyprodukowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w miejscowości <span class="anon-block">D.</span>,</p>
<p>- montaż domu z elementów prefabrykowanych wyprodukowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span>,</p>
<p>a co za tym idzie oddalenie w całości wszystkich trzech powództw, podczas gdy na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. prokurent pozwanego <span class="anon-block">D. G. (2)</span> zeznał, że powód i pozwany zawarli umowy, a nadto strona pozwana nie negowała tej okoliczności, a wręcz ją potwierdzała powołując się na rzekomą wadliwość wykonanych umów;</p>
<p>2. naruszenie przepisu prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 KPC</a> poprzez sprzeczne z treścią przeprowadzonych dowodów ustalenie stanu faktycznego przez uznanie, że powód i pozwany</p>
<p>nie umówili się, iż powodowi za usługi wymienione w pkt 1 powyżej będzie przysługiwało wynagrodzenie w wysokościach wskazywanych w pozwach oraz załączonych do nich fakturach VAT, a co za tym idzie oddalenie w całości wszystkich trzech powództw, podczas gdy wysokość wynagrodzenia została potwierdzona w opinii biegłego mgr inż. <span class="anon-block">L. P. (1)</span> z marca 2025 r., jak również na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. zeznający w charakterze świadka prokurent pozwanego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> zeznał na temat wynagrodzenia oscylującego w wysokościach, jakich dochodzi w niniejszej sprawie powód;</p>
<p>3. naruszenie przepisu prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 KPC</a> poprzez sprzeczne z treścią przeprowadzonych dowodów ustalenie stanu faktycznego przez uznanie, że powodowi nie przysługuje umówione z pozwanym wynagrodzenie w całości z uwagi na wadliwe wykonanie przedmiotu umowy, a co za tym idzie oddalenie w całości wszystkich trzech powództw, podczas gdy zgodnie z opinią biegłego mgr inż. <span class="anon-block">L. P. (1)</span> pośród dowodów przeprowadzonych w sprawie nie ma dowodów na podstawie, których możliwym byłoby wyliczenie kosztów ich usunięcia, poza kosztem usunięcia wad w przypadku usługi w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span>, co do której złożone do akt sprawy wraz z odpowiedzią na pozew fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 17 września 2021 r. na kwotę 7222,22 zł netto wystawioną przez <span class="anon-block">M. A.</span>, który zeznając jako świadek na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. potwierdził wykonanie zawartych w tejże fakturze prac oraz orientacyjną wysokość otrzymanego za nie wynagrodzenia;</p>
<p>4. naruszenie przepisu prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 KPC</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 KC</a> poprzez uznanie, że koszty usunięcia wad w robotach wykonanych przez powoda są równe lub wyższe od umówionych przez niego z pozwanym wynagrodzeń, a co za tym idzie oddalenie w całości wszystkich trzech powództw, podczas gdy pozwany, na którym ciężar dowodu, nie przedstawił żadnych dowodów, na których podstawie można by dokonać takowego wyliczenia;</p>
<p>5. naruszenie przepisu prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 KPC</a> poprzez sprzeczną z resztą materiału dowodowego oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego konkluzję, że stwierdzenie przez biegłego mgr inż. <span class="anon-block">L. P. (2)</span> podczas ustnego opiniowania na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2025 r., iż wady były istotne, ponieważ dach na hali w <span class="anon-block">X.</span> przeciekał, wykluczają możliwość otrzymania przez powoda jakiegokolwiek wynagrodzenia, a co za tym idzie oddalenie w całości wszystkich trzech powództw, podczas gdy:</p>
<p>- dotyczyło to tylko jednej z trzech robot wykonywanych przez powoda i nie posiadało związku z wykonaniem domów w miejscowościach <span class="anon-block">O. (1)</span> i <span class="anon-block">D.</span>,</p>
<p>- z załączonej do odpowiedzi na pozew (sygn. akt V GC <span class="anon-block">(...)</span>) opinii technicznej inż. <span class="anon-block">P. F.</span> wynika, że wadliwości w wykonaniu dachu są niewielkiego rozmiaru i nie wymagały do swojego usunięcia nakładu pracy pozwalającego przyjąć, że jego koszt pokryje się z wysokością wynagrodzenia powoda,</p>
<p>- wg zeznań świadka <span class="anon-block">M. D.</span> na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. na dachu hali w <span class="anon-block">X.</span> w celu usunięcia wad wykonano uszczelnianie tylko części kominów, aby usunąć przecieki,</p>
<p>- wg zeznań świadka <span class="anon-block">L. E.</span> na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. dom w <span class="anon-block">D.</span> wymagał jedynie drobnych poprawek,</p>
<p>- zeznania świadka <span class="anon-block">D. G. (1)</span> na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. w przedmiocie zakresu prac koniecznych do usunięcia wad są pozbawione przymiotu wiarygodności z uwagi na ich sprzeczność z treścią załączonej do odpowiedzi na pozew opinii technicznej inż. <span class="anon-block">P. F.</span> i świadka <span class="anon-block">M. D.</span>,</p>
<p>- zakres wad i koszt ich usunięcia w przypadku montażu domu z elementów prefabrykowanych w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span> został udowodniony na kwotę 7 222,22 zł netto za pośrednictwem dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. A.</span> i wystawionej przez niego faktury nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 17 września 2021 r. na kwotę 7 222,22 zł netto,</p>
<p>- pozwany, pomimo rzekomego poniesienia kosztów usunięcia wad nie udokumentował wydatków z tym związanych w przypadku hali w <span class="anon-block">X.</span> i domu w <span class="anon-block">D.</span>, podczas gdy uczynił to w przypadku inwestycji w <span class="anon-block">O. (2)</span>, co czyni niewiarygodnym twierdzenie o ich poniesieniu, zwłaszcza w sytuacji, gdy ich wysokość miała wynieść aż 256.800 zł zgodnie z treścią załączonego do odpowiedzi na pozew wezwania do zapłaty,</p>
<p>6. naruszenie przepisu prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 KC</a> poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy pozwany nie sprostał ciężarowi dowodu zaistnienia przesłanek odpowiedzialności kontraktowej, a w szczególności wysokości doznanej szkody, a mimo to uznanie, iż poniesiona przez pozwanego szkoda z tytułu niewłaściwego wykonania zobowiązania jest równa lub wyższa wynagrodzeniu powoda;</p>
<p>7. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 560;art. 560 § 1)">art. 560 § 1 KC</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 574;art. 574 § 1)">art. 574 § 1 KC</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 638;art. 638 § 1)">art. 638 § 1 KC</a> poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyznanie pozwanemu uprawnienia do obniżenia ceny oraz uzyskania zwrotu kosztów związanych z usuwaniem wad w wysokości, która nie została poparta żadnymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami, co doprowadziło do uznania, iż roszczenia pozwanego z tytułu rękojmi za wady są równe lub wyższe od wynagrodzenia powoda;</p>
<p>8. naruszenie przepisu prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">art. 499 KC</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 1;art. 498 § 2)">art. 498 § 1 i 2 KC</a> poprzez przyjęcie, że nastąpiło potrącenie roszczeń pozwanego z tytułu poniesionych kosztów usunięcia wad z roszczeniami powoda z tytułu wynagrodzenia za wykonanie dzieła, w sytuacji gdy pozwany nigdy nie złożył pozwanemu oświadczenia o potrąceniu w formie wymaganej przepisami prawa materialnego;</p>
<p>9. naruszenie przepisu prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203(1);art. 203(1) § 1;art. 203(1) § 2;art. 203(1) § 3)">art. 203<sup>
<!-- -->1</sup> § 1, 2 i 3 KPC</a> poprzez przyjęcie, że nastąpiło podniesienie przez pozwanego zarzutu potrącenia jego roszczeń z tytułu poniesionych kosztów usunięcia wad z roszczeniami powoda z tytułu wynagrodzenia za wykonanie dzieła, w sytuacji gdy pozwany w toku niniejszej sprawy takowego zarzutu nie podniósł, co doprowadziło do oddalenie wszystkich z powództw;</p>
<p>Powód wniósł o zmianę wyroku w następujący sposób:</p>
<p>a) w pkt I wyroku w całości poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 55.672,88 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych</p>
<p>b) w pkt II wyroku w całości poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 16.200,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych</p>
<p>c) w pkt III wyroku w części poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 8977,78 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu</p>
<p>ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;</p>
<p>oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację pozwany powód wnosił o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył i ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>Z uwagi na obiektywną niemożliwość sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd odwoławczy musiał zrekonstruować zasadnicze elementy stanu faktycznego sprawy w oparciu o postępowanie dowodowe przeprowadzone przed Sądem I instancji.</p>
<p>Bezsporne było, że w ramach prowadzonych działalności gospodarczych pozwana <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> zawierała z powodem <span class="anon-block">C. V. (1)</span> trzy ustne umowy o roboty budowlane w postaci kompleksowego wykonania dachu płaskiego na budynku biurowym oraz termoizolacji budynków biurowych położonych w <span class="anon-block">X.</span>, wzniesienia domu prefabrykowanego w <span class="anon-block">D.</span> oraz wzniesienia domu prefabrykowanego w <span class="anon-block">O. (2)</span>. Roboty te powód wykonał, wystawiając faktury VAT, odpowiednio na kwoty 55 672,88 zł z terminem zapłaty 15 sierpnia 2021 r., 16 200 zł z terminem zapłaty 7 dni od 25 maja 2021 r. i 16 200 zł z terminem zapłaty 7 dni od 23 czerwca 2021 r., za które pozwany nie zapłacił w żadnej części.</p>
<p>Pozwany obciążył powoda za pierwszą budowę notą z dnia 10. 11. 2021 r. „kara z tytułu naprawy elewacji dachu i obróbek blacharskich oraz niedotrzymanie terminu wykoania prac, nieusunięcie usterek w terminie, zniszczenie powierzonego materiału” na kwotę 108.000 zł. (k. 61). Pozwany obciążył również powoda za drugą budowę notą z dnia 10. 11. 2021 r. „kara z tytułu niewłaściwego wykonania ścian jak i połaci dachowej przy montażu dach H87 – inwestycja <span class="anon-block">D.</span>” na kwotę 19.800 zł. (k. 127).</p>
<p>Na trzeciej budowie w <span class="anon-block">O. (2)</span> inwestorem był <span class="anon-block">C. V. (2)</span>, który zlecił wykonanie robót <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">A.</span>, która podzleciła je pozwanej spółce, która podzleciła je powodowi. Roboty wykonane przez powoda dotknięte były wadami, których nie usunął powód ani pozwany. Spółka <span class="anon-block">(...)</span> zleciła usunięcie wad innym podmiotom, za co została obciążona fakturami VAT na kwoty 11000 zł i 7800 zł i zapłaciła rekompensatę na rzecz inwestora, obciążając pozwanego łącznie kwotą 29.260,74 zł (k. 187-191).</p>
<p>Dowodem o zasadniczym znaczeniu w sprawie była opinia biegłego z zakresu budownictwa <span class="anon-block">L. P. (1)</span> na okoliczność istnienia wad robót i ich wartości, którą należało podzielić w calości. Biegły skonkludował, że roboty budowlane wykonane na budynku w <span class="anon-block">X.</span> oraz zestawienie dwóch budynków prefabrykowanych w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D.</span> nie zostały wykonane prawidłowo. Nieszczelność dachu czy brak pionowości elementów konstrukcyjnych w ocenie biegłego należy uznać za wady istotne. Biegły ustalił szacunkową wartość robót na rynku budowlanym wykonanych przez <span class="anon-block">C. V. (1)</span> na kwoty: budynek w <span class="anon-block">(...)</span>.809,55 zł netto (w treści opinii zaszła ewidentna omyłka co do ujęcia kwoty jako brutto w świetle sumy łącznej i kosztorysu) i budynki w <span class="anon-block">O. (2)</span> oraz <span class="anon-block">D.</span>: 25429,19 zł netto, łącznie 92.057,84 zł brutto. Nie jest możliwe dokonanie obecnie obmiaru na obiekcie zakresu prac poprawkowych. Jedynie na podstawie faktur prace poprawkowe w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span> wyniosły 7800 zł plus 11000 zł.</p>
<p>Przechodząc do oceny zarzutów apelacji, jak już wskazano, niemożliwe było zrekonstruowanie rozumowania Sądu Rejonowego, niemniej wydaje się niezasadny zarzut. naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez uznanie, iż powoda z pozwanym nie łączyły umowy o roboty budowlane – gdyż okoliczność ta została wprost przyznana w odpowiedziach na pozew. O dalszych zarzutach Sąd wypowie się kompleksowo dalej, jako że trudno ustalić, czy i które przypadki naruszenia przepisów prowadziły do oddalenia powództwa.</p>
<p>Należy wskazać na wstępie, że w postępowaniu cywilnym obowiązuje model apelacji pełnej, który polega na tym, że sąd drugiej instancji rozpatruje sprawę ponownie, czyli w sposób w zasadzie nieograniczony jeszcze raz bada sprawę rozstrzygniętą przez sąd pierwszej instancji. Tym samym postępowanie apelacyjne ma charakter rozpoznawczy (merytoryczny), a z punktu widzenia metodologicznego stanowi dalszy ciąg postępowania przeprowadzonego w pierwszej instancji. Sąd II instancji rozpoznaje sprawę merytorycznie w granicach zaskarżenia, dokonuje własnych ustaleń faktycznych, prowadząc lub ponawiając dowody albo poprzestając na materiale zebranym w pierwszej instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381;art. 382)">art. 381 i 382 k.p.c.</a>) i ustala podstawę prawną orzeczenia niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09).</p>
<p>Należy też mieć na uwadze, że nierozpoznanie istoty sprawy ma miejsce w razie dokonania przez sąd pierwszej instancji oceny prawnej żądania bez ustalenia podstawy faktycznej, co wymagałoby czynienia kluczowych ustaleń po raz pierwszy w instancji odwoławczej. Nieuprawniona jest jednak teza, iż o nierozpoznaniu istoty sprawy, świadczy potrzeba poczynienia nowych ustaleń, co do okoliczności faktycznych sprawy, choćby decydujących z punktu widzenia kierunku jej rozstrzygnięcia. Odmienna ocena prawna, nawet jeśli łączy się z potrzebą poczynienia uzupełniających ustaleń w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, nie upoważnia do przypisania sądowi pierwszej instancji nierozpoznania istoty sprawy, a dowodzi jedynie, że istota sprawy została rozpoznana nieprawidłowo. W takim zaś przypadku, sąd drugiej instancji orzekając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 382)">art. 382 k.p.c.</a> zobowiązany jest naprawić dostrzeżone wadliwości i należycie zastosować prawo materialne (postanowienie Sądu Najwyższego III CZ 12/26 z dnia 11 marca 2026 r., Lex)</p>
<p>Przechodząc do prawidłowości zastosowania prawa materialnego, należy przede wszystkim wskazać, że umowa o roboty budowlane jest umową odpłatną, zatem oczywistym jest, że za ich wykonanie strony przewidziały wynagrodzenie. Niefrasobliwością obu stron jako profesjonalnych przedsiębiorców było zawieranie umów ustnych, utrudniające zrekonstruowanie ich treści – niemniej nie może to oznaczać, że w razie sporu powód pozbawiony jest szans na udowodnienie wysokości wynagrodzenia. Przeciwnie – skoro powód twierdzi, że strony umówiły się na oznaczone przez niego wynagrodzenie, i wystawił na takie kwoty faktury VAT (których obowiązek wystawiania zgodnie ze stanem faktycznym wynika z przepisów prawa), to na pozwanym spoczywa ciężar dowodu, że wynagrodzenie to strony ukształtowały inaczej. Pozwany tymczasem ograniczył się do gołosłownego przeczenia twierdzeniom powoda, nawet nie podając w swoim stanowisku procesowym, ile według niego miało wynosić wynagrodzenie powoda z tytułu odpłatnej umowy stron. Działanie takie w ocenie Sądu sprzeczne jest z zasadą lojalności procesowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>). Za niewystarczający dowód należy uznać zeznania świadka <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, gdyż świadek jest prokurentem pozwanej i mógł w jej interesie podać dowolnie niskie wartości. Różnica zresztą nie jest znaczna i dotyczy jedynie 2-4 tysięcy zł za domy prefabrykowane. Należy zauważyć, że w interesie pozwanego było zabezpieczenie się przed ewentualnymi wygórowanymi żądaniami i określenie wynagrodzenia w umowie pisemnej. Tym samym, w ocenie Sądu brak jest podstaw do zanegowania twierdzeń powoda w tym zakresie – tym bardziej że wynagrodzenie to jest zbliżone poziomem do wynagrodzenia rynkowego wskazanego przez biegłego. Należy zauważyć, ze w przypadku pozycji o największej wartości – budynku w <span class="anon-block">X.</span>, biegły nawet wskazał istotnie wyższe kosztorysowe wynagrodzenie 59.809,55 zł netto (powód twierdził o 45 262,50 zł).</p>
<p>Bezsporne jest, że roboty wykonane przez pozwanego miały wady. Ciężar dowodu tych wad i ich ewentualnego wpływu na wynagrodzenie spoczywał jednak na stronie pozwanej. Nie ulega wątpliwości, że ekspertyzy sporządzane na zlecenie pozwanego są opiniami prywatnymi, niekorzystającymi z waloru opinii biegłego. O ile można by nawet przyjąć, że dowodzą one istnienia wad, to istnienie wad robót nie przekłada się bezpośrednio na roszczenie wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia. W sytuacji wadliwego wykonania robót budowlanych, zlecającemu te roboty przysługują co do zasady dwie ścieżki: dochodzenie naprawienia szkody z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania na zasadach ogólnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>) albo skorzystanie z rękojmi, w tym możliwość złożenia oświadczenia o obniżeniu ceny (w odpowiedniej proporcji) albo odstąpieniu od umowy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 560;art. 560 § 1;art. 560 § 3)">art. 560 § 1 i 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 638;art. 638 § 1;art. 656;art. 656 § 1)">art. 638 §1 i art. 656 §1 kc</a>). Nie ma tu w każdym razie automatyzmu, polegającego na tym, że jeśli roboty mają wady, wynagrodzenie się nie należy, albo jest automatycznie pomniejszane. Wymagane jest po pierwsze złożenie odpowiedniego oświadczenia woli, a po drugie, udowodnienie przesłanek żądania. Pozwany przy tym nie wykazał (ani w toku postępowania nie podtrzymywał) twierdzeń o tym, że odstąpił od umowy.</p>
<p>W niniejszej sprawie pozwany obciążył powoda za pierwszą i drugą budowę notami z tytułu „kary”(?) – nie wiadomo na jakiej podstawie, gdyż pozwany nie udowodnił, ani nie twierdził, że strony uzgodniły kary umowne. Nawet jednak przy przyjęciu, że pozwany zgłasza do potrącenia w istocie kwoty z tytułu odszkodowania, to ani nie udowodnił, ani nawet nie wskazał, co się na te kwoty składa, wobec czego zarzut potrącenia pozostał bezskuteczny. W szczególności pozwany nie uczynił tego w odpowiedziach na pozew, mimo prekluzji dowodowej w sprawach gospodarczych i braku przeszkód ku temu. To po stronie pozwanego było ryzyko nieudostępnienia do chwili sporządzenia opinii biegłego informacji i dokumentów pozwalających na zweryfikowanie jego stanowiska. Nie wyłącza to możliwości dochodzenia przez pozwanego ewentualnych roszczeń odszkodowawczych w odrębnym postępowaniu.</p>
<p>W konsekwencji, istniały podstawy tylko do uwzględnienia potrącenia wysokości szkody z tytułu prac poprawkowych w miejscowości <span class="anon-block">O. (1)</span>, które zostały wykazane fakturami VAT w kwocie 7800 zł plus 11000 zł, jakimi został obciążony generalny wykonawca i jakimi obciążył pozwanego. Wysokość szkody w tym przypadku przekracza wysokość wynagrodzenia dla powoda.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, Sąd II instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 §1 kpc</a> zmienił zaskarżony wyrok w pkt. I i II, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwoty 55.672,88 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu oraz 16.200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty, z tytułu wynagrodzenia za budowy w <span class="anon-block">X.</span> i <span class="anon-block">D.</span>, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.</p>
<p>Stosownie do rozstrzygnięcia o roszczeniu głównym, Sąd II instancji zmienił rozstrzygnięcie o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1 kpc</a>, gdyż powództwo w zakresie dwóch z trzech spraw połączonych do wspólnego rozpoznania było zasadne, zatem w tym zakresie koszty są należne w całości (przy czym koszty zasądzone w pkt. III wyroku pozostają w mocy). Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły: 2784 zł opłaty od pierwszego pozwu, 1000 zł opłaty od drugiego pozwu, odpowiednio 5400 i 3600 zł wynagrodzenia pełnomocnika procesowego (§2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), 2 x 17 zł opłaty skarbowej i 3617 zł wykorzystanej zaliczki na opinię biegłego (pozostała kwota 383 zł winna podlegać zwrotowi). W konsekwencji powodowi należy się zwrot 16.435 zł i w takim zakresie Sąd zmienił pkt III wyroku.</p>
<p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>. Powód poniósł zasadne koszty 2700 zł i 1800 zł wynagrodzenia pełnomocnika procesowego od apelacji w sprawach o wartości przedmiotu zaskarżenia 55.672,88 zł i 16.200 zł (na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100 § 10;art. 100 § 10 ust. 1;art. 100 § 10 ust. 1 pkt. 1)">§ 10 ust.1 pkt 1</a> w zw. z §2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) i opłaty od apelacji 2700 zł i 1800 zł, od czego należało odjąć koszty pozwanego (wynagrodzenie pełnomocnika procesowego 900 zł w sprawie o wartości przedmiotu zaskarżenia 8998 zł). W konsekwencji powodowi należy się od pozwanego zwrot 7384 zł za II instancję, którą Sąd zasądził w punkcie III.</p>
<p>SSO Michał Derela</p>
</div>