II SA/Wr 405/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Wojewoda D. skargą z dnia [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] Nr [..] w przedmiocie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Przedmiotowa uchwała została zaskarżona z powodu braku uzgodnienia z wojewodą w trybie art.16 ust.7 ustawy o ochronie przyrody ze względu na położenie projektowanego terenu górniczego "[...] którego dotyczyła zmiana studium uwarunkowań w obszarze otuliny Parku Krajobrazowego [...] W związku z powyższym dalsze podtrzymywanie skargi nie jest zadane W odpowiedzi na skargę Rada Gminy M. poinformowała, że działając w ramach swoich kompetencji uwzględniła zarzuty podniesione w skardze i Wójt Gminy M. dnia [...] wystąpił do Wojewody D. w trybie art.16 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody o uzgodnienie zmiany studium dotyczącej projektowanego obszaru górniczego "[...]". Wojewoda D. postanowieniem z dnia 22 lipca 2008r. dokonał uzgodnienia dla tego terenu nie wnosząc uwag. Wobec powyższego wniesiono o umorzenie postępowania przed W. Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 26 października 2007r. Wojewoda D. cofnął skargę złożoną w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że Wójt Gminy M. dnia 18 lipca 2008r. wystąpił do Wojewody D. w trybie art.16 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody o uzgodnienie zmiany studium dotyczącej projektowanego obszaru górniczego "[...].Wojewoda D. postanowieniem z dnia 22 lipca 2008r. dokonał uzgodnienia dla tego terenu nie wnosząc uwag. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Czynność procesowa strony skarżącej - dokonana w przedmiotowej sprawie wobec uwzględnienia skargi przez właściwy organ nie budziła wątpliwości, w związku z czym cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tej sytuacji dalsze prowadzanie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.