II OSK 1335/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 738/08 o odrzuceniu skargi W. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia 15 maja 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał W.W. do nadesłania trzech odpisów skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 maja 2008 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił w/w braków skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2008 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił, wskazując, iż brak odpisów skargi uniemożliwia doręczenie ich pozostałym stronom postępowania, a konsekwencji uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. W. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nie pouczenie strony skarżącej o skutkach prawnych czynności uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia jej odpisów, co doprowadziło do nieusunięci przez skarżącego braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie i w konsekwencji do odrzucenia skargi, przez co skarżący został pozbawiony prawa do rozpatrzenia jego sprawy. Wskazując na powyższą podstawę skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W motywach skargi kasacyjnej podniesiono, iż Sąd I instancji wypełnił jedynie częściowo obowiązek wynikający z przepisu art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem pouczył wprawdzie skarżącego o konsekwencjach nie przesłania w zakreślonym terminie odpisów skargi , jednakże wbrew dyspozycji tego przepisu, nie pouczył go o skutkach prawnych uczynienia zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi. Powyższe zaś uświadomiłoby skarżącemu, że złożenie odpisów skargi dla doręczenia pozostałym stronom postępowania umożliwiłoby nadanie skardze prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalszej części tego uzasadnienie ustawą procesową ) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 ustawy procesowej tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 powołanej ustawy). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewodniczący wzywa stroną do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Podkreślenia wymaga, iż stosownie do przepisu art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny wzywając stronę do dokonania w/w czynności, powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy). Istotą tego postępowania jest doprowadzenie do usunięcia takich braków skargi, które uniemożliwiają nadanie sprawie biegu. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż W.W. składając skargę nie dołączył do niej jej odpisów. Sąd I instancji wzywając go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie tych odpisów, wskazał w jakim terminie należy dokonać tej czynności oraz wyjaśnił skutki niewykonania wezwania. Dodatkowo w pkt 5 pouczenia dołączonego do wezwania z dnia 15 maja 2008 r. pouczył skarżącego o treści art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, iż do każdego pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i dla dołączenia do akt sądowych. A zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji stosownie do treści powołanego wyżej art. 6 ustawy procesowej, nie tylko poinformował stronę o skutkach niewykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, ale wyjaśnił także, w jakim celu braki te należy uzupełnić. W tej sytuacji zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 6 powołanej ustawy w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP należy uznać za niezasadny. Sąd I instancji stosownie bowiem do treści powołanego wyżej przepisu ustawy procesowej w pełni zastosował się do określonego w nim obowiązku udzielenia stronie wskazówek i pouczeń co do czynności procesowej, jaką w niniejszej sprawie było uzupełnienie braków formalnych skargi. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w postanowieniu.