V SA/Wa 627/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. T. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczpospolitej Polskiej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Cudzoziemka T. T. A., obywatelka S., wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2009r. nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium RP. Cudzoziemka, jako załącznik do treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Sądu z 4 sierpnia 2009r., skarżąca została wezwana do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez wykazanie, że następstwem jej wykonania będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej. Skarżąca pomimo 7-dniowego terminu wyznaczonego przez Sąd do dokonania tej czynności, nie nadesłała uzasadnienia dla złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 63 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 cytowanej ustawy, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Oceniając przedmiotowy wniosek w świetle spełnienia przesłanek powołanych w cytowanym przepisie, Sąd stwierdził, iż cudzoziemka nie uzasadniła go w dostateczny sposób, pomimo wezwania Sądu. Nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałby na fakt, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zauważa również, że nie można przyjąć, iż udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, oparte będzie na uzasadnieniu skargi, bowiem Sąd rozpoznając wniosek w tym zakresie nie dokonuje oceny zasadności skargi. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić swoiście rozumianego rozstrzygnięcia wstępnego, dlatego Sąd nie mógł uwzględnić wniosku, który nie został należycie uzasadniony, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia uznając, iż wniosek cudzoziemki w tym zakresie nie spełnia ustawowych przesłanek, wskazanych wyżej.