II SA/Ol 523/08

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. i R.G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M.G. i R.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przekazania według właściwości podania w części dotyczącej wykonania rowu betonowego postanawia ustanowić dla skarżących radcę prawnego. UZASADNIENIE Zapowiadając złożenie skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, M. i R. G. zwrócili się o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie dla nich radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż niskie renty nie pozwalają im pokryć tych wydatków. Dochody są pochłaniane przez koszty utrzymania - opłaty za gaz, prąd, wodę, środki czystości, leki, wywóz nieczystości. Pieniędzy nie starcza na leczenie. W sierpniu wichura zerwała dach w przybudówce mieszkalnej. Na jej prowizoryczne zabezpieczenie pożyczyli 1000 zł. Szkoda została wyceniona przez MOPS na ponad 6000 zł. W listopadzie 2008 r. MOPS udzielił im wsparcia w kwocie 400 zł. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Do ich majątku należy ½ domu z częścią mieszkalną dla 3 rodzin oraz 2,3741 ha gruntów rolnych - byłe gospodarstwo rolne "zdewastowane przez ścieki cmentarne". Źródłami dochodu skarżących są świadczenia emerytalno-rentowe wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 1524,09 zł netto. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Wobec tego, iż postanowieniem z dnia 5 września 2008 r. uwzględniony został postulat zwolnienia skarżących od kosztów sądowych, w zakresie rozstrzygnięcia obecnie zgłoszonego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Przyjmując za punkt odniesienia ustalenia przyjęte za podstawę wydania wcześniejszego rozstrzygnięcia, nie stwierdzono, by sytuacja skarżących uległa zauważalnej zmianie. Aktualnym pozostaje stwierdzenie, iż zmusza ich ona do okresowego korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej, co oznacza, że uzyskiwany dochód nie zawsze wystarcza na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków. Realnej możliwości uzyskania środków pieniężnych nie daje również majątek skarżących. Tym samym należy uznać, iż bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, nie są oni obecnie w stanie ponieść kosztu usługi profesjonalnego pełnomocnika. Z tej przyczyny, stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), postanowiono jak w sentencji.