IV SAB/Gl 60/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w K. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący L. B. wniósł skargę na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarzucając jej brak reakcji na jego uwagi dotyczące problemów ze skontaktowaniem się z wyznaczonym z urzędu pełnomocnikiem. Nie udzielono mu informacji, czy wyznaczony w sprawie oznaczonej sygn. II C 253/09 pełnomocnik przebywa na urlopie, czy kancelaria jest nadal czynna czy też została zlikwidowana, nie podano również telefonu komórkowego pełnomocnika. Ponadto nie podjęto żadnych kroków zmierzających do wyjaśnienia zaistniałych w sprawie uchybień i wyznaczenia innego pełnomocnika w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez sądową kontrolę wykonywania administracji publicznej, która jest kontrolą wykonywaną pod względem zgodności z prawem. Może ona objąć działania, a więc zarówno czynienie, jak i zaniechanie, organów administracji w sprawach publicznoprawnych. Jak głosi art.3 §2 pkt 8 ostatnio przywołanej ustawy, orzekanie w sprawach skarg na bezczynność dotyczy wyłącznie przypadków określonych w art.3 §2 pkt 1-4. Są to sprawy, które organy załatwiają poprzez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, wreszcie innych niż określone powyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zatem zasadą jest dopuszczalność orzekania przez sądy administracyjne zasadniczo wyłącznie w zakresie, w jakim organy administracyjne działają w formach władczych lub stanowiących, czyli formach właściwych dla działania administracyjnoprawnego. Nadto w przypadku bezczynności jedynie w zakresie, w jakim organy te byłyby zobowiązane do wydania jednego ze wskazanych powyżej aktów. Tymczasem będąca przedmiotem skargi materia i podniesione w niej zarzuty nie mogły wywołać wszczęcia postępowania administracyjnego, w którym organ musiałby wydać takie rozstrzygnięcie. Sprawa dotyczy bowiem ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu cywilnym w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Ponadto Okręgowej Rady Adwokackiej nie można zakwalifikować jako organu administracji publicznej do kontroli działalności których na mocy cytowanego powyżej art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych zostały powołane te sądy, również przepisy ustaw szczególnych nie przewidują jurysdykcji sądów administracyjnych w tym zakresie. Z tych przyczyn zarzuty skargi nie mogły zostać rozpoznane merytorycznie, gdyż jako niedopuszczalna skarga ta podlegała odrzuceniu na mocy art.58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.