IV SAB/Wr 934/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Y. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę D. postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga T. Y. (dalej: strona, skarżący) na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę D. postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, zgodnego z dyspozycją art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.). W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 6 grudnia 2021 r., wskazany brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 u.p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do treści art. 49 § 1 u.p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wywiedzionej przez stronę skargi zostało dołączone pełnomocnictwo. Jednakże nie wskazano w nim, czy wymieniony tam pełnomocnik spełnia warunki określone w art. 35 § 1 u.p.p.s.a., tj. czy jest adwokatem lub radcą prawnym, innym skarżącym lub uczestnikiem postępowania, małżonkiem, rodzeństwem, wstępnym lub zstępnym strony bądź osobą pozostającą ze stroną w stosunku przysposobienia, względnie czy jego umocowanie wynika z przepisów szczególnych. Dlatego też zarządzeniem z dnia 18 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika strony do nadesłania pełnomocnictwa uwzględniającego przesłanki z art. 35 § 1 u.p.p.s.a. w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 u.p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 listopada 2021 r. Zatem termin na jego wykonanie upływał z dniem 6 grudnia 2021 r., który wypadał w poniedziałek. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie nadesłał jednak wymaganego dokumentu pełnomocnictwa. Wobec powyższego przedmiotową skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.