I C 1093/23
Суды общей юрисдикции2024-03-07
Номер дела
I C 1093/23
Дата решения
2024-03-07
Тип
SENTENCE
Судьи
Maciej Lubiński (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt I C 1093/23</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia <span class="anon-block">(...)</span> marca 2024 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="166"/>
<col width="430"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>sędzia Maciej Lubiński</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>stażysta Joanna Rakoczy</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 roku w Grudziądzu</p>
<p>na rozprawie sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">E. J.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> zł </strong>(trzydzieści pięć tysięcy dwadzieścia dziewięć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty;</p>
<p>II.
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>.369,00 zł</strong> (pięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz <br/>z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>Sygn. akt I C 1093/23</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pozwem z dnia 16 sierpnia 2023 roku <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej <span class="anon-block">E. J.</span> kwoty <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>Argumenty przemawiające za uwzględnieniem powództwa powód przedstawił w uzasadnieniu pozwu /k. 5-8v/ oraz w piśmie przygotowawczym z dnia 25 października 2023 roku /k. 93-102/.</p>
<p>W dniu 6 września 2023 roku w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Grudziądzu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zasądzając na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem wraz z odsetkami oraz kosztami procesu /k. 60/.</p>
<p>W ustawowym terminie pozwana <span class="anon-block">E. J.</span>, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości oraz wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych wraz <br/>z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia <br/>/k. 64-67/.</p>
<p>Sprawa została rozpoznana w postępowaniu zwykłym.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>W dniu 23 grudnia 2014 roku <span class="anon-block">E. J.</span> została przyjęta w poczet członków <span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>W dniu 30 czerwca 2020 roku <span class="anon-block">S. R.</span> zawarła ze <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> umowę pożyczki <br/>o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której udzielono pozwanej pożyczki <br/>w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>. Pozwana zobowiązała się do spłaty pożyczki w miesięcznych ratach do dnia 15 grudnia 2028 roku. Pożyczka oprocentowana została według zmiennej stopy procentowej ustalanej przez zarząd pozwanego, wynoszącej w dniu zawarcia umowy <span class="anon-block">(...)</span>,20 % w skali roku i nie wyższej niż dwukrotność wysokości odsetek ustawowych (punkt <span class="anon-block">(...)</span> umowy).</p>
<p>W punkcie 23 umowy postanowiono zaś, że w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu staje się w dniu następnym należnością przeterminowaną, a od niespłaconego w całości lub w części kapitału, a od dnia wniesienia powództwa od całości zadłużenia, pobierane będą odsetki naliczane <br/>w stosunku rocznym w wysokości dwukrotności sumy stopy referencyjnej <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> punktów procentowych (odsetki maksymalne za opóźnienie).</p>
<p>W punkcie 15 umowy uzgodniono, że wpłaty dokonywane przez pożyczkobiorcę zaliczane będą w następującej kolejności na poczet: a) prowizji <br/>i opłat, b) odsetek od kapitału przeterminowanego, a od dnia wytoczenia powództwa <br/>o zapłatę wierzytelności z tytułu umowy, odsetek jak od należności przeterminowanej od całości należności przeterminowanej, c) wymagalnych odsetek za okresy obrachunkowe, d) kapitału przeterminowanego, e) odsetek naliczonych do dnia wpłaty, f) kapitału.</p>
<p>W punkcie 29 umowy pożyczkodawca zastrzegł sobie prawo do wypowiedzenia umowy z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia po upływie okresu wypowiedzenia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki, w szczególności zobowiązania zawarte w punkcie 28, nie zostały dotrzymane, a także w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zapłacił w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy listem poleconym do zapłaty opóźnionych rat <br/>w terminie nie krótszym niż 14 dni roboczych od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy.</p>
<p>W myśl punktu 24 umowy zabezpieczeniem przyznanej pożyczki było zawarcie przez pozwaną umowy ubezpieczenia indywidualnego z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>. Umowa ubezpieczenia (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>) została zawarta na okres od <span class="anon-block">(...)</span> lipca 2020 roku do 15 grudnia 2028 roku. Sumę ubezpieczenia określono na kwotę <span class="anon-block">(...)</span>, a wysokość składki na kwotę <span class="anon-block">(...)</span>. W polisie jako przedmiot ubezpieczenia, z zastrzeżeniem § <span class="anon-block">(...)</span> OWU, wskazano następstwa nieszczęśliwego wypadku, zawału serca lub udaru mózgu: śmierć ubezpieczonego w następstwie nieszczęśliwego wypadku, śmierć ubezpieczonego w następstwie zawału serca lub udaru mózgu, całkowita niezdolność ubezpieczonego do pracy w następstwie nieszczęśliwego wypadku, pobyt ubezpieczonego w szpitalu w następstwie nieszczęśliwego wypadku (świadczenie zryczałtowane - 20,00 zł za każdy dzień pobytu, maksymalnie za 90 dni).</p>
<p>W umowie pożyczki wskazano, że w przypadku wygaśnięcia ochrony ubezpieczeniowej przed całkowitą spłatą wszelkich zobowiązań z tytułu umowy pożyczki, z zastrzeżeniem odmiennego uregulowania czasu trwania ochrony ubezpieczeniowej w umowie ubezpieczenia indywidualnego stanowiącej zabezpieczenie umowy, Kasa uprawniona będzie do żądania od pożyczkobiorcy ustanowienia innego zabezpieczenia spłaty pożyczki.</p>
<p>W dniu 30 czerwca 2020 roku kwota pożyczki w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> została wypłacona pozwanej na jej rachunek indywidualny (IKS) o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Następnie pozwana dokonała na rzecz powoda przelewu kwoty <span class="anon-block">(...)</span>.469,88 zł z tytułu prowizji, a na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> kwoty <span class="anon-block">(...)</span> z tytułu składki ubezpieczeniowej. Ze środków uzyskanych z pożyczki pozwana spłaciła też zadłużenie w <span class="anon-block">P.</span> w wysokości <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">E. J.</span> spłacała zaciągniętą pożyczkę regularnie do dnia 29 lipca 2022 roku, a później zaprzestała jej spłaty.</p>
<p>Pismami z dnia 30 sierpnia 2022 roku i 27 września 2022 roku powód wezwał pozwaną do spłaty przeterminowanego zadłużenia w terminie 14 dni z zastrzeżeniem, że w przypadku nieuregulowania zadłużenia w wyznaczonym terminie nastąpi wypowiedzenie umowy i postawienie całego zadłużenia w stan natychmiastowej wymagalności. Z uwagi na nieuregulowanie zadłużenia, pismem z dnia 27 stycznia 2023 roku, powód wypowiedział pozwanej <span class="anon-block">umowę pożyczki o numerze (...)</span>. Pismo to zostało doręczone pozwanej w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku.</p>
<p>Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie pozwanej względem powoda wynosiło <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> zł, a na kwotę tę złożyły się: a) <span class="anon-block">(...)</span> tytułem niespłaconego kapitału pożyczki, b) <span class="anon-block">(...)</span> tytułem skapitalizowanych odsetek naliczonych do dnia wniesienia pozwu (niezapłacone odsetki za opóźnienie naliczane w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki lub jej raty), c) <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> tytułem niezapłaconych odsetek umownych zwykłych naliczonych do dnia postawienia pożyczki w stan wymagalności.</p>
<p>(okoliczności bezsporne;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->dowód:</strong> deklaracja członkowska – k. 13 akt;</p>
<p>uchwała z 23.12.2014 r. – k. 14 akt;</p>
<p>umowa pożyczki z 30.06.2020 r. – k. 15-18v akt;</p>
<p>polisa ubezpieczeniowa – k. 103-104v akt;</p>
<p>regulamin udzielania kredytów i pożyczek – k. 19-20 akt;</p>
<p>regulamin prowadzenia rachunków płatniczych IKS – k. 34-36v akt;</p>
<p>tabela prowizji i opłat – k. 21-22 akt;</p>
<p>harmonogram spłaty pożyczki – k. 23-24 akt;</p>
<p>pełnomocnictwa – k. 25-27, 32, 43-46 akt;</p>
<p>wykaz operacji na rachunku – k. 28-31v, 33-33v akt;</p>
<p>memoriał dla rachunku – k. 47-49 akt;</p>
<p>zestawienie wpłat – k. 50-51 akt;</p>
<p>wezwanie do zapłaty z 30.08.2022 r. – k. 40 akt;</p>
<p>ostateczne wezwanie do zapłaty z 27.09.2022 r. – k. 41 akt;</p>
<p>potwierdzenie wysłania wezwania – k. 42 akt</p>
<p>wypowiedzenie umowy – k. 38 akt;</p>
<p>potwierdzenie odbioru wypowiedzenia – k. 39 akt)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne<br/>i dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd przeprowadził wszystkie dowody wskazane przez strony.</p>
<p>Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Prawdziwość dokumentów nie budziła bowiem wątpliwości Sądu i brak było jakichkolwiek podstaw, aby dokumentom złożonym przez stronę powodową odmówić waloru wiarygodności i mocy dowodowej.</p>
<p>Na rozprawie w dniu 8 lutego 2024 roku /k. 114/ Sąd pominął dowód <br/>z przesłuchania pozwanej <span class="anon-block">E. J.</span>. Pozwana nie stawiła się bowiem <br/>w sądzie pomimo wezwania do osobistego stawiennictwa w celu przesłuchania <br/>i w żaden sposób nie usprawiedliwiła swojej nieobecności. Pozwana uniemożliwiła tym samym przeprowadzenie dowodu z jej przesłuchania i pozbawiła się możliwości zweryfikowania twierdzeń powoda.</p>
<p>Przechodząc do rozważań prawnych w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span> § <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny</a> <br/>(t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. <span class="anon-block">(...)</span>; dalej: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. <br/>W niniejszej sprawie zastosowanie miały także regulacje zawarte w ustawie o kredycie konsumenckim według stanu na dzień zawarcia umowy (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. <span class="anon-block">(...)</span>). W myśl art. <span class="anon-block">(...)</span> ust. <span class="anon-block">(...)</span> i ust. <span class="anon-block">(...)</span> pkt <span class="anon-block">(...)</span> powołanej ustawy przez umowę <br/>o kredyt konsumencki rozumie się bowiem umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 złotych albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym za umowę o kredyt konsumencki uważa się <br/>w szczególności umowę pożyczki. Z kolei zgodnie z <span class="anon-block">(...)</span> ust. <span class="anon-block">(...)</span> ustawy <br/>o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych z dnia <span class="anon-block">(...)</span> listopada 2009 roku do umów o kredyt konsumencki zawieranych przez kasy stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy <br/>z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a>.</p>
<p>W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie ma wątpliwości, że <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> udzieliła <span class="anon-block">E. J.</span> pożyczki w kwocie 38.600,00zł, a pozwana nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku terminowej spłaty pożyczonej kwoty wraz <br/>z odsetkami umownymi, co doprowadziło do wypowiedzenia przez powoda łączącej strony umowy pożyczki z dnia 30 czerwca 2020 roku.</p>
<p>Powód wykazał umocowanie osób, które podpisały umowę w jego imieniu, dołączając do pozwu pełnomocnictwa udzielone <span class="anon-block">N. R.</span> /k. 25/, <span class="anon-block">W. S.</span> /k. 26/, <span class="anon-block">M. S.</span> /k. 27/ oraz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> /k. 32/. Skuteczne zawarcie umowy pożyczki nie może zatem budzić wątpliwości, tym bardziej, że bezsporne jest, że pożyczka została wypłacona pozwanej i spłacała ona ją regularnie przez ponad dwa lata.</p>
<p>Powód udowodnił też zawarcie przez powódkę umowy ubezpieczenia indywidualnego z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">S.</span>, przedkładając polisę z dnia 30 czerwca 2020 roku /k. 103-104/. Wbrew zarzutom pozwanej w polisie wskazano zakres ubezpieczenia, tj. śmierć ubezpieczonego w następstwie nieszczęśliwego wypadku, śmierć ubezpieczonego <br/>w następstwie zawału serca lub udaru mózgu, całkowita niezdolność ubezpieczonego do pracy w następstwie nieszczęśliwego wypadku, pobyt ubezpieczonego w szpitalu <br/>w następstwie nieszczęśliwego wypadku (świadczenie zryczałtowane - 20,00 zł za każdy dzień pobytu, maksymalnie za 90 dni). W ocenie Sądu twierdzenia pozwanej <br/>o nieważności umowy ubezpieczenia są gołosłowne, a ponadto Sąd podziela pogląd powoda, że ewentualna nieważność umowy ubezpieczenia nie miałaby wpływu na ważność umowy pożyczki. Umowa ubezpieczenia została bowiem zawarta <br/>z odrębnym od powoda podmiotem i nieważność tej umowy mogłaby stanowić zarzut lub przedmiot roszczenia przeciwko ubezpieczycielowi. Podkreślić też należy, że zgodnie z treścią umowy pożyczki zawartej z powodem zabezpieczenie powinno spełniać określone przez Kasę kryteria, a zatem pozwana mogła indywidualnie zawrzeć umowę ubezpieczenia z innym podmiotem i wypowiedzieć umowę zawartą <br/>z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>. Nieuzasadnione jest zatem stanowisko pozwanej, że ewentualna nieważność umowy ubezpieczenia skutkowałaby nieważnością całej umowy pożyczki.</p>
<p>Zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
</sup> § <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki <br/>w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. W myśl art. <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
</sup> § <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. <br/>Z kolei według art. <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku <br/>z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. W myśl art. <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
</sup> § <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta.</p>
<p>Z kolei zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span> czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy (§ <span class="anon-block">(...)</span>). Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (§ <span class="anon-block">(...)</span>). Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana (§ <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Pozwana nie wykazała w niniejszej sprawie, aby umowa pożyczki zawierała klauzule abuzywne dotyczące kosztów udzielenia pożyczki. Pozwana nie stawiła się nawet w sądzie pomimo wezwania do osobistego stawiennictwa w celu przesłuchania <br/>i sama pozbawiła się w ten sposób możliwości zweryfikowania twierdzeń powoda. Zdaniem Sądu zarzuty pozwanej w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie. Przede wszystkim należały zwrócić uwagę na fakt, że umowa pożyczki zawarta została na <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy. Analizując kwestionowane zapisy umowne Sąd uznał, że nie są to koszty wygórowane, które pozostawałyby w znaczącej dysproporcji do całkowitej kwoty kredytu, jak również długości okresu kredytowania. Koszt prowadzenia rachunku w tym okresie wynieść miał <span class="anon-block">(...)</span>.519,80 zł, co wynosiło nieco ponad 15,00 zł na miesiąc. Średniomiesięcznie z tytułu ubezpieczenia pozwana miała ponosić kwotę 59,90 zł. Również niewygórowane były średniomiesięczne koszty prowizji wynoszące 44,25 zł. Zawarcie umowy wiązało się dla powoda m.in. <br/>z koniecznością zbadania zdolności kredytowej pozwanej oraz podjęcia szeregu typowych czynności związanych z przygotowaniem umowy, a także obsługą pożyczki, również w razie niewywiązywania się pozwanej z obowiązku zapłaty. Koszty te trudno zatem uznać za wygórowane ani globalnie ani średniomiesięcznie w dłuższym okresie czasowym.</p>
<p>Sąd nie podzielił także stanowiska pozwanej dotyczącej sankcji kredytu darmowego, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 45)">art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a>. W ocenie Sądu powód nie naruszył bowiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 29)">art. 29</a> ust. <span class="anon-block">(...)</span>, art. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> pkt <span class="anon-block">(...)</span> przedmiotowej ustawy. Przede wszystkim podkreślić należy, że powód wypłacił na rachunek pozwanej kwotę <span class="anon-block">(...)</span> i powód miał prawo naliczania odsetek od całej tej kwoty. Zauważyć należy, że obowiązujące przepisy nie wprowadzają zakazu naliczania odsetek od kredytowanego kosztu kredytu (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego <br/>w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 31 marca 2023 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz powołane tam orzecznictwo i literaturę). W konsekwencji uznać należało, że <br/>w umowie pożyczki zawartej przez strony prawidłowo wskazano zarówno rzeczywistą roczną stopę oprocentowania, jak i całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta ustaloną w dniu zawarcia umowy o kredyt konsumencki, wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia. Ponadto, zdaniem Sądu, wątpliwości może budzić skuteczność oświadczenia o kredycie darmowym złożonego po upływie ponad <span class="anon-block">(...)</span> lat od dnia wykonania umowy przez pożyczkodawcę, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Sąd podziela w tym zakresie argumenty przedstawione <br/>w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w <span class="anon-block">W.</span> <br/>z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Za niezasadny Sąd uznał także zarzut pozwanej dotyczący nieskuteczności wypowiedzenia umowy pożyczki.</p>
<p>Do przedmiotowej umowy pożyczki zastosowanie miały regulacje zawarte <br/>w art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawy Prawo bankowe</a> (w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawy Prawo bankowe</a> i <span class="anon-block">(...)</span> ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych). Zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span> ust. <span class="anon-block">(...)</span> tej ustawy, jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu, o którym mowa w ust. <span class="anon-block">(...)</span>, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Zgodnie z ust. <span class="anon-block">(...)</span> tego przepisu, bank powinien na wniosek kredytobiorcy umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Restrukturyzacja, o której mowa w ust. <span class="anon-block">(...)</span>, dokonywana jest na warunkach uzgodnionych przez bank i kredytobiorcę (ust. <span class="anon-block">(...)</span>). W myśl ust. <span class="anon-block">(...)</span> bank, <br/>w przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o restrukturyzację zadłużenia, przekazuje kredytobiorcy, bez zbędnej zwłoki, szczegółowe wyjaśnienia, w formie pisemnej, dotyczące przyczyny odrzucenia wniosku o restrukturyzację.</p>
<p>W niniejszej sprawie Sąd uznał, że tryb wynikający z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawy Prawo bankowe</a> został zachowany przez powoda. Z przedłożonych przez powoda dokumentów wynika, że wypowiedzenie umowy zostało poprzedzone dwukrotnym wezwaniem pozwanej do zapłaty zaległego zadłużenia z pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację. Po bezskutecznym upływie terminu umowa została skutecznie wypowiedziana. Wypowiedzenie podpisane zostało przez osobę uprawnioną do działania w imieniu powoda, co wynika ze złożonych do akt sprawy pełnomocnictw /k. 43-46/. Pismo, zawierające oświadczenie powoda <br/>o wypowiedzeniu umowy, zostało skutecznie doręczone pozwanej w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku /k. 39/. Pozwana nie wykazała, aby składała wniosek o restrukturyzację zadłużenia. Skoro pozwana nie wywiązała się ze spłaty pożyczki na zasadach określonych w zawartej przez strony umowie, to powód miał prawo wypowiedzieć umowę oraz postawić zadłużenie w stan natychmiastowej wymagalności. Zebrany <br/>w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że na dzień wypowiedzenia umowy pozwana zalegała z płatnością pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności.</p>
<p>W ocenie Sądu powód wywiązał się ze spoczywającego na nim ciężaru dowodu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>) i wykazał istnienie wierzytelności dochodzonej pozwem, a także jej wysokość i wymagalność. Pozwana nie przedstawiła zaś żadnego przeciwdowodu, którym podważyłaby wyliczenia powoda. Pozwana, w zakresie w jakim nie zgadzała się z twierdzeniami pozwu, powinna zaś przedstawić dowody dla poparcia zgłoszonych zarzutów, czego nie uczyniła w niniejszej sprawie. W konsekwencji Sąd ustalił, że zadłużenie pozwanej względem powoda wyniosło na dzień wniesienia pozwu <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> zł, a na kwotę tę złożyły się: a) <span class="anon-block">(...)</span> tytułem niespłaconego kapitału pożyczki, b) <span class="anon-block">(...)</span> tytułem skapitalizowanych odsetek naliczonych do dnia wniesienia pozwu (niezapłacone odsetki za opóźnienie naliczane w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki lub jej raty), c) <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> tytułem niezapłaconych odsetek umownych zwykłych naliczonych do dnia postawienia pożyczki w stan wymagalności.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> zł wraz <br/>z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia <br/>6 kwietnia 2023 roku (dzień wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym) do dnia zapłaty. O odsetkach orzeczono na podstawie art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>
</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> Powód wygrał niniejszy proces w całości i dlatego pozwana powinna zwrócić powodowi poniesione koszty procesu, na które złożyły się opłata od pozwu w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>.752,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>.600,00 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Wysokość stawki występującego w sprawie radcy prawnego określono na podstawie § <span class="anon-block">(...)</span> pkt <span class="anon-block">(...)</span> rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Przy rozliczaniu kosztów procesu Sąd nie uwzględnił kosztów zastępstwa procesowego powoda z elektronicznego postepowania upominawczego. W sprawie zainicjowanej pozwem na zasadach określonych w art. <span class="anon-block">(...)</span>§ <span class="anon-block">(...)</span> zd. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> sąd rozstrzygając o kosztach procesu na żądanie strony zgłoszone zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->(
)</sup> § <span class="anon-block">(...)</span> zd. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> uwzględnia bowiem jedną opłatę za czynności pełnomocnika w wysokości odpowiadającej temu postępowaniu (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>). O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu orzeczono na podstawie art. <span class="anon-block">(...)</span> § <span class="anon-block">(...)</span>
<sup>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span>
</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>
</p>
</div>