IV SAB/Wr 364/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Y. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego N. Y. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 marca 2022 r. O. Y. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego N. Y. (dalej: strona skarżąca) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2022 r., pismem z dnia 27 maja 2022 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie aktu urodzenia małoletniej strony wraz z tłumaczeniem przysięgłym. Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2022 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. W obu wezwaniach wskazano, że niewykonanie wezwań w terminie siedmiu dni, będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Przesyłkę sądową zawierającą odpis powyższych zarządzeń z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej, złożono w placówce pocztowej w dniu 31 maja 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono stronę skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 8 czerwca 2022 r. na kolejne 7 dni. Strona skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 14 czerwca 2022 r. (k. 16 akt sądowych). W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła wskazanych braków formalnych i fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej zwanej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli tego nie uczynią, sąd ma obowiązek, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać te osoby do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. W myśl natomiast art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2022 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem przysięgłym oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wskazując, że nieusunięcie tych braków w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę sądową zawierającą odpisy powyższych wezwań - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej - dwukrotnie awizowano w dniach 31 maja 2022 r. i 8 czerwca 2022 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 16 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 14 czerwca 2022 r. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 21 czerwca 2022 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Stwierdzenie powyższego obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.