I OW 79/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.), Sędzia NSA Mariusz Kotulski, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta B. a Burmistrzem Miasta J. i Burmistrzem Miasta i Gminy S. w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Burmistrzowi Miasta B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2018 r. Burmistrz Miasta B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta B. a Burmistrzem Miasta J. i Burmistrzem Miasta i Gminy S., w przedmiocie zabezpieczenia S. M. przebywającej w DPS w B. W uzasadnieniu wskazał, że 11 grudnia 2018 r. do MOPS w B. wpłynęło od Burmistrza Miasta i Gminy S. zawiadomienie o przekazaniu do załatwienia według właściwości sprawy zgłoszonej przez Dyrektora DPS w B. dotyczącej zabezpieczenia S. M., która przebywa w ww. domu. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt III SO/Kr 30/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W piśmie z dnia 15 maja 2019 r. Dyrektor OPS Miasta i Gminy w J. wskazał, że nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku zainteresowanej o skierowanie do domu pomocy społecznej. Podał, że S. M. wystąpiła do Sądu Rejonowego w B. III Wydział Rodzinny i Nieletnich o zmianę orzeczenia Sądu Rejonowego w J. sygn. akt [...] dotyczącego umieszczenia ww. w domu pomocy społecznej bez jej zgody. Dnia 30 listopada 2018 r. do Ośrodka w J. wpłynęło pismo DPS w B. wraz z kserokopią prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z 30 października 2018 r. sygn. akt [...] [uchylającego postanowienie [...]]. W związku z powyższym Ośrodek w J. wydał decyzję wygaszającą pobyt [decyzja z [...] grudnia 2018 r.] i decyzję wygaszającą odpłatność za pobyt [decyzja z [...] grudnia 2018 r.] S. M. w DPS z dniem 1 grudnia 2018 r. Decyzją z [...] grudnia 2018 r. Dyrektor PCPR w B. wygasił z dniem 1 grudnia 2018 r. umieszczenie zainteresowanej w domu pomocy społecznej. W ocenie Ośrodka w J., art. 101 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej w tej konkretnej sprawie nie ma więc zastosowania, strona pomimo wygaśnięcia decyzji pozostała w DPS i mieszka tam do chwili obecnej. Tym samym posiada miejsce zamieszkania, gdyż DPS spełnia wszelkie kryteria lokalu mieszkalnego. Burmistrz Miasta i Gminy S. w piśmie z dnia 29 maja 2019 r. wskazał, że S. M. od 1 kwietnia 2019 r. przebywa w Przytulisku [...] w K., gdzie została skierowana decyzją MOPS w B. Zainteresowana będzie musiała opuścić schronisko ze względu na swoje zachowanie. Z informacji MOPS w K. wynika, że S. M. nie wyraża zgody na umieszczenie w DPS oraz, że pracownik socjalny na dzień dzisiejszy nie stwierdza konieczności umieszczenia zainteresowanej w DPS bez jej zgody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spór może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. W niniejszej sprawie do rozstrzygnięcia przedstawiony został negatywny spór o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta B. a Burmistrzem Miasta J. i Burmistrzem Miasta i Gminy S., w przedmiocie zabezpieczenia S. M. przebywającej w DPS w B. U podstaw rozpatrywanego sporu o właściwość bez wątpienia leży wniosek zainteresowanej zawarty w piśmie z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia pobytu w DPS w B., co wprost wynika z pisma Burmistrza Miasta i Gminy S., który ten właśnie wniosek w dniu 11 grudnia 2018 r. (data wpływu) przekazał MOPS w B., w trybie art. 65 § 1 K.p.a. Wniosek S. M. został wniesiony po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji, którą uprzednio zainteresowana została skierowana do ww. DPS i miał na celu zabezpieczenie jej dalszego pobytu w tej placówce. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spór o właściwość pomiędzy tymi samymi organami tj. Burmistrzem Miasta B. a Burmistrzem Miasta J. i Burmistrzem Miasta i Gminy S. dotyczący wskazania organu właściwego do skierowania S. M. do DPS w B. był już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w prawomocnym postanowieniu z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. akt I OW 2/19, w którym po rozpoznaniu wniosku Burmistrza Miasta J. z dnia 27 grudnia 2018 r., wskazano Burmistrza Miasta B. jako organ właściwy do rozpoznania ww. wniosku zainteresowanej. Obecny spór o właściwość jest tożsamy zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym ze sporem rozstrzygniętym powołanym postanowieniem z 3 lipca 2019 r., co uzasadnia odrzucenie wniosku Burmistrza Miasta B. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.