II FZ 594/19

SENTENCJA Dnia 16 października 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 4138/17 w przedmiocie odrzucenie skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 21 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił - jako wniesioną po terminie - skargę M. S. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 21 września 2017 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 24 października 2017 r. Natomiast skarga na zaskarżoną decyzję została nadana przez Skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 24 listopada 2017 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że nie zwrócił uwagi na fakt, iż październik liczy 31 dni, a nie 30 i z tzw. "automatu" obliczył termin wysłania pisma. Skarżący wskazał, że obciąża go duża ilość spraw do załatwienia, a ponadto, że ciągle się leczy i rehabilituje, oraz że doznał wypadku przy pracy, który spowodował uszkodzenia układu nerwowego, a praca umysłowa bardzo go obciąża i wyczerpuje, co było przyczyną wysłania pisma po terminie. Wskazał także na konieczność pomocy i opiekę nad 82 letnią matką. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p p s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie Skarżący został prawidłowo pouczony przez organ o trybie i terminie zaskarżenia decyzji. Decyzja została doręczona Skarżącemu dnia 24 października 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Termin do złożenia skargi upływał więc z dniem 23 listopada 2017 r. (włącznie), zaś skarga została nadana na poczcie dopiero w dniu 24 listopada 2017 r. (vide: k. 7 akt sądowych). Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga – jako wniesiona z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu – podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.[pic]